Toen Rayman Raving Rabbids voor de Nintendo Wii werd aangekondigd, dacht iedereen direct aan een nieuwe platformgame zoals de serie al jaren bestaat. Niets bleek minder waar. De onthulling van het spel liet echter nog een tijd op zich wachten, want we werden eerst zoet gehouden met een hilarische reclamecampagne waarin Ubisoft laat zien dat konijntjes bijzonder weinig kunnen, maar wel kunnen dansen! Wat is de connectie tussen deze schreeuwerige, maar toch aandoenlijke beestjes en Rayman? Wij pakten onze Wii-mote om er achter te komen.

Rayman Raving Rabbids is een verzameling aan minigames die doordrenkt is met de prachtige humor die we al kennen uit de reclamefilmpjes. Elke minigame heeft een titel als ‘Konijntjes weten niet wat ze met koeien moeten doen’, en vervolgens ben je bezig om een koe boven je hoofd te slingeren en een klere eind weg te werpen. ‘Konijntjes gebruiken geen tandpasta’, en je moet wormen zo snel mogelijk zien te verwijderen uit het rottende gebit van een uit zijn bek stinkend konijn. ‘Konijntjes doen de deur nooit op slot’, en je moet er voor zorgen dat je niet te veel ziet tijden de wc-avonturen van de konijnen.

Hoewel Rayman volledig bestaat uit minigames en dus ook voornamelijk geschikt is voor multiplayer, heeft Ubisoft er toch voor gezorgd dat het singleplayer verhaal ook nog heel vermakelijk is. Het begint allemaal met Rayman die met een aantal kikkers gezellig aan het picknicken is. Uit het niets worden zijn kikkervriendjes ontvoerd door grote konijnen en wordt Rayman zelf de gevangenis in geworpen. Het is een droevige cel, waar hij enkel muziek kan luisteren en kleding kan wisselen. Deze moet hij echter nog vrijspelen, dus aan de slag met die minigames. Wanneer je klaar bent, word je naar een groot stadion vol konijntjes geleid en moet je voor hun plezier aan de slag. Als een soort gladiator moet je stuk voor stuk alle minigames doen om de goedkeuring van de konijntjes te krijgen.

Elke keer als je in het stadion verschijnt krijg je de keuze uit vier minigames, waarvan je er drie verplicht moet doen. Je kunt er dus voor kiezen om er eentje over te slaan, omdat die niet lukt of dat je het gewoon niet leuk vindt (die twee gaan vaak behoorlijk hand in hand). Drie van de vier minigames verschillen elke ronde weer, maar de vierde is altijd hetzelfde. Want hoewel de konijntjes weinig kunnen, kunnen ze wel dansen! Het is telkens een ritmisch nummer, waarin de konijntjes stuk voor stuk aan komen dansen aan twee zijdes van het scherm. Wanneer ze Rayman in het midden bereiken moet je een soort drumslag maken met de afstandbediening voor de rechterkant en met de nunchuck voor de linkerkant. Zo ben je echt bezig met het meedoen met de muziek.

De overige minigames zijn er werkelijk in allerlei soorten en maten. Ben je de ene keer rustig aan het richten en schieten, moet je de andere keer als een gek je twee handen heen en weer schudden om enig resultaat te bereiken. De besturing zit bij elke minigame goed in elkaar en soms maakt Ubisoft nog bijzonder leuk gebruik van de functies van de Wii. Zo moet je bij een spelletje een biggetje naar zijn moeder brengen en dit doe je door hem door een mijnenveld te leiden waarin de mijnen vervangen zijn door konijntjes. Door de afstandbediening aan je oor te houden hoor je het biggetje knorren en loop je verkeerd dan begint het te schreeuwen.

Dieren moeten het overigens constant ontgelden. Van de arme biggetjes die worden aangevallen door de konijnen, tot de koeien die worden geworpen en gemolken tot ze er bij neervallen. Speciale notie voor de wrattenzwijnen die worden gebruikt om mee te racen. De besturing wil hier nog wel eens niet goed meewerken, maar de manier waarop de wrattenzwijnen zich door het parcours manoeuvreren maakt zoveel goed.

Zo is het met veel van de spelletjes. Het is vaak niet eens zo ingewikkeld of uniek, maar de humor en dan vooral de hilarische konijntjes maken het toch leuk. Zo zul je ook op een gegeven moment touwtje moeten springen, wat ontzettend makkelijk lijkt. Het wordt echter al een stuk lastiger wanneer er om de paar seconden een konijntje van de zijkant in beeld komt om een gekke bek te trekken. Dat leidt werkelijk bijzonder af. Dat touwtje springen wordt overigens helemaal een ramp wanneer je in het vervolg met de ene hand het touw moet draaien en met de andere hand op het juiste moment springbewegingen moet maken, tegelijk!

Elke ronde in het stadion wordt afgesloten met een missie om een kikker te redden. Meestal gaat dit om een on-rails shooter, maar het kan ook gebeuren dat je een wrattenzwijn-race moet spelen, of uit een vliegtuig wordt geworpen en sierlijk naar beneden flikkert. Speciale notie is er wel voor het on-rails gedeelte nodig, want dat is werkelijk briljant! Het speelt als een soort House of the Dead, maar dan met konijntjes en als wapen een flinke lading aan wc-ontstoppers! In verschillende omgevingen, zoals het Wilde Westen of een mooi strand, komen de konijntjes van allerlei kanten en moet jij ze tegenhouden door ze te beschieten met de ontstoppers. Erg grappig zijn de Sam Fisher-konijntjes die met de drie groene lichtjes op hun kop overal proberen te schuilen.

Na elke ronde verdien je van het publiek een prachtige prijs. Een spiksplinternieuwe wc-ontstopper die Rayman mooi kan gebruiken om tegen de muur te plakken en uiteindelijk te ontsnappen. De weg naar het raam is echter lang, dus hij zal heel wat spelletjes moeten spelen om uiteindelijk eruit te kunnen springen. Rayman Raving Rabbids kent 75 minigames, dus met de variatie zit het die lange weg in ieder geval wel goed. Naarmate je meer rondes haalt, gaan de konijntjes je ook steeds meer waarderen en gaan ze voor je juichen in plaats van je uit te joelen. Als een ware Gladius Maximus word je steeds meer als held gezien en gaat zelfs je bewaker muziek voor je spelen.

Hoewel je de singleplayer moet doen om alle minigames vrij te spelen, is Rayman voornamelijk geschikt voor urenlange multiplayer. Je kunt vrij de minigames uitkiezen die je vrijgespeeld hebt en het is genieten geblazen. Spijtig is hier wel dat er veel minigames zijn waarin je op elkaar moet wachten. Je moet dan omstebeurt spelen en dat is toch stukken minder leuk dan tegelijk bezig zijn. Ubisoft heeft hier waarschijnlijk voor gekozen zodat het spel ook solo nog leuk is, en daar zijn ze ook zeker in geslaagd. Wij hebben veel plezier beleefd aan de singleplayer, maar wanneer je daar doorheen bent heb je het spel enkel nog voor de multiplayer. Gelukkig zijn er ook veel spelletjes die tegelijk gespeeld kunnen worden en dat gecombineerd met de echt goede humor zal voor heel wat avonden fun zorgen.

De reclamefilmpjes zijn al bonus vrij te spelen in het spel.

Rayman Raving Rabbids is een uniek en vooral hilarisch spel geworden. De konijntjes zijn briljant als gamepersonges en je kunt je konijn erop verwedden dat dit niet de laatste keer is dat we ze zullen zien. Rayman komt echter ook nog uit voor de andere consoles en dan vragen we ons toch af of het dan net zo vermakelijk is. Want het is, naast de konijntjes, toch voornamelijk de besturing die het spel zo leuk maakt. Op dit moment is Rayman zonder enige twijfel de beste verzameling maffe minigames die er te verkrijgen is. Met 75 stuks ben je er in ieder geval voorlopig ook nog wel even zoet mee.