Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Review
None

Rain World

I’m dying in the rain, just dying in the rain

Geschreven door Arthur van Vliet op

Conclusie

  • Rain World laat helemaal niets van je heel. Een verschrikkelijk progressiesysteem zorgt voor onnodige frustraties, in wat een van de meest intrigerende survival-games van het jaar had kunnen zijn.
    Score: 60 Oké
    • Levende spelwereld, fenomenale vormgeving, uitdagend
    • Besturing is het net niet, laat je te veel aan het lot over, dodelijk progressiesysteem
Deze prachtige, levende, dodelijke wereld.

Rain Worlds wereld is zijn kracht. De indie-platformer schetst met luttele pixels niet alleen een mooi decor, maar een heel ecosysteem dat geen fuck om jou geeft. Insecten fladderen van scherm naar scherm, vleesetende planten vermommen zich als beklimbare stengels, monsters stropen de omgeving af op zoek naar voedsel – en geen van alle doet dit voor jou. Jij bent niet de hoofdrolspeler. Je bent een klink ergens in de onderste helft van de voedselketen.

None

Karmacoma

Hoe is dat zo gebeurd? Jij, een slakachtige kat, bent je familie kwijtgeraakt na een hevige storm. Je doel is om lang genoeg te overleven om ze terug te vinden. Dat overleven is de kern van Rain World. Met wat subtiele hints vertelt de game je twee dingen. A: zoek voedsel, en B: als je genoeg voedsel op hebt, zoek een plekje om te schuilen voor de regen. Telkens wanneer een regenbui losbarst overstroomt de hele wereld, op een paar hermetisch afgesloten schuilkeldertjes na.

Waar Rain World je niet op voorbereid is praktisch elk ander spelconcept dat het rijk is. (En wil je het zelf ontdekken, sla dan gerust deze alinea even over.) Bijvoorbeeld het feit dat je bij elke keer doodgaan terug wordt geworpen naar je laatste schuilplaats. En vervolgens ook een karma-level kwijtraakt. En je daarmee vervolgens ook de toegang tot bepaalde gedeeltes van de spelwereld wordt ontzegd.

None

Wat blijkt: niet alleen de spelwereld geeft geen fuck om jou, maar heel Rain World steekt een dikke vette 🖕 op naar zijn spelers. Zo kan het voorkomen dat je in een in een neerwaartse spiraal belandt en na uren spelen weer helemaal terug bij af bent. De beperkte en onnauwkeurige besturing doet het plezier daarbij weinig goed. Sprongen maak je vaak op hoop van zegen, terwijl je opgepakte voorwerpen alleen in een rechte lijn naar links of rechts kunt werpen.

Martelgang

“Dark Souls” is een gemakzuchtige metafoor geworden, een predicaat geplakt op iedere moeilijke post-Souls-game. Toch dient de vergelijking hier een doel. Rain World is genadeloos in een tijdperk waarin genadeloosheid een deugd is. Net als de games van Hidetaka Miyazaki haalt Rain World tevens veel verdieping van zijn verhaal uit jouw bereidheid om te investeren in de spelwereld. Stenen omdraaien, opdrachten voltooien, zijpaden nemen; de game beloont het met brokjes cruciale info. Want hoewel Rain World een vastomlijnd doel lijkt voor te schotelen vanaf de openingsscène, raakt het dat spoor al gauw helemaal bijster. En wie pap wil maken van het abstracte einde vindt de ingrediënten daarvoor niet door zo snel mogelijk richting het einde te sprinten.

Maar waar Dark Souls spelers beloont, is Rain World een martelgang zonder gratificatie. Dark Souls traint zijn spelers om beter te worden, zijn regels te leren, zijn systemen onder de knie te krijgen. Een gevoel van overwinning maakt zich van je meester na elke verslagen vijand, elke doorgronde tussenbaas. Rain World foltert zijn publiek vanuit een sadistisch genoegen. De game is geen bootcamp, maar een strafkamp.

Rain World

De allergrootste frustratie is dat Rain World ook zoveel goed doet. Als geen andere game weet het overlevingsdrang aan te wakkeren. Immense roofvogels met doodshoofden duiken als valken uit de lucht, monsters vallen elkaar aan zodat jij voorbij kunt sluipen, en ook jij moet een harteloos roofdier zijn om niet ten onder te gaan. Adembenemende achtervolgingen en miraculeuze ontsnappingen zijn meer regel dan uitzondering; en dat grotendeels willekeurig en ongescript. Deze genadeloze, prachtige wereld had een leukere game verdiend.

Rain World is verkrijgbaar voor PlayStation 4 en pc. Voor deze recensie werd de pc-versie getest.

Dit artikel delen:

Lees meer

The Witness-ontwikkelaar toont teaser van volgende game Ghost Recon: Wildlands bestverkochte game in de VS in maart
1

Reacties op: Rain World

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • None

    Baukereg

    • 2 maanden geleden
    Ik kan me goed vinden in deze review. Gelukkig hebben ze met een patch teruggedraaid dat je de progressie van je map kwijtraakt als je dood gaat; dat was by far mijn grootste frustratie. Blijft staan dat ik geregeld dood ben gegaan omdat ik vast zat. De procedural generated animaties zien er goed uit, maar de physics werken niet altijd. De AI is wel erg innovatief, ik hoop dat we dat meer gaan zien in toekomstige games. Ik heb de game inmiddels in de ijskast gezet en wacht op de nodige verbeteringen die de ontwikkelaar beloofd heeft.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.