Rage voor de Xbox 360, PlayStation 3 en PC laat nog bijna een jaar op zich wachten, maar als zoethoudertje kunnen we al wel aan de slag met Rage voor de iOS-apparaten. Behalve de sfeer en de grafische stijl heeft de iOS-game nauwelijks overeenkomsten met zijn grote broer. Verwacht geen uitgestrekte post-apocalypstische wereld en zelfs geen bewegingsvrijheid. Rage voor de iDingen is feitelijk on rails en speelt zich volledig af binnen grijze, maar mooi gedecoreerde gebouwen.

Want dat is Rage vooral: mooi. Een mooie demonstratie van wat er technologisch mogelijk is met zelfs een ‘oude’ iPhone 3GS. Vijanden animeren soepel en zien er van dichtbij behoorlijk gedetailleerd uit. Hetzelfde geldt voor de omgevingen, met veel kleine details en een sfeervolle belichting. Dat het spel het pad voor je bepaalt, betekent wel dat je niet zelf overal met de neus bovenop kunt staan. Hierdoor kunnen we, in tegenstelling tot Epic Citadel, niet verifiëren of alles van dichtbij ook nog gedetailleerd is. Maar dat doet uiteraard geen afbreuk aan het totaalplaatje.

Drie kwartier

Het spel zelf is verder vrij summier. De opzet is een soort lugubere spelshow, waarin jij als speler de deelnemer bent die moet zien te overleven. Dit vertaalt zich in drie levels, of afleveringen, die elk ongeveer een kwartier speeltijd in beslag nemen op de laagste moeilijkheidsgraad. Daarna rest alleen nog het behalen van hogere scores op hogere moelijkheidsgraden. Die hogere scores behaal je door naast vijanden ook bonusobjecten in de omgeving te raken en headshots te maken. De scoremechaniek is lang niet zo uitgekiend als in het thematisch vergelijkbare The Club, waar de kills zorgvuldig na elkaar gepland moeten worden voor een zo hoog mogelijke score, maar het is wel onderhoudend.

Naast puur het neerschieten van je vijanden kent Rage nog wat extra diepgang in de vorm van ontwijkmanoeuvres en een Gears of War-achtige herlaadmechaniek, waarbij je extra schade doet als je precies op het juiste moment nog eens op de herlaadknop drukt. Er zijn drie beschikbare wapens, waarvan alleen het pistool oneindige ammunitie heeft. Voor het machinegeweer en de shotgun moet je in de omgeving kogels oprapen door op de schietknop te drukken als je erop mikt. Het oprapen van de verborgen objecten, waaronder ook extra punten, doe je het liefst wanneer je nog oog in oog met je vijanden staat omdat je dan nog niet beweegt. Het mikken tijdens het lopen is namelijk haast ondoenlijk, omdat je continu moet anticiperen op de bewegingen die het spel automatisch maakt.

Het zijn die momenten waarop je het meest zult vloeken op de besturing, die sowieso niet al te responsief is. Er zijn twee besturingsopties, tilt en touch screen, maar ze zijn allebei niet ideaal. Dit komt voornamelijk doordat het niet duidelijk is wat precies je mikveld is, waardoor je soms je apparaat eerst heel schuin moet houden of als een malloot over het scherm moet slepen om erachter te komen dat een bepaald doelwit simpelweg buiten je bereik ligt. Een kenmerkend probleem van tilt is dat je door het draaien van je apparaat vervelende reflecties kunt krijgen en moet spelen vanuit een lastige kijkkoek. Met touch screen zijn het vooral je eigen dikke vingers die in de weg zitten, zeker omdat Rage ook nog eens vereist dat je ze midden op het scherm plaatst omdat aan de randen al de schiet-, herlaad-, ontwijk- en wapenwisselknoppen zitten.

Pijnboompitjes

Het grote voordeel van Rage is dat je er geen buil aan kunt vallen. Met 79 cent (1,59 voor de HD-versie) is het spel zo duur als een zakje chips uit de automaat en voor een schlemielig bakje pijnboompitjes betaal je het viervoudige. Daarvoor terug krijg je een schietspelletje met gebreken, maar dat toch zeker even lekker weg knalt en tegelijk laat zien waartoe je iPod, -Pad of -Phone in staat is. Zonder online highscores mist de motivatie om na een eerste speelronde Rage nog vaker voor de dag te halen, maar wie weet dat een eventuele update daar in de toekomst verandering in brengt.