Pudding Monsters moet de volgende puzzelhit worden voor Zeptolab. Inderdaad, de makers verantwoordelijk voor het o zo schattige groene monstertje Om Nom uit Cut The Rope. En één ding heeft Pudding Monsters in ieder geval gemeen met zijn succesvolle voorganger, de rode, semivloeibare monsters zien er ook ontzettend schattig uit.

De rest van de game heeft echter weinig meer van doen met Cut The Rope, maar richt zich meer op het klassieke ‘schuiven-met-blokken’ principe. Dit keer zijn het alleen geen blokken waarmee je schuift, maar schattige monstertjes die behoefte hebben aan gezelschap. Ieder speelveld bestaat uit een paar eenzame monsters en enkele obstakels. Aan jou de taak om alle monsters de juiste richting in de schuiven en zo één groot monster te maken.

 

Een grote maar

Er kleeft er wel een grote maar aan het schuiven met de glibberige wezentjes, want zodra je ze een zwieperd geeft, schuiven ze net zo lang door totdat ze iets tegenkomen of uiteindelijk van het speelveld af vliegen. Gebeurt dat laatste, dan is het direct opnieuw beginnen. Het is dus zaak om handig gebruik te maken van de obstakels die her en der staan opgesteld.

Het concept is simpel en doeltreffend, want al binnen een leveltje of twee weet je wat de opdracht is en ga je al schuivend op zoek naar de oplossing. Naarmate de game vordert worden er bovendien objecten toegevoegd zoals teleporters en uiteraard ook nieuwe monsters die een hele andere aanpak vergen. Denk bijvoorbeeld aan monsters die alleen in groepen bewegen door radiografische golven of monsters die alleen bestaan uit een oogbol en eerst verenigd moeten worden met een plasje blubber.

Het is ook dankzij deze nieuwe monsters dat er genoeg variatie in Pudding Monsters aanwezig is, want ondanks de schattige uitstraling en solide basis is de game eigenlijk veel te simpel. Na amper een uurtje of anderhalf waren wij al door alle zeventig levels heen. En dat met alle gehaald op drie sterren, de moeilijkste manier om het level te completeren. De game wordt namelijk nergens echt uitdagend en weet nergens alle beschikbare monsters te combineren tot een monsterpuzzel. Heel soms is het even puzzelen om daadwerkelijk drie sterren te krijgen, maar nooit hebben wij ook maar moeite gehad om alle monstertjes tot een geheel te schuiven.

Daardoor wordt Pudding Monsters nooit zo’n spel dat je elke dag even opstart om dat ene leveltje weer een keer of tien te proberen, om dan gefrustreerd of voldaan je telefoon weer weg te doen en de volgende dag weer verder te gaan. Pudding Monsters is innemend en leuk, maar het spel is vooralsnog niet langer dan de levels die het bevat.

Getest op iPad 3