Volgens de wetten van stereotypering zijn gamers eenzaam, hebben ze geen sociaal leven en zijn vrouwen vreemde, onbereikbare wezens voor hen. Ze moeten dus op andere manieren aan hun trekken zien te komen. Dit kan niet alleen door minder vaardige gamers via het Internet te 'ownen' in een potje Counter-Strike, of door je hardeschijf vol te laden met 50 GB aan porno; je kunt ook dating games proberen. Project Rub is te omschrijven als een dating game, maar wel van een heel andere orde. Misschien eentje voor de meer sociaal ingestelde types?

Project Rub is in die zin als dating game te omschrijven, wegens het feit dat je tijdens het spel een aantrekkelijke meid probeert te versieren door allerlei halsbrekende toeren uit te halen. Niets dus van de voorspelbare en oppervlakkige dialogen en openingszinnen: onmiddellijke actie is vereist. Dit gebeurt in de vorm van een verzameling aan doorgeslagen minigames, die je van de ene in de andere onwaarschijnlijke situatie werpen. Parachutespringen, een kudde stieren tegenhouden, reusachtige kaarsen uitblazen, een plantenmonster bedwingen, het komt allemaal aan bod.

Je speelt Project Rub volledig met het touchscreen. Het spel zal je dan ook versteld doen staan wat zoal met een stylus mogelijk is. Zo kun je een katapult afvuren, een auto over een weg sturen, vuur aanwakkeren, razendsnel een getallencombinatie intoetsen, op een evenwichtsbalk balanceren, obstakels van de weg vegen, een bal wegrollen, een poppetje door een doolhof leiden en ga zo nog maar even door. De microfoon wordt in bepaalde gevallen ook gebruikt. Door er in te blazen, kun je bijvoorbeeld kaarsen uit maken en een zeilbootje over het water verplaatsen. In een andere minigame is het weer de bedoeling om zo hard mogelijk te schreeuwen. Allemaal knotsgekke dingen die eigenlijk haast alleen maar door Japanners bedacht kunnen worden.

Net zo eigenzinnig en origineel is de hele presentatie van het spel. Elke minigame wordt ingeleid door middel van vier opéénvolgende plaatjes, die je elke keer weer in een hele aparte en vergezochte situatie storten. Alle karakters in het spel zijn volledig zwart met blauw en ook de rest van de graphics is redelijk minimalistisch. De humor is ook typisch Japans en erg melig, net als de begeleidende muziek en de geluiden. Bovendien zit het spel vol met onderbroekenlol en Jackass situaties. Dit maakt dat Project Rub eigenlijk op elk facet uniek in zijn soort is. Je moet er misschien van houden, maar eigenzinnig en gewaagd is het zeker.

Hoewel de game aan alle kanten uitstekend verzorgd is, schort het nogal aan de lengte van de game. Je kunt het hele spel binnen een paar uurtjes uitspelen en er is ook totaal geen reden om de minigames meer dan eens te spelen. Er zit namelijk geen vorm van moeilijkheidsgraad in en ook een highscore systeem ontbreekt. Het gaat er alleen maar om of je de minigame wel of niet haalt en zodra je ze door hebt, begint dat aspect al snel te vervelen. Ook een multiplayer ontbreekt waardoor je uiteindelijk binnen enkele dagen waarschijnlijk al volledig op de game uitgekeken bent.

Project Rub is eigenlijk vooral een demonstratie van de vele mogelijkheden van de Nintendo DS. Een erg eigenzinnige demonstratie met een geheel eigen stijl en melige humor, die goed afgewerkt is. Voor de speellengte of herspeelbaarheid hoef je het absoluut niet te doen, die twee aspecten zijn in deze titel namelijk vrij ondermaats. Erg jammer, want er zit zeker een hoop potentie in deze game en met wat meer ontwikkeltijd had hier nog iets veel leukers uit kunnen rollen. Wachten op een eventuele opvolger dus.

Gameplay: 7.5 Graphics: 8.0 Geluid: 8.0 Totaal: 7.4