Sinds het verrassende succes van Brain Training zijn de hersentrainers voor de DS ontzettend geliefd bij zowel ontwikkelaar als consument. Voor vrijwel elk zintuig is inmiddels al een apart spel verschenen. De media staat echter relatief sceptisch ten opzichte van dit subgenre. Weet Professor Kageyama's Rekentraining af te rekenen met deze twijfels, of betreft het wederom een compilatie van matig uitgewerkte minispellen? 

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Professor Kageyama is naar alle waarschijnlijkheid een inspiratie- en relatieloze Japanner die door Nintendo is ingehuurd om met eeuwenoude rekenformules zoveel mogelijk geld binnen te slepen. Plak een interessante naam van een wetenschapper erop, en het lijkt alsof het spel een gefundeerde basis heeft. Dit hoeft echter nog niet direct te betekenen dat het spel slecht in elkaar zit. Immers, zelfs de meeste toptitels zijn gebaseerd op reeds gevestigde concepten.

Tijdens het spelen van Rekentraining houd je de DS verticaal vast, alsof het een boek is. Deze manier van spelen is inmiddels al redelijk bekend en het voelt nog altijd degelijk aan. De opdrachten worden aangegeven op het linkerschermpje en op het rechterscherm vul je de uitkomsten in. Veel meer omvat het visuele gedeelte ook niet. Ook het geluid is zo goed als afwezig. Het blijft vooral bij enkele vrolijk getinte bliepjes klinken als je een goed antwoord invult.

In Rekentraining is het de bedoeling om, net als in vrijwel alle hersentrainers, dagelijks enkele activiteiten te doorlopen. Echter, daar waar titels als Brain Training en Big Brain Academy relatief afwisselende opdrachtjes bevatten, doe je in Rekentraining vrijwel elke dag dezelfde dingen. Het komt er op neer dat je ontbrekende getallen moet invullen, voorbijflitsende producten moet tellen en enkele simpele sommen dient op te lossen. En laat dit dan ook nog eens zeer vervelend zijn om dag in dag uit te doen. De minispellen zijn eerder hersendodend dan dat je er je rekenvaardigheden mee opkrikt.

Wat daarnaast ook zeer matig is uitgewerkt, is de manier waarop de moeilijkheidsgraad hoger wordt. Per niveau dien je de dagelijkse training namelijk een keer of dertig te voltooien. En aangezien de verschillen per niveau vrij gering zijn, duurt het naar alle waarschijnlijkheid maandenlang voordat de hoofdmodus je enige uitdaging te bieden heeft. Eenvoudige vermenigvuldigingen en delingen komen pas vanaf het derde niveau aan bod en échte breinbrekers zul je tegen het achtste niveau pas tegenkomen. Zelfs voor de doelgroep, voornamelijk basisscholieren en senioren, vordert het spel veel te langzaam.

Aangezien de dagelijkse test slechts circa tien minuten in beslag neemt, is het absoluut noodzakelijk dat er de nodige nevenactiviteiten in Rekentraining zitten. Braintraining deed dit onder andere door de mogelijkheid te bieden Sudoku's te maken en diverse extraatjes toe te voegen. In Rekentraining kom je dit soort zaken echter niet tegen. Het enige wat je naast de dagelijkse test kunt doen is de minispellen te herspelen om je behaalde resultaat te verbeteren en de zogenaamde honderdcellenmethode. Dit klinkt zeer groots en uitgebreid, maar het houdt in feite niet meer in dan dat je een honderdtal eenvoudige sommen dient op te lossen. Het heeft nauwelijks iets om het lijf en voegt dan ook niets toe aan de toch al beknopte spelduur.

Op het gebied van toegankelijkheid slaat Rekentraining de plank echter volledig mis. Wat blijkt namelijk het geval te zijn: het is níet mogelijk het spel in het Nederlands te spelen. Gezien de zwakke beheersing van de Engelse taal bij de betreffende doelgroep zou dit gewoon in de game verwerkt moeten zijn. Zelfs ondergetekende kon bij een enkel minispel niet direct het doel van de opdracht achterhalen. Dit zorgt ervoor dat het gros van de spelers, ondanks dat er vooral gerekend dient te worden, veel moeite heeft met het begrijpen van de opdrachten. En waren het niet juist de mensen van Nintendo die pleitten voor games voor het hele gezin? Wel, ondanks dat het boekje volledig Nederlands is en de opzet relatief simpel is, mag Rekentraining in geen enkel geval tot deze categorie gerekend worden.

Professor Kageyama's Rekentraing beoordeelt je rekenniveau grotendeels door te kijken naar de tijd die je nodig hebt om de opdrachtjes te voltooien. Ook op dit vlak lijken de ontwikkelaars nauwelijks rekening te hebben gehouden met de doelgroep. Een tiental sommen binnen twintig seconden oplossen is gewoon ondoenbaar voor menig volwassene, ondanks de relatief lage moeilijkheidsgraad. Zij hebben namelijk over het algemeen veel meer moeite met het onder de knie krijgen van de technische apparaatjes. Wanneer de nadruk dan zo sterk op snelheid van het invullen ligt, zal menig speler moeite hebben met de doelstellingen te halen. Toch zal er snel gehandeld moeten worden om verder te komen in het spel en relatief moeilijke sommen voorgeschoteld te krijgen. De uitdaging zit 'm in het verkeerde gedeelte.