Wie wielrennen een warm hart toedraagt, zal de komende weken ongetwijfeld met een glimlach voor de tv zitten. Of op een Franse bergtop staan als het vakantiebudget dat toelaat. De tocht der tochten, de Tour de France, staat namelijk voor de deur en dat betekent weer geschaafde knieën en ellebogen, tranen van Johnny Hoogerland, een eenzame Cadel Evans en misschien wel een klein succesje voor Robert Gesink, ons enige sprankje hoop.

De kans dat Gesink of een andere Nederlandse renner de Tour gaat winnen is namelijk even groot als dat demissionair premier Rutten het verhoogde eigen risico van onze zorgtoeslag gaat verlagen. En dat terwijl er sinds negentiennogwat nog nooit zoveel Nederlandse renners hebben meegedaan aan deze monstertocht. Nee, wil je de komende jaren een van onze jongens in het geel over de streep zien gaan op de Champs-Élysées, dan zul je toch echt aan de slag moeten met Pro Cycling Manager 2012. Wij deden dat ook en laten je en passant weten of je dit jaar beter de Tour op de buis kunt kijken of misschien een poging kunt wagen in de digitale wielerwereld.

Wat direct opvalt - en eigenlijk ook weer niet - is het feit dat de game op het eerste oog weinig echte vernieuwingen kent. Cyanide Studios borduurt andermaal voort op de basis van voorgaande jaren en probeert daar door middel van een paar kleine features een compleet nieuwe game van te maken. Het mag gezegd worden, de poging om er online functionaliteiten in de stoppen in de vorm van Armada (een soort verkapte Fifa Ultimate Team, maar dan met wielrenners) klinkt erg aantrekkelijk. Maar aangezien wij nog niet online konden en we het spelen van enkele complete seizoenen achter elkaar hoogstwaarschijnlijk nog steeds het leukste vinden, heeft Armada ons nog niet echt overtuigd.
 

"Het zou Cyanide sieren als ze het eens aandurven enkele grootse vernieuwingen door te voeren."


Dreamteam

Het sparen van nieuwe renners en kaarten die je een betere uitrusting geven zijn aardig bedacht, maar verliest het toch van het zelf samenstellen van jouw dreamteam in de nog altijd bijzonder uitgebreide carrièremodus. Want of je nu van de sport houdt of niet, je kunt niet ontkennen dat de makers er ieder jaar een karrenvracht aan statistieken ingooien, samen met een heleboel in te stellen opties voor jou als ploegleider. De basis van de game blijft uiteraard onveranderd en naast de bekende carrière kun je ook kiezen voor een losse etappe, een complete tour of gewoon een ‘simpel’ potje baanracen. Maar we zeggen het nog maar een keer, de game komt pas echt tot zijn recht in de carrièremodus.

In deze modus kun je alles regelen, van sponsorcontracten en materiaalkeuze tot trainingsschema’s en het racen zelf. De menu’s zijn een stukje gelikter, maar nog beter is de vernieuwde kalender die je nu de mogelijkheid geeft om ieder kwartaal te kiezen aan welke races jouw renners meedoen. Op deze manier is het minutieus plannen van je seizoen voor iedere renner een stuk overzichtelijker, omdat je niet zo heel ver vooruit hoeft te kijken. Het is jammer dat een gedegen tutorial ontbreekt, waardoor de gemiddelde leek afhaakt na een infoscherm of drie. Wie nog nooit een Pro Cycling Manager-game heeft gezien, weet niet waar hij moet kijken. Laat staan welke beslissingen goed zijn voor het team. Het maakt de game nodeloos ingewikkeld, terwijl de meeste keuzes voor een getrainde ploegleider eigenlijk appeltje-eitje zijn.

Ben je als veteraan wel verder gekomen of heb je gewoon heel veel doorzettingsvermogen, dan beland je uiteindelijk in de race zelf. Een race die je trouwens nog steeds kunt uitrijden in een snelle simulatie (hierbij kun je weinig instellen en hangt veel af aan de vorm van je renners), gedetailleerde simulatie (meer instellingen en wat meer kans om de race te beïnvloeden) en de 3D-race. Kies je voor de 3D-race, en dat zou je zeker moeten doen tijdens de belangrijkste rondes, dan verandert de game in een soort RTS waarbij je jouw renners van bovenaf ziet en ze stuk voor stuk orders kunt meegeven. Het is logischerwijs niet mogelijk de complete controle over een renner te krijgen, maar je kunt hem bijvoorbeeld wel de opdrachten geven het peloton te verlaten, water te nuttigen of een aanval te plaatsen dan wel te pareren.

Wie gaat er mee met de trein?

Door een getweakte interface is het in Pro Cycling Manager 2012 ook een stuk eenvoudiger gemaakt om je renners tijdens de race bijvoorbeeld een ploegmaat te laten volgen of een treintje te bouwen voor een sprint richting finish. En dat is nodig, want de kunstmatige intelligentie is ook een stuk verbeterd. Belangrijke ploegen zullen veel beter positie kiezen aan de kop van het peloton en ook vechten voor de beste plekken. Aan de andere kant konden we zo af en toe nog wel wegspringen met hooggeplaatste renners zonder dat er beweging in het peleton kwam. Soms konden ze dan nog net voor de streep de renners inhalen, maar andere keren waren ze gewoon echt te laat.

Het lijkt nu alsof onze vrienden bij Cyanide veel verbeteringen hebben aangepast, maar toch blijft het eigenlijk bij hele simpele, kleine aanpassingen. Nergens heeft de game echt baanbrekende aanpassingen gekregen en valt er bijvoorbeeld qua grafische vooruitgang helemaal niets te vieren. Dat er nog steeds renners rondrijden met de naam Carbonara (Fabio Cancellara) en teams met de naam Radiocash (Radioshack) voorkomt eveneens dat we met de ultieme simulatiegame te maken hebben. En dat alles breekt het spel lichtelijk op. Het voelt gewoon weer te veel als het vorige deel aan en dat begint stilletjes aan een beetje saai te worden.

Het zou Cyanide sieren als ze het eens aandurven enkele grootse vernieuwingen door te voeren. De boel wat opschudden en bijvoorbeeld proberen de game meer diepgang en diversiteit te geven. Of de mogelijkheid om uitgebreidere tactieken te maken of de renners zelf meer een stem te laten hebben in wat ze wel en niet prettig vinden. De game heeft in ieder geval een zetje in de goede richting nodig en dat kan alleen als de makers eens verder kijken dan hun Franse neus lang is.