Een van de grootste angsten van boeddhisten is het reïncarneren als dier. Dit zou namelijk betekenen dat ze zich niet al te best hebben gedragen in hun vorige leven. Ook ondergetekende zou het niet al te fijn vinden om als mestkever of mol terug te keren. Daarentegen hoop ik wel al jaren in de huid van een krachtige Pokémon terecht te komen, een droom die werkelijkheid wordt in Pokémon Mystery Dungeon.

Voordat je aan de slag kunt met Pokémon Mystery Dungeon Explorers dien je een aantal persoonlijke vragen te beantwoorden. De antwoorden die je hierop geeft bepalen welke Pokémon het beste bij je karakter zou passen. Helaas ben je ook meteen verplicht het gehele spel met het betreffende beestje te doorlopen. En denk maar niet dat je dit zonder problemen kunt verhelpen door het spel opnieuw op te starten en de vragenlijst wederom doorlopen om de gewenste Pokémon te krijgen. De vragen die je voorgeschoteld krijgt zijn namelijk steeds verschillend en nemen toch al gauw een dik kwartier in beslag om in te vullen.

Eenmaal je klaar bent met deze karaktertest kun je eindelijk aan de slag met de hoofdmodus van het spel. De verhaallijn van Mystery Dungeon begint met een bizarre ontdekking. Het blijkt namelijk dat je naar alle waarschijnlijkheid een heuse metamorfose hebt ondergaan. Voordat je als een schattige Pokémon strandde op een onbekend eiland, dat vol blijkt te zitten met andere Pocket Monsters, was je immers nog een menselijk ventje. De absurditeit houdt hier niet op. In plaats van een heuse zoektocht naar je ware gedaante verkies je namelijk een avontuurlijk beroep door je aan te sluiten bij een grootse hulporganisatie. Deze gilde helpt Pokéburgers in nood door zogenoemde exploratieteams dagelijks op complexe missies te sturen om bedreigende problemen zo snel mogelijk te verhelpen. Heb je ergens een vrij uurtje dan kun je ronddwalen door je voorlopige woonplaats, Treasure Town. Hier kun je niet alleen mogelijk om allerlei handige spulletjes te kopen, maar kun je ook schatkisten laten taxeren en een babbeltje maken met de bewoners. Door de vele leuke nevenactiviteiten in de stad is de kans groot dat je hier vrijwel elk beschikbaar moment aan besteedt.

De missies die je dient te volbrengen spelen zich stuk voor stuk af in donkere kerkers. Het is dan ook niet vreemd dat Pokémon Mystery Dungeon geclassificeerd mag worden als een rasechte dungeon crawler. In tegenstelling tot de doorsnee titel in dit genre worden de ruimtes van deze kerkers echter willekeurig gegenereerd. Hierdoor zal geen enkele speelsessie hetzelfde zijn, zelfs niet wanneer je een reeds voltooide kerker voor de tweede maal een bezoekje brengt. Helaas brengt dit niet de beoogde variatie die het spel naar een hoger niveau had moeten tillen. De kerkers bestaan namelijk keer uit keer uit inspiratieloze, herhalende en sfeerloze ruimtes die met elkaar verbonden worden door nauwe verbindingsweggetjes. Zelfs al is de indeling telkens anders, er valt absoluut niet te spreken van variatie in de gebieden.

Ook het vechtsysteem stelt ietwat teleur. Het is turn-based qua opzet, maar de simplistische uitwerking weerhoudt het geheel van alle mogelijke diepgang in de gevechten. Het aantal aanvalsmogelijkheden is enorm beperkt en het alom bekende steen-papier-schaar-principe lijkt nauwelijks invloed te hebben. Een strategische spelwijze is dan ook overbodig, iets wat de Pokémon-franchise tot dusver wel altijd heeft gekenmerkt. De lage moeilijkheidsgraad dikt de zwakke uitwerking van het vechtsysteem nog eens aan. Zelfs met een allesbehalve gebalanceerd exploratieteam weet je de kerkers zonder enige moeite te doorlopen.

Mocht je toch onverhoopt het loodje leggen, dan is het nog altijd mogelijk de hulp van een online vriend in te schakelen. De helpende speler dient dan de betreffende kerker te betreden en de plek te bereiken waar jij bent omgekomen. Eenmaal daar aangekomen is hij in staat je weer tot leven te wekken.  Dit gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot. Bij een reddingsoperatie bevat de kerker immers nog meer vijanden dan normaal het geval is. Word je gered, dan is het bovendien niet meer mogelijk ervaringspunten en objecten te verkrijgen tijdens de lopende missie.

Het online gedeelte van Mystery Dungeon omvat meer dan deze reddingsacties. Zo is het ook mogelijk voorwerpen en teams onderling uit te wisselen. Waar de voorwerpen daadwerkelijk geruild kunnen worden, blijven de teams gewoon in bezit van de zender. Dit laatste klinkt wellicht wat vreemd, maar het komt er simpelweg op neer dat je louter de teams met elkaar deelt om ertegen te vechten. Helaas wordt het gedeelde team bestuurd door de computer, waardoor je als zender totaal geen invloed kunt uitoefenen op de acties van je Pokémon. Sterker nog, het is niet eens mogelijk de gevechten te aanschouwen. Erg jammer, want ondanks het erg matige vechtsysteem leent het spel zich uitstekend voor online gevechten. En zoveel moeite is het toch niet om een simpele online vechtmodus te implementeren? De werkwijze Nintendo mag sowieso als laks beschouwd worden. Ten opzichte van de vorige delen zijn er namelijk nauwelijks aanpassingen doorgevoerd. Het plot mag dan weliswaar afwijken, maar op speltechnisch en audiovisueel vlak wijkt Explorers geenszins af van de originele Mystery Dungeon-titels.