Picross lijkt een beetje op Sudoku: in een groot vierkant zitten kleinere vierkantjes. In plaats van dat je in elk vierkantje een cijfer moet zetten, moet je er een aantal open tikken met de stylus, zodat er uiteindelijk een bepaald figuur of voorwerp ontstaat. Maar hoe weet je welke vakjes open moeten? Aan de zij- en bovenkant van het complete vierkant staan cijfers die aangeven hoeveel vakjes er in de betreffende lijn opengemaakt moeten worden.

Stel, aan de bovenkant van een rij vakjes staat het cijfer 5. Dat betekent dat er in die rij 5 vakjes opengemaakt moeten worden. Je weet echter pas welke 5 vakjes door naar de cijfers aan de zijkant te kijken. De kunst is dus om zowel de cijfers aan de zij- als bovenkant in de gaten te houden en zo uit te vogelen wat er opengemaakt moet worden.

Trots in je donder

Je vraagt je wellicht terecht af wat je dan tegenhoudt om als een bezetene alle vakjes open te tikken. Dat, beste medepuzzelaar, levert je straftijd op. De bedoeling is een zo goed mogelijke tijd neer te zetten bij het oplossen van de puzzels, en na een fout of vijf krijg je al snel meer dan een uur extra tijd erbij opgeteld. Geen goed idee dus als je ook maar enige trots in je donder hebt.

Het is een spelconcept dat eigenlijk moeilijker is om uit te leggen dan het daadwerkelijk te spelen, zoals uit bovenstaande tekst blijkt, en mocht je het bij het spelen nog niet begrijpen, dan bevat Picross e2 een uitgebreide uitleg. Gelukkig is het een kleine moeite om het zelf eens uit te proberen: 5 euro is een schappelijke prijs voor dit puzzelspel waar je vele uren in kunt verliezen.  Wanneer je voor het eerst aan de game begint, merk je al snel dat het een ontspannende en tegelijk verslavende bezigheid is waar de handheld zich wegens de relatief korte duur van de puzzels perfect voor leent. Het is niet voor niets dat Picross al jaren een populaire franchise is op Nintendo-handhelds.

Aan de inhoud van deze editie, die net als Picross e1 exclusief via de 3DS eShop verkrijgbaar is, zal het in ieder geval niet liggen. 150 nieuwe puzzels van verschillende groottes en dus moeilijkheidsgraad kunnen in praktijk voor een dikke tien uur aan vermaak zorgen. Daarnaast bevat de game ook nog een nieuwe modus: Micross, met vijf gigantische puzzels die weer in kleinere puzzels zijn opgesplitst, die samen een groot figuur vormen. De figuren in deze modus zijn ook mooier dan de simpele objecten uit de kleinere puzzels, dus naast de hogere moeilijkheidsgraad is dit zeker de moeite waard.

Gemiste kans

Ondanks de lage prijs en de solide gameplay zijn we toch niet helemaal tevreden. De presentatie van de game is namelijk erg futloos en statisch. We begrijpen dat dit een puzzelspel is en de dagelijkse Sudoku in de krant wordt ook niet gepresenteerd met flitsende graphics, maar iets meer aankleding had niet misstaan. Extra pijnlijk is het feit dat Picross DS, een retailgame die vijf jaar geleden al verscheen, dat veel beter aanpakt. Daar werden de voorwerpen die je uit de vakjes bikkelde tenminste nog leuk geanimeerd en waren er ook Nintendo-gerelateerde figuurtjes die je kon vinden.

En wat ons ook een raadsel is: waarom is er niet van het concept van de Nintendo DS-game Picross 3D uitgegaan? In die game moesten hele kubussen worden getikt in een 3D-omgeving. Dat concept had grandioos kunnen worden uitgewerkt op de 3DS, een systeem dat daadwerkelijk 3D kan weergeven. Een gemiste kans van jewelste.

Die gemiste kans en het wat droge uiterlijk zorgen er voor dat Picross e2 niet de tijdloze eShop-klassieker is die het had kunnen zijn. Toch is het wel een leuke puzzelgame waar je flink wat uren in kunt stoppen en gecombineerd met de schappelijke prijs wordt dit een aantrekkelijke download. Bij een eventuele Picross e3 hopen we echter dat de ontwikkelaar goed kijkt naar Picross 3D. De 3DS is er voor gemaakt, nu het spel nog.