Het grootste probleem van PES 2011 3D is dat je het gaat vergelijken met zijn grote broer op de consoles. Oneerlijk, maar onvermijdelijk. Je hebt een nieuwe handheld in je handjes en verwacht meteen weggeblazen te worden. In de eerste instantie steekt deze PES 2011 3D daarom karig af tegen zijn grote broer. De game is minder mooi (we zeiden het al, het is een oneerlijke vergelijking), beperkter en bovendien speelt het zeker niet zo lekker weg. Wie na de eerste partijen zijn valse verwachtingen echter kan loslaten en PES 2011 3D beoordeelt op wat het is, zal erachter komen dat dit net zozeer een prima voetbalgame is, als een veilige keuze om je Nintendo 3DS-carrière mee te beginnen.

Elk voordeel heb z'n nadeel

Voor liefhebbers van de Become a Legend-modus hebben we helaas slecht nieuws: die is er in deze versie uitgesloopt. Sommige mensen zullen daar hun schouders bij ophalen omdat ze er zelfs in de consoleversie niet mee aan de slag gingen, wij vinden het een behoorlijk gemis. Dat is vooral vanwege die andere briljante singleplayermodus (de Master League), die net even iets minder is dan we gewend zijn. Om een voorbeeldje te noemen, de Master League is dit keer niet online. Andere geliefde features, zoals als clubpopulariteit, salarissen om in de gaten te houden en het contracteren van nieuwe spelers zijn gelukkig wel weer van de partij.

Misschien is dat wel het verhaal van PES 2011 3D over de gehele linie. Of om in vakjargon te spreken: ‘elk voordeel heb z’n nadeel’. Goed is het feit dat de Master League behoorlijk uitgebreid is overgezet naar een ‘slechts’ een handheld. Slecht is het feit dat we met ons aller Ajax in de tweede divisie moeten beginnen tussen clubs als Fenerbahçe en Besiktas. Dat betekent dat je eerst een divisie met Europese topclubs moet zien te ontgroeien, voordat je het tegen de Willem II’s, VVV’s en Feyenoords mag opnemen. En dat enkel omdat er geen eerste divisie in deze game zit. Dat Konami onze kauwgomballendivisie overslaat mogen we ze niet kwalijk nemen, maar dat we daardoor in een soort fantasy league terecht komen doet wel af aan de anders zo realistische ervaring.

Dubbel gevoel

Nog een plus tegenover een min: de presentatie. Alles aan PES 2011 3DS oogt fantastisch. Vooral in 3D, met het camerastandpunt achter de actieve speler weet je soms niet wat je ziet. De tweede ring zit echt achter de eerste, reclameborden staan duidelijk op het veld en het karakteristieke klokje lijkt heel kek boven het beeldscherm geplakt te zijn. Grafisch is PES 2011 3D werkelijk een prachtige game in deze stand, die vol overtuiging bewijst dat 3D meer kan zijn dan een grappig foefje. Het nadeel is echter dat geen enkele camerastand echt goed werkt, vooral niet dat schitterende standpunt achter de schouder van de speler.

Een camerastandpunt verder weg werkt beter, maar elke horizontale optie brengt te weinig van je team in beeld om de boel overzichtelijk en speelbaar te houden. Uiteindelijk speelden wij daardoor met het onconventionele verticale standpunt, waar de camera ver achter de rug van de keeper staat. En als we dan toch zo ver weg zitten, dan ook dat 3D-effect maar uit. Het is zo rustiger voor je ogen en overzichtelijker spelen, maar dat kan toch nooit de bedoeling zijn geweest van de ontwikkelaar.

Het voetbal op de mat volgt dezelfde Cruyffiaanse wijsheid als alle voorgaande punten. Het nadeel hier is dat het niet echt voetbal is. Je hoeft de sport niet onder de knie te krijgen en bent vooral bezig met uitvogelen wat wel en niet werkt in deze game. Een pass vanuit de draai geven gaat zelden zo goed als dat het zou moeten, van een fatsoenlijke balaanname moet je nooit blind uitgaan en de bal kun je pas wegspelen als je ‘m daadwerkelijk in je bezit hebt (in plaats van dat je bijvoorbeeld net voor een onderschepping alvast op de passknop kan drukken om de bal voor de voeten van je tegenstander weg te tikken). Bovendien is ook de mogelijkheid om passes en schoten af te meten, door langer of korter op de knop te drukken, niet aanwezig. Zonde, want dat maakte het grote PES 2011 tot een van de beste edities in jaren. Kortom, er had wat meer voetbal in mogen zitten.

Eigen spelregels

Hier staat tegenover dat het wel loont om deze typische game-achtige spelregels door te krijgen. Want ondanks de mankementjes en aparte manier waarop het spel reageert, is het uiteindelijk wel mogelijk om een lekkere partij op de mat te leggen. Omdat de verdedigers wat sneller in paniek raken, geeft het een zeer voldaan gevoel om met veel pressie te spelen. Via het touchscreen wissel je snel van tactiek (daar zien we in een vervolg trouwens graag ook een snelle wisselmogelijkheid van formaties bijkomen) en het maken van goals voelt ook weer fantastisch aan. Het is raar om te een voetbalspel dat ‘het voetbal’ maar matig neer weet te zetten niet slecht te noemen.

We zouden eigenlijk een onderscheid moeten maken tussen ‘voetbalregels’ en ‘de regels van PES-voetbal’, waarbij die laatste ook prima te behappen zijn. In de basis blijft dit namelijk een spel van elf tegen elf, en geeft het nog net zo’n heerlijk gevoel als de bal in het net belandt. Dat je dit keer meer met game-regels bezig bent dan met de realiteit? Ach, het is niet de eerste keer dat een spel daarmee alsnog weet te vermaken. PES 2011 3D moet je echt even doorkrijgen, maar eenmaal gekraakt maken de frustraties snel plaats voor trots en speelplezier.

Toekomstperspectief

Een uitgebreide mogelijkheid om spelers, stadions en leagues aan te passen, de aanwezigheid van de Master League en een degelijke maar standaard online modus completeren het wisselvallige PES 2011 3D. Het maakt van de eerste PES op de 3DS een game die de voetballers onder ons blind kunnen aanschaffen. Voor een handheld game is dit een uitgebreid pakket, waar met het grootste gemak heerlijk veel speeluren uit zijn te halen. We zetten ons geld er alleen wel op in dat het volgende deel nog stukken beter kan, want alle deuren naar grote vooruitgang zijn in dit debuut wagenwijd opengetrapt. En wie weet, misschien wordt het daardoor volgend jaar wel eerlijk om dit product met zijn grote broer te gaan vergelijken.