De notoire bolletjesslikker Pac-Man lijkt ook op zijn vijfentwintigste verjaardag nog niet aan zijn pensioen te denken. Toch kunnen we niet ontkennen dat Pac-Man onderhand een beetje op zijn retour is. En wat doen artiesten die op hun retour zijn? Die gaan schnabbelen. Normale artiesten doen mee aan Waku Waku of laten zich volgen door een camera voor hun eigen 'real-life' soap. Dit is aan Pac-Man niet besteed. Het schort hem aan kennis over het dierenrijk en wat Pac-Man in het weekend doet, wíllen we gewoon niet weten. Daarom schnabbelt Pac-Man in andere spelgenres, buiten het vertrouwde doolhof gevuld met spookjes.

Pac 'n Roll is zo'n schnabbel van het gele happertje. Deze game voor de Nintendo DS lijkt op het eerste gezicht wat weg te hebben van de klassieker Marble Madness, maar speelt toch behoorlijk anders. Het doel is alvast simpel: rol Pac-Man door een omgeving vol spoken, bewegende platformen en ander gevaar, terwijl je genoeg bolletjes bij elkaar raapt om door de volgende poort te mogen.

De besturing van Pac 'n Roll geschiedt via de stylus. Je beweegt Pac-Man door op het onderste scherm lijnen te trekken. Hoe langer deze lijnen, hoe harder Pac-Man zal gaan rollen. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Marble Madness komt Pac-Man redelijk snel weer tot stilstand nadat hij eenmaal aan het rollen is. De moeilijkheid komt dan ook niet uit het balanceren van Pac-Man over de wereld, maar vooral uit het juist timen van je bewegingen. Het probleem van deze besturing is wel dat je continu moet wrijven om Pac-Man op snelheid te houden. Vooral wanneer je Pac 'n Roll lang speelt, wordt dit enigszins vermoeiend aan de handen, zelfs bij een doorgewinterde stylist.

Buiten het gewone rollen kan Pac-Man ook nog een speciale boostmove uitvoeren. Dit doe je door de lijn met de stylus tot aan de rand van het scherm door te trekken en hem daar even stil te houden. Met deze boost kun je niet alleen grotere sprongen maken, maar ook bepaalde kisten kapot breken waarin zich doorgaans bolletjes bevinden.

Er zijn twee speciale power-ups aanwezig in Pac 'n Roll. Met eentje wordt Pac-Man zwaarder, met de ander juist lichter. Wanneer je lichter bent maak je grotere sprongen, wanneer je zwaarder bent kun je onder water rollen en metale kisten vernielen. Natuurlijk zijn ook de knipperende bolletjes van de partij. Door deze te pakken kan Pac-Man de spoken in de levels opeten. Eindbazen vereisen dat je meerdere knipperende bolletjes na elkaar opeet. Wanneer je door een spook gepakt wordt terwijl je geen knipperend bolletje gegeten hebt, zul je ze moeten afweren door een bewegend spook op het onderste scherm te prikken.

Het grootste euvel van Pac 'n Roll zit hem in het ontwerp van de omgevingen. Ze voelen wat onsamenhangend aan en zijn eigenlijk niet meer dan een afwisseling tussen het ontwijken van bewegende objecten, het op het juiste moment op een platform rollen of het uitmikken van sprongen. Dit laatste kan nog best lastig zijn, omdat het spel uit een semi-bovenaanzicht gespeeld wordt. Een kleine schaduw is de enige indicatie van waar je neer komt. Tussen de moeilijke stukjes door mag je regelmatig een saai pad af rollen waarop wat bolletjes voor het oprapen liggen, wat meer lijkt op bezigheidstherapie dan iets anders. Wat meer visie en logica in het ontwerp van de levels was welkom geweest.

Buiten de gewone verhaalmissies, die door een slap verhaaltje aan elkaar gehangen zijn, heeft Pac 'n Roll ook nog wat extra uitdagingen in petto. Hierbij moet je veelal binnen de klok een bepaald doel zien te bereiken. Deze uitdagingen zijn behoorlijk pittig en weten de levensduur aardig te verlengen. Gelukkig maar, want de multiplayer schittert door afwezigheid. Leuk is dat ook de klassieke Pac-Man vrij te spelen is. Doordat het doolhof verspreid is over twee schermen, zie je hierbij wel iets vaker een spook over het hoofd dan je gewend bent.

Pac 'n Roll is een redelijk spel geworden, dat net iets teveel onvolkomenheden heeft om het aan te kunnen bevelen. Het grootste probleem zijn de levels, waar niet echt een coherente visie in terug te vinden is. Ze zijn onsamenhangend en veel te wisselvallig qua moeilijkheidsgraad. Daarbij komt ook nog eens een besturing die weliswaar leuk bedacht is, maar in de praktijk onpraktisch en vooral enorm vermoeiend blijkt. Pac 'n Roll is de RSI niet waard.

Gameplay: 6,5 Graphics: 7,0 Geluid: 7,0 Totaal: 6,6