In 2001 werden we aangenaam verrast met de realistische oorlogssimulatie Operation Flashpoint: Cold War Crisis. Hoewel de game niet voor iedereen weggelegd was en een flinke moeilijkheidsgraad kende, werd de game wel zeer goed ontvangen en was er al gauw een trouwe schare fans. De game heeft vele awards in ontvangst mogen nemen en er zijn een aantal add-ons op de markt gekomen. Daarna werd het stil, maar begin dit jaar werd het heugelijke nieuws naar buiten gebracht dat Codemasters een Xbox-versie op het programma had staan. Het heeft even geduurd, maar eindelijk kunnen wij ook oorlogje spelen op de Xbox, men heeft namelijk een conversie ontwikkeld van Operation Flashpoint, met de subtitel Elite. Of deze titel het wederom goed gaat doen onder de gamers, lees je in deze review.

Het verhaal van Operation Flashpoint: Elite speelt zich af in het midden van de Koude Oorlog, anno 1985. Er heerst onrust binnen het leger van de Sovjet-Unie en een deel van het Russische leger bezet een eiland. Natuurlijk gaat dit niet onopgemerkt voorbij en al gauw duiken de NAVO troepen op, waar jij onderdeel van uitmaakt. Tijdens de campagne, maak je de oorlog onder andere mee als grondsoldaat, vliegtuigpiloot en tankcommandant. Hoewel hier en daar wat is gesleuteld aan het verhaal, is de singleplayer campagne grotendeels ongewijzigd gebleven.

Is het “Rode Gevaar” eenmaal verslagen, dan heb je de mogelijkheid om de “Resistance” campagne te starten. In deze campagne speel je de verzetsgroep die zich, heel verrassend, verzet tegen het opkomende Russische leger. Deze campagne is al eens op de PC uitgekomen als uitbreiding, maar ook hier is er wat veranderd aan het verhaal. De essentie blijft gelukkig hetzelfde. Al met al genoeg singleplayer plezier dus, aangezien je nu twee complete solocampagnes voor de prijs van één krijgt.

De game is dus een feest van herkenning als je het origineel op de PC al eens eerder hebt gespeeld. Het wapentuig van de Amerikanen, de voertuigen en tanks van de Sovjets, de mooie en uitgestrekte landschappen van de eilanden; het zit er allemaal weer in. Aan de ene kant is dat een aangenaam moment om de nostalgische gevoelens eens tot je te laten komen, aan de andere kant zou je kunnen stellen dat je het allemaal wel eens eerder hebt gezien, wat dus ook klopt. Hoe dan ook, het is zeker geen straf om de campagne nog eens te doorlopen en voor mensen die nieuw zijn met de franchise, is het helemaal een mooie en tevens intens realistische ervaring.

Was het origineel nog wel eens te pittig, in Operation Flashpoint: Elite heeft men meer gedacht aan de wat minder ervaren spelers. Zo wordt op het laagste niveau door middel van de kleuren groen en rood beter aangegeven wie je maatjes zijn en wie je nou eigenlijk af moet knallen. Ook kun je wat meer klappen incasseren wat het allemaal dus iets gemakkelijker maakt. Iets gemakkelijker inderdaad, maar ook op het recruit niveau speel je de game niet zomaar uit, het is en blijft een rasechte realistische simulatie.

Wat mij in positieve zin opviel, was de mogelijkheid om de game overal op te kunnen slaan. Ook bij Operation Flashpoint: Elite wordt de harde schijf van de Xbox weer goed gebruikt. Ten alle tijde kun je jouw game opslaan en op elk gewenst moment gelijk weer opstarten. Dit opstarten gaat overigens bijzonder snel, lange laadtijden maak je vrijwel niet mee en dat is zeker opmerkelijk te noemen, gezien de enorme speelvelden in de game. Gelukkig maar, want zo snel is de gameplay niet en anders zou het allemaal wel erg traag gaan. Net zoals in het origineel, is het namelijk een game geworden die je niet zomaar eventjes op zet. Je moet er echt de tijd voor nemen en je helemaal in het speeluniversum verdiepen. Even snel een potje spelen is er niet bij.

Nu over naar het grafische gedeelte van de game. Aangezien 2001 al weer een tijdje achter ons ligt, zou je zeggen dat de graphics van Operation Flashpoint: Elite nu enorm verbeterd zouden zijn. Helaas niet, op het gebied van visueel geweld is er minder veranderd dan wat we gehoopt hadden. Eerlijk is eerlijk, de framerate kakt soms nogal in, wat toch als minpunt gezien mag worden, zeker omdat grafisch gezien deze game geen hoogstandje is. Natuurlijk, nog steeds heb je de enorme uitgestrekte landschappen van wel honderd vierkante kilometer, met ditmaal wel mooie en realistische bomen, maar daarentegen lopen de soldaten nog steeds een beetje houterig en zijn de schietanimaties ook niet altijd even goed weergegeven. Wel moet gezegd worden dat er veel tijd is besteed aan de voertuigen. Deze zien er gewoon goed uit en bewegen zoals je dat zou verwachten. Het geeft een kick om te zien hoe een groot peloton tanks en vliegtuigen langzaamaan op je afkomt. Goed, overleven zit er waarschijnlijk dan niet meer in, maar de ervaring mag er toch zeker zijn.Ook qua geluid komt de game geloofwaardig over. Operation Flashpoint: Elite zit vol met realistische geluiden en het lijkt soms echt alsof je zelf midden in het gevecht zit. Toch zijn er ook wat negatieve puntjes om op te merken. Was ik in de preview nog zeer positief over de opnieuw ingesproken teksten, tijdens het spelen van de singleplayer campagne viel het me regelmatig op dat de nieuwe teksten vaak dubieus overkomen. De ene voice-actor deed enorm zijn best, maar anderen lieten het een beetje hangen. Er is weinig inleving en er wordt met weinig gevoel gesproken. Ook was de uitspraak van bepaalde woorden nogal vreemd. Een beetje een domper op de voor de rest lekkere sfeer van het spel. Ten slotte klinken de teksten her en der nog steeds te computer gegenereerd, maar dat heeft er eerder mee te maken dat de missies amper gescript zijn en de A.I. real-time bevelen moet geven aan de andere soldaten. Dit namen wij dan ook voor lief.

Heb je eenmaal de singleplayer uitgespeeld, dan ben je klaar voor het echte werk. Een van de voornaamste toevoegingen is de coöperatieve modus. Een groot gemis in het origineel en het is daarom dus zeer verstandig van Bohemia dat deze er nu wel in zit. Met maximaal acht spelers op Xbox Live en veertien voor System Link is het mogelijk om gezamenlijk het leven van de Russen zuur te maken. Vergis jezelf overigens niet: dit werd als zéér pittig ervaren en als een kip zonder kop het vijandelijke leger aanvallen, is niet de juiste manier om te overwinnen.

Mocht je wat manschappen te kort komen, dan zit je gelukkig niet in de problemen. De lege plaatsen worden namelijk opgevuld door de A.I. Mocht je dood gaan, dan neem je de plaats van een A.I. soldaat in. De A.I. van de tegenstanders is overigens van een behoorlijk niveau en er komt heel wat meer tactiek en strategie bij kijken dan bij de meeste andere oorlogssimulaties. De co-op mode is in elk geval een zeer aangename toevoeging die waarschijnlijk heel wat spannende uurtjes, zowel on- als offline, op zal leveren. Naast de co-op mode vinden we ook trouwens weer de gebruikelijke Capture the Flag en (Team)Deathmatch terug en zijn er nog legio andere speelmodi beschikbaar, goed voor vele uurtjes oorlogje spelen.

Tijdens mijn speelbeurten met Operation Flashpoint: Elite moet ik helaas wel bekennen dat er nog te weinig servers online zijn. De populatie spelers valt namelijk nu, een kleine maand na release, een beetje tegen en dat is jammer, want de game biedt genoeg interessants om je voor lange tijd geboeid te houden. Mits je uiteraard van het speltype houdt, want niet iedereen kan zich helemaal vinden in deze realistische vorm van gameplay. Mocht je het wel zien zitten, dan kan ik je de game zeker aanraden. Voor de prijs hoef je het ook niet te doen, Operation Flashpoint: Elite ligt voor maximaal €39,95 in de winkel, stukken goedkoper dan menig andere nieuwe titel. Al met al dus verplichte kost voor diegenen die van serieuze oorlogsgames houdt.