Review
Octopath Traveler

Octopath Traveler

Prachtige ode die niet aan inspiratie kan tippen

Geschreven door Erik Nusselder op

Conclusie

Octopath Traveler is een heerlijke ode aan klassieke jrpg's. Dankzij een paar tactische trucjes en een prachtige stijl heeft het bovendien zijn eigen smoelwerk. Met wat meer balans en een aangrijpender verhaal had het een echte hoogvlieger kunnen zijn.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Fantastische stijl, innemende personages, tactische gevechten, goed geschreven
  • Minpunten
  • Te veel grinden, losstaande verhaaltjes, niet in balans
De makers van Bravely Default hebben weer een prachtige ode aan klassieke jrpgs uit de hoge hoed getoverd. Was die game nog gebaseerd op Final Fantasy 5, nu is FF6 de bron van inspiratie.

Dat is goed te zien ook: de gedetailleerde sprites in Octopath Traveler spreken boekdelen over de personages, net als in die legendarische game. De pixel-graphics zijn werkelijk adembenemend mooi en geven elke omgeving een warme gloed. Het is nostalgisch, maar door alle moderne technieken toch ook weer niet. Tweedimensionale sprites lopen door uit polygonen bestaande omgevingen, waarbij de voor- en achtergrond in en uit focus wordt getrokken. Een unieke stijl, en eigenlijk is het ongelooflijk dat dit nog niet eerder is gedaan. De eerste keer dat de helden naar een strand lopen, waar alle goudgele pixels flonkeren op de achtergrond, blijft je als speler nog lang bij.

Octopath Traveler

Zwakke plek

De combat ontvouwt zich volgens een klassiek turn-based patroon. Om de beurt kiezen de vier partyleden en hun vijanden een aanval, magische spreuk of speciale vaardigheid. Het is een oud en vertrouwd systeem waar Octopath Traveler een paar kleine aanpassingen aan doet. Zo krijgt een held elke beurt een Bonus Point, die hij kan inzetten voor een extra mêlee-aanval of om zijn magische spreuk extra sterk te maken. Je kunt tot drie BP per aanval inzetten, maar als je er eentje gebruikt, krijg je de volgende beurt geen nieuwe. Net als bij de BP in Bravely Default moet je daardoor nadenken over wanneer je de extra kracht tactisch het beste kunt inzetten.

Daarnaast hebben alle vijanden meerdere zwakke punten, vergelijkbaar met Persona 5. Door aan te vallen met wapens als zwaarden, lansen of bogen en alle magische elementen als vuur, ijs en water af te gaan, leren je helden precies waar de tegenstander wel en niet tegen kan. Elke tegenstander moet een bepaald aantal keer geraakt worden voordat ze worden gebroken. Dan moeten ze een beurt weerloos toekijken terwijl aanvallen extra hard aankomen. En ook hier komen de Bonus Points om de hoek kijken: door die in te zetten, kun je een vijand immers meerdere keren tegelijk op hun zwakke plek raken. Maar dan heb je op het moment dat de vijand weerloos is juist geen BP meer over om extra veel schade te doen. Het zijn interessante toevoegingen die de turn-based gevechten een stuk minder hersenloos maken.

Dat is maar goed ook, want er wordt een hoop gevochten in deze game. De random encounters zijn weer terug, zodat je op elk moment plotseling in een strijd kunt belanden. Het voelt misschien wat ouderwets en het kan behoorlijk irritant zijn om steeds onderbroken te worden tijdens het verkennen van de wereld. Maar juist de opbouw van die wereld maakt dat de willekeurige gevechten niet zo erg zijn. De game kent namelijk weinig écht open vlaktes waar je eindeloos in het rond kunt struinen. De meeste gebieden zijn lineaire gangetjes, met hier en daar een aftakking naar een kist of een T-splitsing naar verschillende dorpjes. De gevechten voelen daardoor nooit als een verstoring van het ontdekken, maar als hordes die er gewoon bij horen.

Octopath Traveler
Octopath Traveler
Octopath Traveler

Je eigen verhaal, maar dan hetzelfde

Er is veel gezegd over de acht personages en de manier waarop je je eigen verhaal kunt beleven. In de praktijk valt dat behoorlijk tegen. Je kiest een held om mee te beginnen en dat wordt je hoofdpersonage, de enige die je altijd in je party moet hebben. Daarmee speel je het eerste hoofdstuk uit zijn of haar verhaal, afgesloten door een eindbaas. Vervolgens opent de kaart zich en zie je waar de zeven andere personages zich bevinden. Die kun je één voor één ophalen. Je krijgt dan hun introductie te zien en speelt hun eerste hoofdstuk. Wie je ook kiest, je mist uiteindelijk dus niks en krijgt alle verhalen volledig mee.

Dat verhaal valt overigens wel een beetje tegen. Het is vooral jammer dat de acht personages volledig los van elkaar lijken te staan. De een moet wraak nemen, de ander zoekt naar haar vermiste mentor, en er moet een religieuze tocht door het hele land worden gemaakt. De acht praten nauwelijks met elkaar, alleen in korte, optionele scènes waarin ze commentaar op elkaars situatie leveren. Maar er is eigenlijk geen enkele reden waarom deze mensen samen zouden reizen. Waarom helpen een eervolle ridder en een priesteres een dief om een huis te beroven? Sterker nog: sommige verhalen zijn totaal niet logisch als je bedenkt dat ze met een hele groep reizen. Hoe kan iemand je van achteren verrassen met een klap op je kop, als je eigenlijk met zijn vieren bent?

Octopath Traveler

Acht is macht

Het voelt dus meer als acht korte verhalen dan als een geheel. Dat is jammer, maar het grootste deel is gelukkig wel goed geschreven. De conversaties zijn redelijk vlot en grappig, en elk personage heeft duidelijk zijn eigen persoonlijkheid. Bij de meesten pakt dat goed uit, zoals bij de erudiete professor Cyrus en de enthousiaste handelaar Tressa. Sommigen zijn helaas een beetje irritant: de jager H'aanit praat bijvoorbeeld met de toevoeging 'en' achter elk werkwoord. Vast bedoeld als een leuk trekje voor inwoners van een jagersdorp in het bos, maar het maakt het vooral lastig om de gesprekken te volgen.

De verhalen zelf zijn een beetje cliché, maar leuk genoeg om je aan het spelen te houden. De opzet wordt na verloop van tijd echter wel aardig repetitief. Elk hoofdstuk ontvouwt zich op dezelfde manier. Het begint met een kort verhaal, dan een paar gangenstelsels vol monsters en als laatste een grote eindbaas. Van die formule wordt slechts een enkele keer afgeweken, wat de game nogal voorspelbaar maakt.

Ophilia

Personages: onze keuze

De personages zijn erg divers en het kan een hele uitdaging zijn om een perfecte party te smeden. Maar wie moet je kiezen? Healer Ophilia is eigenlijk onmisbaar, tenzij je al je geld in genezende voorwerpen wilt steken. Ook tovenaar Cyrus is erg handig, omdat hij met vuur, ijs en bliksem veel zwakke punten kan raken. Dan heb je nog wat personages nodig die veel mêlee-schade doen. Onze keuze viel op ridder Oberic, die met zwaard en lans verwoestend uit kan halen. Daarnaast is handelaar Tressa de moeite waard: naast een aardige klap uitdelen kan ze ook geld stelen en wind-magie gebruiken.

Buiten de gevechten om kunnen personages ook speciale acties uitvoeren bij inwoners van de vele dorpjes. Ook hierbij is het handig om je team goed te balanceren. Ophilia kan inwoners bijvoorbeeld overhalen om mee te lopen, zodat ze hen kan oproepen tijdens een gevecht. Tressa kan voorwerpen van ze kopen, waar vaak ook uitrusting bij zit die je niet in de winkels vindt

Grindbak

De volgorde van de verhalen ligt dus niet vast. Je kunt er zelfs voor kiezen om je eerst te concentreren op één avontuur en daarna pas aan de volgende te beginnen. Dat wordt echter wel erg moeilijk, omdat de personages dan nog veel te zwak zijn. Zelfs als je eerst alle acht de eerste hoofdstukken uitspeelt, moet je ouderwets veel grinden om sterk genoeg te zijn verder te gaan. Na het eerste deel van het verhaal is een personage ongeveer level 10, en hij moet rond de 20 zitten om het volgende hoofdstuk aan te kunnen.

Wat de grind nog erger maakt, is dat personages die niet in de party zitten geen ervaringspunten krijgen. Je moet dus eigenlijk twee teams om de beurt grinden, wat nogal veel werk is. En zelfs dan blijft er een zwakke broeder over, omdat je hoofdpersonage altijd in je party moet zitten. Het is ergerlijk veel werk om iedereen op peil te houden. Het werkt het beste om je favoriete team van vier te kiezen en hun verhalen als eerste te doen. Het nadeel daarvan is dat je niet alle content te zien krijgt en uiteindelijk met een verplicht hoofdpersonage zit dat tientallen levels boven je zwakkere partyleden staat.

Het helpt niet dat de game niet goed in balans is qua beloningen. Er zijn optionele kerkers, vaak van een hoger level dan de directe omgeving. Het is de bedoeling dat je later terugkomt om de schatten buit te maken, maar wat je in die kerkers vindt is een bittere teleurstelling. In de kisten zitten alleen alledaagse voorwerpen als gezondheids- en manadrankjes. Ook de eindbazen geven je geen gepaste beloning. Een spannende strijd van een halfuur tegen een brute tegenstander levert je maar net iets meer ervaringspunten op dan een gewoon gevecht.

Gemankeerde klassieker

Het zijn stevige minpunten voor een game waar hoge verwachtingen van waren. Het weet de games waar het op is geïnspireerd nooit te overtreffen op het gebied van emotionele verhaalvertelling, het gevoel van avontuur of een vloeiend spelverloop. De personages zijn innemend, maar waren zo veel beter bijgebleven als ze met elkaar zouden praten en elkaars verschillen zouden moeten overbruggen.

Toch doet Octopath Traveler ook heel veel goed, en het zijn die aspecten die uiteindelijk blijven hangen. De gevechten zijn klassiek, maar tactisch genoeg om uren te boeien. De wereld is divers en de vele prachtige dorpjes die je bezoekt hebben allemaal hun eigen identiteit. De game zit boordevol content en wie alle verhalen wil afsluiten is zo 80 uur bezig. En de stijl en graphics zijn zo bijzonder, dat je na tientallen uren nog steeds met open mond aan je Switch gekluisterd zit. Dit is een game die de hele zomer in je console kan blijven zitten.

Octopath Traveler is vanaf vrijdag 13 juli verkrijgbaar op Nintendo Switch. Luister ook naar Gamer.nl Podcast 182 waar Octopath Traveler uitgebreid aan bod komt.

Laatste reviews:

Dit artikel delen:

Lees meer

Fortnite-toernooi van start met 8 miljoen dollar aan prijzengeld Sea of Thieves-patch stuurt spelers onderwater
25

Reacties op: Octopath Traveler

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • controvi

    • 13 juli 2018 10:45
    @Jumpman Ik kan mij goed vinden in jouw comment maar moet wel zeggen dat ik liever zie zoals sommige games waarbij de bankzitters een klein deel van de xp meekrijgen.
    Kijk naar een tales serie.
    Ik ben inderdaad niet voor het volledig meedingen in de verdeelsom van de xp maar het totaal na laten van het meedoen betekend dat het minder aantrekkelijk is om door de game heen je party te wijzigen of nieuwe dingen te proberen.

    Je moet bijv een personage vanaf lv 3 naar 10 halen om mee te kunnen doen en niet in 1 slag dood te zijn.
    Dan zou ik hem al laten liggen want ik heb geen zin om 4 uur te gaan grinden om 1 personage omhoog te krijgen terwijl de rest ook sterker blijft worden.

    Als je snap wat ik bedoel

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • ErikNus

    • 13 juli 2018 11:21
    @Jumpman hey jumpman,
    Ik vind de random encounters eigenlijk niet zo irritant, het past wel bij deze wereld, zoals ik schrijf. Aan het begin dacht ik even dat ik er te oud voor was, omdat je er toch wel geduld voor nodig hebt. Maar het wende snel genoeg.

    Dat partymembers niet meelevelen is normaal gesproken idd logisch, maar hier zorgt het ervoor dat je onredelijk veel moet grinden. Je hebt elke partymember immers nodig als je alles van het verhaal wilt zien (om iemands volgende hoofdstuk te spelen, moet diegene ook in je party zitten).

    Voor ieders tweede hoofdstuk moet je tussen level 20-25 zijn. Ieder personage dat je nieuw oppikt begint op level 1 en eindigt hoofdstuk 1 rond level 10. Het laatste personage dat je oppikt ligt dus al ver achter op je eerste personage, omdat die al acht hoofdstukken heeft gespeeld. En die moet je dan 15 levels grinden voor het volgende hoofdstuk.

    Ik weet niet of meelevelen de oplossing was geweest, maar nu moet je soms wel erg veel grinden.

    Neemt niet weg dat ik het een erg leuk spel vind he :-)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Jumpman

    • 13 juli 2018 11:51
    @ErikNus @controvi

    Ik ervaarde de demo juist dat wanneer ik een nieuw personage erbij krijg deze veel sneller leverde en hierdoor in een gevecht of 5 al zover bij was dat deze zelfstandig kon overleven en zelfs al support kon geven. Een beetje zoals ook in Suikoden op de psx het geval was. Dit leek mij namelijk geen issue en zeker niet nodig om uren extra te grinden om qua leven bij te raken op de rest.

    Vanavond kan ik er eindelijk aan beginnen dus ben benieuwd hoe het gaat na een weekeindje spelen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • controvi

    • 13 juli 2018 10:39
    Ik moet zeggen na wat ik allemaal gehoord en gelezen heb zou ik deze game eerder een 6,5 of een 7 geven.
    Ik hoor velen praten over hoe mooi het er uit ziet en daar ben ik het zeker mee eens.
    (ik heb de demo's ook gespeeld)
    Maar naar mijn mening gaat het cijfer over het geheel en daar weegt het overkoepelende verhaal, de lore en backstories erg zwaar.
    Is een mening natuurlijk maar in mijn optiek is deze game er een die een verhaal moet vertellen.
    Een goed verhaal heeft een doel, of een mooie plottwist waardoor je het echte doel tegenkomt.
    Dat heb ik nergens uit de reviews en verhalen kunnen halen.

    @ErikNus zit er nou daadwerkelijk geen einddoel in deze game en zijn het echt 8 losstaande verhalen?
    Daarnaast is de manier waarop personages allemaal niet echt een groep zijn ,maar meer 8 man die dezelfde kant op gaan, voor mij ook een zware tegenvaller.

    Het battle systeem is leuk en je moet inderdaad wel echt nadenken wanneer je die boosts gebruikt. Maar in mijn paar uur demo spelen kreeg ik het idee dat het systeem ook wel eens snel saai kan worden als je niet echt wat waarvoor je het allemaal doet.
    Het battle systeem heeft dan wel een paar kleine tweaks maar vind bijvoorbeeld Golden Sun die op de gba uitkwam, echt een goed en diep battle systeem hebben.
    Een boost toevoegen aan een battle systeem dat redelijk generiek is kan in mijn ogen dus redelijk snel saai worden.

    Kun je me hier meer over vertellen?
    Alvast bedankt.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • ErikNus

    • 13 juli 2018 11:24
    @controvi hey,

    Het gaat inderdaad om het geheel, maar bepaalde aspecten zijn voor sommigen belangrijker dan anderen.

    Ik heb me erg vermaakt met de game, omdat ik de combat telkens leuk vindt, de sfeer en graphics erg goed, en de gesprekken aardig geschreven. Dus over het geheel heb ik positieve gevoelens.

    Tuurlijk had ik liever een episch verhaal gehad, en dat had de game bij mij ook hoger gescoord, maar dat is voor mij geen vereiste om van een game te genieten. Als dat bij jou wel zo is, daar is niks mis mee, maar dan is de game misschien niet voor jou.

    Ik vond zelf de gevechten niet saai worden, je kunt later ook nieuwe skills krijgen en jobs toewijzen aan je personages, dus het wisselt nog wel een beetje af. Maar het blijven ouderwetse turnbased gevechten, natuurlijk.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.