Je kent ze wel, die films waarin een groepje niet onknappe Amerikaanse studenten op het eerste zicht een luilekker leventje leiden met als enige zorg de hoeveelheid verschillende feestjes waar ze elke dag naartoe 'moeten'. De utopie duurt echter niet lang, na een half uurtje belanden diezelfde jongeren vaak in hoop miserie en leggen ze één voor één het loodje doordat er een moordende maniak op de campus rondloopt. Houd dit in je achterhoofd, voeg er wat monsters aan toe en Obscure II is geboren. Het is helemaal geen schande dat een ontwikkelaar films als inspiratiebron neemt, integendeel, als de overzetting goed gerealiseerd wordt kan het een leuke game opleveren. Dat is gelukkig voor een groot deel ook gelukt in Obscure II, al zijn er hier en daar nog wat mankementjes die het geheel beletten om je echt bij de strot te grijpen.   Aan het verhaal is op zich niet veel mis, je krijgt precies wat je verwacht. Het spel gaat van start op de campus van Fallcreek University, een plaats waar heel wat studenten samengepropt zitten op kleine kamertjes. Dit komt je, mits je ooit het genoegen hebt gehad om aan de universiteit te studeren, waarschijnlijk wel bekend voor. Ook de dagelijkse feestjes zijn in dat geval, net zoals voor de studenten van Fallcreek University, ook geen onbekende. Om het allemaal spannend te houden gebruiken ze tijdens deze fuiven naast liters alcohol ook een soort van vreemde plant als drugs om in de juiste stemming te raken. Dat drugs slecht voor je zijn weten we al langer dan vandaag, maar in Obscure II gebeuren er wel erg rare dingen. Wannneer je van de geurende plant hebt geroken loop je namelijk het risico dat je verandert in een monster, iets wat net wat vervelender is dan de volgende dag opgescheept te zitten met een kater. Laat het nu net zo zijn dat heel Fallcreek Universaty ondertussen de bewuste partydrug heeft ontdekt en je kunt het resultaat al raden: zowat alle studenten zijn opeens mutanten geworden en jij moet, samen met een groepje metgezellen, een oplossing voor het probleem zoeken.   Standaard verhaaltje dus, en ik kan nu al verklappen dat je nooit uit je sokken geblazen zult worden door onverwachte plotwendingen. Dat is ook, net zoals in films die dit thema behandelen, eigenlijk helemaal niet nodig. Het lijkt zelfs alsof Obscure II zichzelf op bepaalde momenten helemaal niet serieus neemt, en dus ook geen moeite doet om je te overstelpen met een zware verhaallijn. Tijdens sommige scènes ligt het er vingerdik op dat je eigenlijk een matig geacteerde film aan het naspelen bent. Het is enkel een kwestie van je dat te realiseren. Doe je dat niet, dan ga je jezelf doodergeren aan bepaalde stukken. Wat de ontwikkelaar wel helemaal serieus heeft willen uitwerken is de mogelijkheid om Obscure II met z'n tweeën te spelen. Het hele spel is in principe gemaakt om samen met een vriend(in) aan te pakken, je gaat namelijk altijd met twee personages op pad. Zijn er geen vrienden in de buurt of speel je gewoon liever in je eentje, dan neemt de computer het tweede personage voor zijn rekening. Ik hoef je natuurlijk niet vertellen dat het simpelweg veel toffer is om samen met een kameraad op de bank te zitten, vooral doordat je elkaar echt nodig hebt tijdens het oplossen van puzzels.   Elk personage in Obscure II heeft namelijk zijn eigen specialiteit. Zo is er bijvoorbeeld de gespierde rugbyspeler die zware objecten kan wegslepen, de lenige student die goed kan klimmen en het slimme Chinese meisje dat computersystemen kan kraken. Het merendeel van alle raadsels die in het spel zitten vereisen een bepaald personage om ze op te lossen. Zit je bijvoorbeeld vast doordat een deur beveiligd blijkt te zijn met een elektronisch slot, dan schakel je de Aziatische bolleboos in en laat je haar door een soort van Lingo-achtige puzzel op te lossen het systeem omzeilen. Ook zijn er op bepaalde momenten leuke omgevingspuzzels waarin elk personage zijn eigen taak heeft en je verplicht bent om samen te werken. Het niveau van de raadsels is trouwens niet verschrikkelijk hoog, meestal helpt logisch nadenken al heel wat. Tussen alle puzzels heen zou je haast vergeten dat je ook nog gemuteerde studenten van je moet proberen af te houden, zo gaat dat nu eenmaal met bloeddorstige gedrochten. Dit doe je door gebruik te maken van allerlei wapens, gaande van een golfclub tot een revolver. Zelfs de bekende chainsaw heeft in Obscure II een plaatsje gekregen. Over een déjà vu gesproken! Het spijtige is dat de gevechten nogal klungelig verlopen. Slagwapens op de kop van een monster mikken kan voor problemen zorgen, terwijl het mikken met schietijzers er op z'n tijd voor zorgt dat de camera niet meer goed weet waar hij moet kijken. Obscure II moet het gelukkig niet van de gevechten hebben maar van de eerder beschreven puzzels, waardoor de frustratie nooit torenhoog zal oplopen.Wat wel voor wat kopzorgen kan zorgen zijn de monsters zelf, die slagen er bijna nooit in om er echt angstaanjagend uit te zien. Sommige beesten lijken eerder op stormpelende varkenslapjes dan op griezelige mutanten, al is het weer een kwestie van hoe je het bekijkt. Obscure II is misschien nog het best te vergelijken met een B-film waar je eigenlijk niet al te kritisch naar mag kijken. De sfeer zit goed fout en de verhaallijn probeert angstaanjagend te zijn maar slaat de bal soms verrassend grappig mis. Het klinkt misschien negatief, maar het hangt allemaal af van de manier waarop je Obscure II benadert. Het spel heeft namelijk ook echt toffe, degelijke dingen te bieden die je niet over het hoofd mag zien als je overweegt deze titel een kans te geven.