Het in Sittard gevestigde Interwave Studios is ontstaan uit een mod-community en maakte onder meer Half Life 2-mods Insurgency en Stargate: The Last Stance. Ook Nuclear Dawn draait op de welbekende Source-engine. Je zou dus kunnen zeggen dat de creatieve jongens van het team iets meer ruimte hebben gehad; het fundament lag er immers al en de engine is relatief gebruiksvriendelijk.

Nuclear Dawn is qua design echter geen bolwerk van creativiteit. Integendeel. Het is een samenraapsel van variaties op bestaande steden, hier en daar wat propaganda en twee inwisselbare gevechtseenheden, ondergedompeld in een pot grijze en donkerbruine verf. De Source-engine is dan misschien niet de jongste meer, maar dat staat los van het feit dat er meer oog had kunnen zijn voor een eigen identiteit had de game goed gedaan. Ook de klassen en hun perkachtige specialiteiten kun je op voorhand al raden. De kwetsbare sniper wordt bijgestaan door slome krachtpatsers. Hoe clichématig!

Communicatie en tactiek

Eigenlijk is dat enorm jammer. Het zorgt ervoor dat de eerste indruk van Nuclear Dawn niet al te best is. Het lijkt de zoveelste shooter, zij het voor een paar tientjes minder dan gebruikelijk. Maar dat is Nuclear Dawn niet. Het concept is zelfs ongebruikelijk (al deed de Savage-serie iets soortgelijks). Buiten de traditionele shooteractie herbergt het spel namelijk ook een uitgebreid strategie-element. Beide teams hebben een leider, die zich vooral bezighoudt met het coördineren van zijn manschappen, en het kopen van bouwwerken en sterker wapentuig. Het team bepaalt wie de leider is en blijft. Maakt hij er een zooitje van, dan kun je hem wegstemmen.

De leider bekijkt het potje vanuit een vogelperspectief en ziet op die manier hoe de rest van het team ervoor staat. Hij kan zo snel aangeven waar de frontlinie ligt of vanuit welke kant de tegenstander is te flanken. Communicatie is daardoor cruciaal voor de overwinning, net als zijn bouwkunsten. Met een beetje strategisch inzicht kun je spawnpunten en turrets zo positioneren dat je tegenstanders steeds verder naar hun basis teruggedrongen worden.

Dynamische potjes

Het mooie van Nuclear Dawn is dat de leider op zijn beurt afhankelijk is van de gebeurtenissen op het slagveld. Bestaat het team uit einzelgängers of onprecieze schutters, dan zal hij niet genoeg energiepunten hebben om iets te bouwen. Het team moet bepaalde punten innemen om de energietoevoer te bevorderen. In eerste instantie draaien de potjes dus niet om het uitschakelen van de tegenstander an sich, maar meer om het uitbreiden van je macht. Daar spoort Nuclear Dawn je ook toe aan; het levert relatief veel ervaringspunten op. Pas zodra je een bepaald overwicht hebt, ben je pas echt in staat om een daadwerkelijk offensief te beginnen.

De wisselwerking tussen de leider en het team zorgt voor een ongewone, maar erg prettige dynamiek. Samenwerken loont en hoewel er niet zo heel veel levels zijn, brengt elk potje een eigen speelstijl met zich mee. Sommige leiders proberen zo snel mogelijk nieuwe wapens en vaardigheden te vergaren, terwijl andere juist eerst een krachtige defensieve linie aanleggen. De frontlinie zal zich continu verplaatsen, waar zowel de gewapende jongens als de strateeg op zullen moeten inspelen.

Open structuur

Al deze strategische mogelijkheden maken Nuclear Dawn een stuk complexer dan de doorsnee shooter, wat over het algemeen een positief iets is. Samenspel en tactisch inzicht staan centraal en zeker gezien de komst van nieuwe levels (en een uitgebreide editor voor de community) kent het spel een relatief lange adem.

In al z’n enthousiasme is Nuclear Dawn echter wel een lastige titel om mee te beginnen. Vooral als teamleider zijn er zoveel dingen om rekening mee te houden dat je de eerste paar potjes op goed geluk probeert aan te klooien, maar het daardoor waarschijnlijk voor je manschappen verknalt. Een tutorial die meer in het spel zelf verweven zat, had geholpen. Her en der krijg je wat tips, maar deze zijn niet substantieel genoeg om je daadwerkelijk alle mogelijkheden uit te leggen. De videotutorial helpt je enigszins op weg, maar blijft teveel aan de oppervlakte.

Zwaargewichten

Ook is de balans tussen de verschillende klassen is nog niet helemaal ideaal. Vooral de fysiek sterkere varianten hebben een overwicht, wat resulteert in teams met relatief weinig lichtgewichten. Zij zouden eigenlijk vlug een basis moeten repareren of teamgenoten moeten helen. Je daarmee bezighouden loont zich over het algemeen een tikkeltje minder dan met zwaar geschut alles vernietigen.

Hoewel de balans de afgelopen weken al flink verbeterd is, maakt deze lichtelijk scheve verhouding de potjes minder dynamisch. Het ondermijnt op sommige momenten zelfs de kracht van het spel. In zulke gevallen kun je het beste op zoek naar een nieuw server, waar de klassen meer in verhouding zijn. Dan nog merk je het overwicht van sommige klassen, maar de tactische voordelen van andere zie je dan in ieder geval ook terug.

Interwave Studios is echter een bezige bij en is sinds de release van de bèta druk bezig om het zo goed als mogelijk bij te stellen. Maar ook nu al is Nuclear Dawn een interessante titel. Wat heet, het is een erg vermakelijke actiegame die twee fundamenteel verschillende genres op een sterke wijze met elkaar verbindt!