Ninja Gaiden is voor velen een klassieker binnen zijn soort. De franchise is begonnen op de NES (bij ons Shadow Warriors geheten), maar beleefde zijn echte hoogtepunt met de Xbox-versie die in 2004 verscheen. Een dik jaar later werd dezelfde game opnieuw uitgebracht met enkele toevoegingen en een nieuwe ondertitel: Black. Ninja Gaiden komt uiteindelijk in zijn definitieve vorm uit op de PlayStation 3 in de vorm van Ninja Gaiden Sigma. Hoog tijd om te kijken of de game zijn kwaliteit heeft behouden en of deze derde versie op Sony's zwarte monster ook het aanschaffen waard is. De inleiding doet waarschijnlijk vermoeden dat Sigma een tweede herhaling is van dezelfde game. Mocht dit inderdaad zo over zijn gekomen, dan bied ik bij deze mijn excuses aan. Het is behoorlijk moeilijk om te omschrijven wat Sigma dan wél precies is. Het is geen Ninja Gaiden 2, maar ook geen simpele cash-in van de originele game. Sigma kent namelijk een aantal waardevolle toevoegingen die het spelen van deze game waardevol maken voor iedere gamer, zelfs voor diegenen die de titels op de Xbox van voor tot achter doorgespeeld hebben. De aanpassingen en toevoegingen in Ninja Gaiden Sigma variëren van substantieel tot zeer klein, maar ze dragen allemaal bij aan de nieuwe ervaring. Er is sprake van nieuwe wapens, vijanden, items en zelfs een compleet nieuw speelbaar personage. Ook is het nu mogelijk om bepaalde gedeeltes van de game te spelen die voorheen alleen in een tussenfilmpje te zien waren. Zo loop je aan het begin van de game door een brandend gebouw in het dorp van je clan om het uiteindelijk op te nemen tegen de slechterik in de game. Hoewel je dit gevecht niet kan winnen, is de toevoeging enorm leuk om te spelen. Al met al kan gezegd worden dat Sigma de meest complete en dus definitieve versie is van de Ninja Gaiden-serie.Waarschijnlijk de grootste toevoeging is de mogelijkheid om met Rachel te kunnen spelen. Deze vrouwelijke, rijkelijk door de Heer bedeelde blondine kennen we natuurlijk uit de originele Ninja Gaiden, maar daar had zij slechts een ondersteunende rol. Dit keer kunnen we zelf in haar strakke leren pakje kruipen en verschillende monsters en ander gespuis voorzien van een enkeltje onderwereld. Rachel heeft in Sigma drie aparte hoofdstukken gekregen en deze speel je door de hoofdstukken van Ryu heen. Rachel heeft een grote hamer/bijl als wapen en haar logge, maar destructieve speelstijl varieert enorm van de snelle en furieuze actie die je van Ryu gewend bent. De hoofdstukken van Rachel bieden een totaal andere speelwijze en zijn een aardige toevoeging op de levels met Ryu, zonder veel in te hoeven leveren wat kwaliteit betreft. De levels met Rachel zijn echter wel een stukje makkelijker dan de rest van de game, maar passen over het algemeen prima binnen de (speel)stijl van het spel. Zodra je de game hebt uitgespeeld, kan je ook nog eens met het vrouwelijke idool stoeien in enkele Missions die ook volledig nieuw zijn.Het grootste deel van Sigma zal je nog steeds doorbrengen in de huid van Ryu Hayabusa. Deze ninja, die we ook kennen uit de Dead or Alive-serie, is nog steeds op zoek naar de kwaadaardige Doku. Deze machtige krijger heeft de clan van Ryu volledig uitgeroeid en zijn dorp in vlammen op laten gaan. Tot overmaat van ramp is het legendarische zwaard “Dark Dragon Blade” ook nog eens gestolen. Ryu laat dit natuurlijk niet over zijn kant gaan en gaat op reis met één enkel einddoel: wraak. Je begrijpt dat Ryu zijn wervelende slachting van wraak niet met zijn blote vuisten in gang zet. Zoals een echte ninja betaamt heb je de beschikking over een aanzienlijk arsenaal aan wapens. De game bevat alle wapens uit Black, maar is ook een nieuw wapen. Twee zelfs om precies te zijn. Redelijk vroeg in de game heb je namelijk al de beschikking over de Dragon's Fang en de Tiger's Claw, twee katana's die je tegelijk kunt gebruiken. Deze zwaarden spelen praktisch hetzelfde als je trouwe Dragon Sword, maar zijn een tikje trager, waardoor de balans gewaarborgd blijft. Daarnaast ziet het er natuurlijk ultiem wreed uit om je vijanden met chirurgische precisie in mootjes te hakken met behulp van deze uit de klauwen gegroeide koksmessen. Elk wapen in de game vereist duidelijk een andere speelstijl en je zult gaandeweg het spel zelf moeten kijken welk wapen je het fijnst vindt en je dan volledig hierin trainen. Hierdoor ben je naar het einde toe berekend op elke vijand en heb je voor iedere situatie het perfecte wapengerei tot je beschikking. Je kunt niet alleen met de genoemde zwaarden aan de gang, maar ook met verschillende nunchaku's, stokken en ook een enorme hakbijl is van de partij. Je kan ook nog steeds magie gebruiken die “ninpo” wordt genoemd en deze kan je versterken door met je SIXAXIS te schudden als je de spreuk uitvoert. Een ietwat vreemde exclusieve toevoeging aan Sigma, maar het werkt wel.Ninja Gaiden heeft altijd bekend gestaan vanwege zijn grafische krachtpatserij en de moeilijkheidsgraad. Deze twee elementen zijn ook dit keer weer in een positieve hoedanigheid aanwezig. De game ziet er nog steeds enorm mooi uit, zeker met de grafische update die mogelijk wordt gemaakt door de kracht van de PlayStation 3. De game ziet er enorm schoon uit en kartelrandjes zijn minimaal aanwezig. De kleuren zijn diep en helder en de verschillende designs (van vijanden tot omgevingen) zijn over het algemeen een lust voor het oog. Er bekroop me echter wel steeds het gevoel dat het allemaal nóg iets mooier had gekund wanneer de game vanaf de grond af aan was ontwikkeld voor de hardware van Sony. Black zag er in HD via de Xbox 360 al zeer fijn uit en vergelijking met die versie is het grafische aspect van Sigma iets ondermaats. Dit kan je echter ook opvatten als geleuter van een verwend kreng, want hoe je het ook wendt of keert, Sigma is een lust voor het oog. De game draait met een constante framerate van 60 beeldjes per seconde en de technische spierballen van de PlayStation 3 hebben er totaal geen moeite mee om deze beeldverversing constant te houden, zelfs niet wanneer je omgeven wordt door hordes vijanden en de actie op zijn hevigst is.   Zoals ik eerder al even aanhaalde, Ninja Gaiden Sigma is Moeilijk. Juist, met de hoofdletter M. De vorige incarnaties waren al niet de allermakkelijkste games en Sigma zet deze traditie trouw voort. De moeilijkheidsgraad zit hem vooral in het feit dat de vijanden veel schade doen en zelfs de op het eerste gezicht simpelste tegenstander kan je doden. Je zult elke situatie defensief moeten benaderen om vervolgens op zoek te gaan naar gaten binnen het aanvalspatroon van je tegenstander om dan dodelijk toe te slaan. Goed gebruik maken van je moves en vooral van je omgeving is hierbij een must. Ninja Gaiden speelt dus heel anders dan bijvoorbeeld een Devil May Cry of een God of War, games die vooral offensief georiënteerd zijn. Sigma is echter niet zo moeilijk als de Black-editie en is qua niveau praktisch hetzelfde als het origineel.

Er zijn nu bijvoorbeeld meer winkeltjes te vinden waar je je wapens kunt upgraden en potions kan inslaan en vlak voor sommige moeilijke bazen zijn savepoints geplaatst. Het opnieuw spelen van lange stukken behoort nu gelukkig tot de verleden tijd. Helaas wordt de speler af en toe nog wel geplaagd door een bij vlagen vervelend camerasysteem. De camera laat namelijk vaak de actie vanuit een bepaald vast punt zien en hierdoor kan je soms wel eens het overzicht over de situatie verliezen. Dit probleem kan echter goed verholpen worden als jezelf even aanleert om de camera achter je te centreren door op de R1-knop te drukken. Beginners kunnen behoorlijk geïntimideerd raken door het niveau van de game, maar ook hier baart oefening kunst en het gevoel van voldoening die de game oplevert is het beste wat maar weinig hedendaagse games je te bieden hebben. De game daagt je uit tot het bittere eind, maar wanneer eenmaal de aftiteling aan je voorbij rolt, heb je wel het gevoel dat je eindelijk Ninja Gaiden (wederom) meester bent geworden.Tijdens het lezen heb je vast wel even naar het eindcijfer gekeken. Ik heb de game beoordeeld vanuit het oogpunt van iemand die de game al heeft gespeeld in een eerdere versie, ik heb namelijk zelf ook de versies op de Xbox volledig door gelopen. Mocht dit echter je eerste Ninja Gaiden-ervaring zijn, dan mag je met een gerust hart nog een punt bij de score optellen en ja, dat wordt dan de “perfecte” score. Ninja Gaiden is een legendarische game en de Sigma-uitvoering bevestigd die status door de meest complete versie af te leveren. Sigma is een legitieme reden om een PlayStation 3 aan te schaffen en is zonder twijfel de beste game die op dit moment op dat platform verkrijgbaar is.