Review
New Tales from the Borderlands

New Tales from the Borderlands staat in de schaduw van het origineel

Een leuk avontuur met flink wat nadelen

Geschreven door Tijn Kranen op

Conclusie

New Tales from the Borderlands staat in ieder opzicht in de schaduw van Tales from the Borderlands. De humor is minder leuk, de gameplay bestaat nog altijd uit gimmicks, de personages zijn irritanter, het verhaal is kleinschaliger en de speler heeft wederom weinig keuzevrijheid. Wat overblijft is een avontuur met enkele creatieve momenten en schattige vriendschappen, waardoor je zo nu en dan toch nog dubbel ligt.
6,5
Score
65
Score: 65
  • Pluspunten
  • Heerlijk gewelddadig, soms hilarisch, sterke climax, skipbare minigames, alle afleveringen in één keer beschikbaar
  • Minpunten
  • Wisselvallige humor, matige gezichtsanimaties, slecht tempo, irritante personages
Tales from the Borderlands is een ijzersterke Telltale-game, dus is het geen verrassing dat Gearbox na de ondergang van de studio besloot om een vervolg te maken. New Tales from the Borderlands is echter geen direct vervolg en is niet gemaakt door hetzelfde team – en dat is aan alles te merken.

In Tales from the Borderlands kwam het Borderlands-universum perfect tot haar recht. Ditmaal bekeek je de gewelddadige wereld niet vanuit het perspectief van heldhaftige Vault Hunters, maar vanuit de ogen van doodgewone mensen. Er waren nog altijd uitspattingen van geweld, maar als een Telltale-game kon de wereld en humor van Borderlands 2 ingezet worden om een veel persoonlijker verhaal te vertellen waardmee diens personages een extra laag diepgang kregen. New Tales from the Borderlands bouwt echter vooral voort op Borderlands 3, en dat moet maar net je ding zijn. 

Een nieuwe cast 

De schrijfstijl van Borderlands 3 is namelijk een stuk schreeuweriger dan dat van de voorganger. De charmante Handsome Jack werd vervangen door twee luide bad guys die de streamcultuur op de hak namen, wat niet door iedereen gewaardeerd werd. New Tales from the Borderlands is dan ook géén direct vervolg op Tales from the Borderlands, maar bekijkt net als het origineel de Borderlands-wereld vanuit de ogen van een stel nobodies, die betrokken raken bij iets dat veel groter is dan henzelf.

Je kruipt ditmaal voor vijf afleveringen in de schoenen van niet twee, maar drie personages. In eerste instantie hebben de drie niet hetzelfde doel voor ogen, maar besluiten ze tóch de handen ineen te slaan als Promethea het slachtoffer wordt van een Tediore-invasie. De hippe Octavio wil dolgraag influencer worden om op de ‘Forge’s Dirty Thirty’-lijst te komen, zijn zus Anu probeert als Atlas-wetenschapper de wereld te verbeteren en Frogurt-winkeleigenaar Fran – die ironisch genoeg een heethoofd is – wil wraak nemen op Tediore-CEO Susan Coldwell, die haar winkel heeft vernietigd.

Als het bedrijf Tediore Promethea aanvalt, krijgen de drie plotseling de kans om een Vault Key binnen te hengelen. Fran, Octavio en Anu besluiten een poging te wagen om de Vault Key onder de neus van Tediore vandaan te grissen, en het avontuur kan beginnen.

Hit or miss 

Je hoeft er dus niet op te rekenen dat je de enorm charmante cast van de voorganger gaat zien. Tales from the Borderlands eindigde dan wel met een cliffhanger, maar hoe het verhaal van Rhys en Fiona verder verloopt is al aangekaart in Borderlands 3 en de laatste Borderlands 2-uitbreiding. O Een van de personages uit Tales from the Borderlands heeft een kleine bijrol, maar die wordt niet ingesproken door dezelfde stemacteur – zelfs daar is de magie van het origineel dus ver te zoeken.ok de enorm charmante muzikale intro’s van het origineel keren niet terug. Iedere aflevering begint wel met muziek, maar de soundtrack en de bijbehorende introductievideo’s maken lang niet de impact die ze in het origineel hadden.

Er is echter een groep personages die de magie van het origineel wél weet op te roepen: de Tediore-soldaten. De soldaten zijn verantwoordelijk voor de leukste dialogen uit de game en diens droge humor is een wereld van verschil met de minder subtiele, in-your-face humor die Borderlands 3 en New Tales from the Borderlands met elkaar gemeen hebben. Het doet vooral denken aan de droge interacties met de Scavengers die er in Tales from the Borderlands bovenuit sprongen.


Als je de humor van Borderlands 3 een stap terug vond ten opzichte van de voorgangers, zul je echter vaak zitten zuchten om de schreeuwerige en ietwat makkelijke humor in New Tales from the Borderlands – met name om het personage Octavio. Tussen de schreeuwerige humor door kent New Tales from the Borderlands een aantal hilarische momenten, vergelijkbaar met het bizarre gevecht met de accountants uit het origineel. Toch is het allemaal game erg wisselvallig door de grote afwisselingen tussen schreeuwerigheid en subtiliteit. Mocht je twijfelen: de onderstaande trailer geeft een redelijk goed beeld van wat je kunt verwachten.

Lager tempo 

Een groot verschil met het origineel is dat het tempo van het verhaal duidelijk lager ligt. Het verhaal komt in de tweede aflevering pas op gang, en zelfs dan trapt de game op de rem, om pas richting het einde weer op stoom te komen. Het is daarom een logische keuze om alle vijf de afleveringen in één keer uit te brengen, want het verhaal van Fran, Anu en Octavio is er duidelijk een dat je niet over een jaar wilt uitsmeren.

Het verhaal voelt daarnaast vele malen kleinschaliger dan dat van de voorganger. New Tales from the Borderlands richt zich veel meer op de vriendschap tussen de drie hoofdpersonen, en het is aan jou als speler om deze vriendschap te onderhouden. Die nadruk op hun onderlinge band, die bij wordt gehouden met een score, is een goede toevoeging die ervoor zorgt dat je je als speler veel bezighoudt met het kiezen van de juiste gespreksopties. Octavio, Fran en Anu zijn goed uitgediept – al krijg je de informatie over hun verleden soms op een wat luie wijze – en zelfs de irritante Octavio wordt draaglijk zodra je beter begrijpt hoe hij in elkaar steekt. 

New Tales from the Borderlands

Aan de andere kant van die medaille staan echter sterk onderontwikkelde zijpersonages. De sluipschutter-robot L0U13 is erg leuk, maar er is een hele reeks zijpersonages die vrijwel niets toevoegen en geen echte rol spelen in het verhaal. Bovendien heeft de game last van slechte gezichtsanimaties, wat een verhaalgedreven game behoorlijk in de weg zit.

New Tales from the Borderlands moet het wat verhaal betreft gelukkig niet alléén hebben van geinige humor en drie leuke hoofdpersonen. De game wordt namelijk ‘gered’ door een enorm sterke climax, die verrassend genoeg veel toevoegt aan het Borderlands-universum. Richting het einde krijgt de speler ook ineens meer invloed op de uitkomst van het verhaal, wat in de voorafgaande afleveringen nooit zo voelde. 

Omslachtige gameplay

Games als New Tales from the Borderlands worden vaak omschreven als interactieve films, en dat is hier meer het geval dan ooit. Het genre komt voort uit point-and-click-games en is langzaam geëvolueerd richting de filmische kwaliteiten die in games steeds prominenter worden, maar het point-and-click-DNA is in New Tales from the Borderlands bijna helemaal afwezig.

Er zijn nog enkele sequenties waarin je in een kleine omgeving rondloopt en op zoek moet naar een voorwerp, maar de gameplay bestaat vooral uit quick-time-events en gimmicks. Dat laatste komt naar voren tijdens de Vaultlander Battles. Deze Skylanders-achtige Vaultlander-poppetjes kun je in de wereld vinden of van tegenstanders winnen door een van de (verschrikkelijk makkelijke) Vaultlander-gevechten aan te gaan.

Daarbij val je je tegenstander aan en ontwijk je aanvallen door middel van quick-time-events, totdat de levens van een van beide spelers op zijn. Hoewel de Vaultlander Battles niet de meest interessante toevoeging zijn, is het een prettige afwisseling. Als je daar helemaal geen zin in hebt, dan kun je de meeste gewoon overslaan.

New Tales from the Borderlands

Een ander aspect waar de nadruk op gimmicks eruit springt, is het verzamelen van geld. In de game kun je in Borderlands-stijl kisten openen om geld te verzamelen, maar dat is los van enkele customization-opties nergens aan te besteden. Bovendien heb je na één of twee keer goed zoeken al een overdaad aan in-game geld. Doordat het verzamelen van geld in de voorganger in de laatste aflevering toegang gaf tot extra opties, is het extra jammer dat er nu niks mee wordt gedaan.

De gameplay is dus meer dan ooit teruggeschroefd tot gimmicks en quick-time-events, waardoor je na een uurtje of tien alles in de game wel hebt gezien. Als je accepteert dat New Tales From the Borderlands een interactieve film betreft die er niet uitspringt qua gameplay, blijft er gelukkig een behoorlijk vermakelijk avontuur met een aantal sterke personages over. Anderzijds weet het bij lange na niet onder de schaduw van zijn voorganger uit te komen en hadden we iets meer gehoopt van het ‘vervolg’ op een van de beste Telltale-games ooit.

New Tales from the Borderlands is nu verkrijgbaar op pc, PlayStation 5, PlayStation 4, Xbox Series X/S, Xbox One en Nintendo Switch.

Dit artikel delen:

Lees meer

Infinity Ward legt uit hoe loadouts terugkeren in Warzone 2.0 RTX 4070 Ti-lek voorspelt lancering op 5 januari
1

Reacties op: New Tales from the Borderlands staat in de schaduw van het origineel

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • avatar

    GloriousGodGamer

    • 10 november 2022 18:51
    Jammer, vond het vorige deel echt leuk ondanks dat ik niet zo veel met borderlands heb.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.