In onze preview van NBA Homecourt hadden we het al over de winning formula die EA keer op keer op hun games los laat. Gelikte graphics, toffe muziek, geen onaardige gameplay, dat idee. Werkt het dit keer ook weer bij dit nieuwe deel uit de over-de-top basketbalreeks?

Eerlijk gezegd zou ik nooit zo’n game uit mezelf kopen. Op het eerste gezicht nodigt het me totaal niet uit, sportspellen zijn sowieso niet echt mijn ding en voor mijn gevoel en het hele idee van NBA Homecourt deed me denken aan de zoveelste game uit het urban-rijtje, een thema waar EA goed in lijkt te zijn (met als actueel voorbeeld natuurlijk Def Jam: Icon).

Toch is de game heel anders dan het aanvankelijk aan doet voelen. Hoewel het wel vol zit met cliché-verhaaltjes als ‘Grote basketbalster begon ooit eens als klein opdondertje op een afgetrapt veldje hier ver, ver, vandaan’, zijn het de hippe menu’tjes in combinatie met de funky muziek die het spel gelijk een andere sfeer geven. Niets pretentieuze urban, gewoon een toffe game waar je eens lekker uit je dak kan gaan en de mooiste moves uit je mouwen kunt schudden! Niets meer, zeker niets minder.

Ze noemen hem ook wel eens Luke Skywalker. Wij zien waarom...

De ervaringen uit de preview zijn behouden gebleven: NBA Homecourt ziet er gewoon goed uit op de Xbox 360. Frisse kleuren, uitstekende gedetailleerde basketballers en een soepele framerate maken het spel tot een uitnodigend geheel. Tel daar bij de overweldigende acties en bewegingen die je uit kunt halen, met als ultiem hoogtepunt de Gamebreaker (een move waarmee je de bal knetterhard erin kunt dunken, vaak gecombineerd met opzwepende muziek), en je kunt als (casual) gamer weer meer dan tevreden zijn.

Winnen over de rug van anderen is heel normaal hier

Hou je van het meer realistischere basketbalwerk, dan moet je alleen wel even oppassen: het kan misschien over de top zijn voor de ware basketballiefhebber. Die zijn dan ook weer beter af bij NBA 2K7 of soortgelijke titels; hier gaat het om vette tricks in een supersmooth jasje. Van realisme kun je dus niet spreken, maar dat maakt in dit geval ook eigenlijk helemaal niets uit. Arcade op zijn best dus, al moet ik ook wel bekennen dat het trucje na een tijdje wel kan gaan vervelen. Helemaal als je het spel constant in je eentje doet, de charme verdwijnt op den duur wel.

Spelen met een vriend (samen achter de console, of gewoon via Xbox Live) maakt echter weer een hoop goed. Het is gewoon een feest om gezamenlijk het andere team finaal in de pan te hakken. Trashtalk, brede beukende negers en iele blanke jochies die ook met de groten mee willen spelen, het is gewoon een leuk gezicht.  Grafisch kan NBA Homecourt helemaal meekomen, op muzikaal gebied een verademing met toffe funk en gameplaytechnisch, ach, daar valt ook weinig over te klagen.