Naruto legt ontwikkelaars en uitgevers klaarblijkelijk geen windeieren. De spellen omtrent deze ninja volgen elkaar namelijk in rap tempo op en staan keer op keer hoog in de verkooplijsten. Waar de liefhebbers van de franchise enkele jaren geleden nog moesten zwoegen om aan een importexemplaar te komen, is het op het moment van spreken nog een hele klus om de opstandige puber niet tegen te komen in de winkelschappen. Deze winkelschappen zijn nu ook nog eens aangevuld met Naruto: Clash of a Ninja Revolution 2, een titel die een beetje tussen wal en schip valt.

Naruto: Clash of a Ninja Revolution 2 is een vechtspel, dat logischerwijs gebaseerd is op de gelijknamige anime en manga. Het eerste deel van deze subfranchise wist te overtuigen door een succesvolle tekenfilmserie onder te dompelen in een aardig spelconcept met prima besturingsopties. Dit resulteerde in een behoorlijk diepgaand vechtsysteem, waarin met maximaal vier spelers tegelijkertijd gevochten kon worden.

Al deze spelelementen zijn zo goed als volledig intact gelaten in het tweede deel. Nog steeds wordt de nadruk gelegd op de unieke vaardigheden van de personages. De kracht van Clash of a Ninja Revolution 2 zit 'm dan ook in het diverse karakter, zelfs al staat het spelconcept van het vechtgenre normaliter niet bol van de variatie. Doordat het gros van de karakteristieke bewegingen in het spel verwerkt zijn, iedere ninja een afwijkende vechtstijl kent en de omgevingen deels interactief zijn, is de algehele spelervaring namelijk behoorlijk gevarieerd.

Bovendien is de besturing relatief snel onder de knie te krijgen. Dit komt niet in de laatste plaats door de overdaad aan mogelijkheden. Buiten de gebruikelijke besturingsoptie met de Nunchuck en Wiimote, waarbij de bewegingen van de speler omgezet worden in handelingen van het spelpersonage, is het immers ook mogelijk met de traditionele- en Gamecube-controller aan de slag te gaan. Elke besturingsoptie steekt degelijk in elkaar en is vrij simpel van aard. Hierdoor kent de game een lage instapdrempel, terwijl de beoogde diepgang van het vechtsysteem grotendeels gewaarborgd blijft.

Toch valt Clash of a Ninja Revolution 2 in vergelijking met haar voorganger wat tegen. Bovengenoemde facetten waren namelijk ook al in volle glorie in het eerste deel aanwezig. En aangezien er op speltechnisch vlak nauwelijks interessante vernieuwingen zijn doorgevoerd, is het nogal karig wat deze zogenoemd volwaardig nieuwe titel te bieden heeft.

Ook visueel wijkt het spel nauwelijks af van haar voorganger. Het enige opzienbarende verschil is dat breedbeeldweergave nu ondersteund wordt, maar deze aanpassing weet spijtig genoeg niet te verbloemen dat Clash of a Ninja Revolution 2 nogal gedateerd oogt. Daarbij komt ook nog dat de een aantal noemenswaardige minpunten van het eerste deel, te weten het ontbreken van zowel de online spelmodi als een Japanse taaloptie, niet aangepakt zijn. Het spel wekt dan ook geregeld de schijn niet meer dan een uitbreidingspakket te zijn.

Dat het toch een onderhoudende game betreft, is deels te danken aan het gegeven dat het fundamenteel nog steeds degelijk in elkaar steekt en de licentie goed benut wordt – het gebrek aan een Japanse taaloptie daargelaten. Dit laatste komt vooral tot uiting in de fraai geanimeerde tussenfilmpjes, de herkenbaarheid van de omgevingen en de opzwepende achtergrondmuziek die rechtstreeks afkomstig is uit de televisieserie.

Daarnaast zijn ook de verplichte nummertjes, als wat nieuwe speciale aanvallen, niet al te interessante spelmodi en een zevental speelbare personages toegevoegd. Het betreffen weliswaar geen drastische aanpassingen en ze rechtvaardigen zeker geen volwaardig nieuw spel, maar het zijn niettemin aardige toevoegingen. Hiervan zijn de nieuwe personages, waaronder enkele ANBU-leden en oud-leraren van Naruto, het meest interessant. Deze ninja's kennen elk een afwijkende vechtstijl met unieke bewegingen en zorgen zodoende voor net wat meer afwisseling, hoewel het natuurlijk geen wereldschokkende aanpassingen zijn.

    

Wel verrassend is het verhaal, dat in tegenstelling tot het vorige deel afwijkt van de gebeurtenissen uit de televisieserie. Ditmaal draait het plot niet louter om Naruto, maar spelen ook de leden van de zogeheten ANBU een essentiële rol. Dit gezelschap mag gerekend worden tot elite der ninja's en wordt steevast op pad gestuurd om de meest gevaarlijke opdrachten te volbrengen. Ondanks dat het verhaal zeker niet het niveau van de anime of manga weet te halen, is het zeker de moeite waard. Enkele onderbelichte personages uit de serie krijgen wat meer persoonlijkheid, de dialogen en tussenfilmpjes hebben de kenmerkende humoristische ondertoon en de ANBU is een erg interessante fractie met minstens zo interessante leden.