Als er iets is waar we met zijn allen van houden, is het wel zombies slachten. Het liefst zoveel mogelijk zombies. De Xbox 360 had daarvoor Dead Rising en de Wii krijgt binnenkort ook Dead Rising. Maar niet getreurd, de PlayStation 3 heeft nu zijn eigen Dead Rising in de vorm van Monster Madness: Grave Danger. Of toch niet?

Nee, toch niet. Monster Madness: Grave Danger is een opgevoerde versie van Monster Madness: Battle for Suburbia dat eerder verscheen voor de PC en Xbox 360. Je kent het wel: wat extraatjes omdat het later op een ander platform komt. Zoiets als BioShock voor de PlayStation 3 ook krijgt, maar dan hebben we het wel even over een game van een ander kaliber. Dat het concept van Monster Madness in het algemeen weinig voorstelt, wisten we al. Het is een uiterst simplistische top-down shooter, waarin je moet zien te overleven temidden van hordes zombies. Deze kun je doodmaken met allerlei wapentuig.

De gameplay van Monster Madness heeft enerzijds de kenmerken van een tweepookjesshooter (zoals Super Stardust HD of Geometry Wars), waarbij je met je ene pookje je personage bestuurt en met je andere je wapen afvuurt. Anderzijds is het een ordinaire hack-and-slash game waarbij je simpelweg op hordes zombies inbeukt. Dit gebeurt door simpelweg de mepknop in te drukken om vervolgens de zombies neer te zien gaan. Dat dit enigszins ouderwets en niet al te enerverend is, moge duidelijk zijn. Mocht je munitie voor je spijkergeweer of mitrailleur bijvoorbeeld op zijn, dan is het een kwestie van een knuppelachtig voorwerp pakken en maar meppen. Simpelheid kan goed werken, maar extreem simplisme werkt hersendodend. En dat is waar Monster Madness vol van zit: hersendodend simplisme.

De ontwikkelaar verdient desondanks wel wat lof met deze PlayStation 3-versie. Deze versie van Monster Madness is namelijk overduidelijk superieur aan de eerder verschenen PC- en Xbox 360-versie. Zo zul je maar liefst vijfentwintig gloednieuwe minigames kunnen spelen. Deze zijn vaak simplistisch, maar verder wel ok. De tweepookjesbesturing is overigens nieuw in de PS3-versie en werkt uitstekend. Ook nieuw is de online coöperatieve modus: niet alleen kun je het hele avontuur offline met zijn vieren doorlopen, dit kan ook online. Een ander toegevoegd elementje is het opwaarderen van je personages in role-playing-stijl. We hebben dus zeker weten te maken met een superieure versie, maar dat wil nog niet zeggen dat we te maken hebben met een goede versie.

Want echt goed wordt Monster Madness: Grave Danger nooit. Neem ten eerste de graphics. Deze kunnen echt niet meer in het huidige tijdperk. Alle omgevingen zijn ongedetailleerd, animaties zijn ondermaats en ook de hele stijl voelt volkomen ongeïnspireerd aan. Het enige dat een beetje in orde is, zijn de physics, maar met al het lelijks er omheen zul je niet meteen gecharmeerd raken van wat op je scherm getoverd wordt.

Het grootste probleem van Monster Madness: Grave Danger is nog niet eens het grafische aspect, maar de uiterst minimalistische gameplay. Wat je vooral doet, is continu je pookje bewegen om te schieten of rondje indrukken om te meppen. Nooit zul je verrast worden, nooit zul je onder de indruk raken en nooit zul je echte spanning voelen. De game zuigt je totaal niet op en doet niets met je. Daardoor is het geheel veel te pretentieloos. Maar zelfs als pretentieloze game faalt het, aangezien het als een plat mep- of schietspelletje evenmin voldoening biedt.

Monster Madness weet eigenlijk op geen enkel vlak echt te slagen. Het is geen volledig wanproduct, daarvoor doet het te weinig daadwerkelijk fout. Bovendien zit het met de kwantiteit wel goed, ook al is de kwaliteit ervan niet al te hoogstaand. Daardoor is Monster Madness: Grave Danger hoogstens een leuk tussendoortje. Maar je kunt beter je tijd spenderen aan andere, betere games. Sowieso heeft deze game weinig te zoeken op één van onze hedendaagse console, aangezien er zoveel superieure genregenoten zijn. Monster Madness is daarom vooral overbodig, hoewel niet extreem slecht.