In de loop der jaren heeft de gamestudio Double Fine Productions terecht heel wat krediet opgebouwd. Het bedrijf van Tim Schafer wist met titels als Psychonauts en Brütal Legend dan geen kaskraker uit te brengen, maar bouwde wel aan een sterke fanbase met gamers die de karakteristieke humor en gewaagde spelopzetten kunnen waarderen. Dat Middle Manager of Justice als eerste iOS-game van de begenadigde ontwikkelaars genoeg aandacht trekt, is dan ook niet zo vreemd. Helaas blijkt het resultaat ook voor de Double Fine-fanaten niet echt een aanwinst.

 

Middle Manager of Justice draait om een manager die vanachter zijn bureau een groep superhelden aanstuurt. Hij stuurt ze af op schurken die de stad onveilig maken en houdt op kantoor de boel draaiende door lui op zijn bureaustoel te hangen. Door telkens nieuwe helden aan te nemen en de werknemers steeds sterker te laten worden, moet uiteindelijk de hele stad vrij van schorriemorrie worden. Het verloop van het spel draait om gevechten winnen, thuis weer op krachten komen, geld verdienen, spullen kopen en weer het volgende gevecht induiken. Hoe meer geld er binnenkomt, hoe meer spullen en kamers kunnen worden aangeschaft om het kantoor steeds groter te maken. En precies zoals in de echte wereld, profiteert de Middle Manager vanuit zijn luie stoel van het zware werk van zijn werknemers.

Pantoffels

Het spel weet op een aangename manier de standaard elementen in een free-to play-game om te vormen tot elementen uit de Middle Manager-wereld. In de thuisbasis – een kantoor waar steeds meer kamers bij worden geplaatst – zijn ruimtes om te fitnessen om sterker te worden, slaapkamers om de levensmeter aan te vullen en een ontspanningsruimte om zappend op de bank te hangen. Hoewel de tekenstijl geen originele indruk maakt, maken de kleine details een hoop goed, zoals konijnenpantoffels onder het bed en bewegende breinaalden tijdens het tv-kijken. De charmante en sullige superhelden passen perfect in het plaatje. Zo denkt de uit de kluiten gewassen Sweet Justice klaar voor misdaadbestrijding te zijn omdat hij veel stripboeken heeft gelezen. Het feit dat hij met een teddybeer slaapt doet vermoeden dat Sweet Justice niet de nieuwe Hulk zal worden.

De zinloosheid

De basis is er dus: leuke personages, een aangename speelwereld, een beetje humor en een originele insteek in het free-to-play-genre. Maar na een uurtje spelen begin je je af te vragen wat je eigenlijk aan het doen bent. De gevechten, die qua aandachtspanne ongeveer de helft van het spel beslaan, worden al snel een routineklus. Gewoon zo snel mogelijk alle speciale aanvallen aantikken, kijken of je het redt, en dan weer snel naar de slaapkamer om de levensmeter te vullen. Het enige spelelement dat nog voor spanning zou kunnen zorgen, is dat elke buurt van de speelwereld gelukkig moet blijven.

Hoe meer misdaden je oplost in een buurt, hoe gelukkiger de smiley in beeld oogt en hoe meer geld je ontvangt. De makers willen op deze manier de speler verleiden via in-app aankopen de grondstof Superium te kopen, waarmee je bepaalde processen in het spel versnelt en dus alle buurten makkelijker tevreden houdt. Deze goedkope manier van inkomsten genereren is niet alleen opzichtig en daarmee irritant, maar heeft in het spelverloop geen waarde omdat alles toch wel op zijn pootjes terechtkomt. Je krijgt wat minder geld binnen van een ongelukkige buurt, maar een echte straf zit er niet vast aan een huilende smiley.

Dat het ontzettend moeilijk is om een goede free-to-play-game te maken, moet zelfs een talentvolle groep spelmakers als de werknemers van Double Fine aan den lijve ondervinden. Waar titels als De Sims FreePlay, Skylanders: Lost Islands, Dragonvale, Puzzle Craft en Clash of Clans wél de juiste balans weten te vinden tussen prestaties, wachten, extra’s aanschaffen en de speelwereld managen, lijkt bij Middle Manager of Justice dit onderdeel juist het ondergeschoven kindje. Het resultaat is dat je op den duur doelloos op de knopjes tikt en eigenlijk helemaal niet oplet wat je superhelden aan het doen zijn. Middle Manager of Justice is gratis, dus als je eventjes wilt kijken is er geen man overboord. Maar er zijn zo veel geweldige gratis games in de App Store, dat zelfs zoiets niet echt nodig is.

Getest op iPad, herfst 2012.