De Megaman reeks staat niet bekend om z'n innovatie. Megaman X7, het vorige deel op de PS2, was een poging van Capcom om de reeks wat nieuw leven in te blazen, maar deze game werd zo slecht ontvangen, dat men met Megaman X8 besloten heeft weer terug te gaan naar de roots. 2D sidescrolling action dus. Laten we kijken of ze hieraan goed hebben gedaan.

Het verhaal van de game is zo flinterdun dat we beter meteen maar over kunnen gaan op de gameplay. De belabberde voice-acting geeft daarnaast extra reden om hier aan maar geen aandacht te besteden. De gameplay van Mega Man X8 is in een paar zinnen samen te vatten. Over het algemeen zul je met één van de drie hoofdkarakters een level doorkruisen, terwijl een behoorlijk aantal vijanden afgeslacht moeten worden. Aan het einde van elk level staat een eindbaas je op te wachten die verslagen moet worden. Niets nieuws onder de zon dus. Nou niet helemaal. Gelukkig heeft Capcom geleerd van de fouten die gemaakt zijn bij het maken van Megaman X7, de voorganger van Megaman X8 op de PS2. De afwijkende gameplay van het voorgaande deel was volgens de fans zo gruwelijk dat Capcom maar besloten heeft om veel veranderingen terug te draaien en de controls weer te maken zoals we die gewend waren. Dit betekent dus hoofdzakelijk dat de game weer gewoon, een woord dat voor dit spel veelvuldig van toepassing is, wegspeelt als een 2D platformer. De karakters en levels zijn hierbij echter wel in 3D uitgevoerd. Zolang het maar lekker wegspeelt.

En dat is nou net waar het hem aan schort. De game lijkt zo graag weer terug te keren naar zijn retro roots dat de gameplay net wat te achterhaald is. Het speelt allemaal juist net wat te sloom en log weg. Andere onvolkomenheden in de gameplay zorgen ook voor dat het niveau van de game omlaag wordt getrokken. Zo zul je na elke bossfight de kans krijgen je karakters te upgraden met nieuwe wapens. Het is echter zo dat gedurende de hele game de wapens die al aanwezig waren in het begin, net zo effectief hun werk doen als de upgrades. Een bijna nutteloze toevoeging dus, die alleen maar leuk is voor het oog. Tijdens het spelen van het spel kun je naar eigen inzicht wisselen tussen de drie karakters. Dit kan erg handig zijn wanneer gedurende een level een andere strategie nodig is om een vijand te verslaan. Het kunnen switchen tussen de karakters is goed gedaan. Karakters 'Zero' is de enige met aanvallen die op korte afstand handig zijn. Het zal echter vaak voorkomen dat 'X' en 'Axl' de aangewezen personen zijn om te kiezen. Simpelweg omdat de meeste vijanden en eindbazen het best te verslaan zijn vanaf grote afstand. Een leuke toevoeging is echter wel de beschikking over een combo attack. Tijdens een gevecht kan op een zeker moment op de R2 knop gedrukt worden om zo een speciale aanval te doen, die gebruik maakt van de gezamenlijke krachten van de karakters. Dit levert een aardige cut-scene op en behoorlijk wat schade bij de tegenstander.

Hoewel Capcom het wat voorzichtiger aan doet met het implementeren van vernieuwende gameplay, zijn ze er toch in geslaagd de game wat afwisselender te maken met een paar nieuwe spelelementen. Zo is er een level waarin je een soort van schip bestuurt en je al varend vijanden moet neerschieten. Ook kun je in een level terecht komen waarbij zoeklichten ontweken moeten worden. Een beetje stealth actie dus. Hoewel de toevoegingen een welkome afwisseling zijn op de gewoonlijke 2D sidescrolling gameplay, zijn ze beide gewoonweg niet diepgaand genoeg om echt leuk te zijn.

Concluderend is te zeggen dat Megaman X8 eigenlijk te weinig nieuwe als oude dingen met zich mee brengt om de game interessant te houden. Op het gebied van gameplay is een poging gedaan er nog wat van te maken, maar dit is onvoldoende succesvol gebleken. En omdat gameplay eigenlijk het enige is wat een game als dit overeind houdt (het verhaal stelt zoals gewoonlijk niets voor), kan toch wel gezegd worden dat deze game wederom een gemiste kans is voor Capcom.

Gameplay: 5,5 Graphics: 7,5 Geluid: 7,0 Totaal: 6,0