Het idee van Lords of Football spreekt tot de verbeelding. Wat doen voetballers eigenlijk als ze niet op het veld staan? Als we deze game mogen geloven, zijn ze vooral onuitstaanbare kwallen die constant aandacht nodig hebben. Elke speler heeft zo zijn eigenaardigheden: de een heeft een gokverslaving, de ander houdt wel van een borreltje. Aan jou de schone taak om al die diva's in het gareel te houden en om een winnend team te coachen.

Dag en nacht

De gameplay bestaat uit drie delen: de dag, de nacht, en de wedstrijden. Overdag moeten je spelers natuurlijk hard aan de bak. Op het trainingsveld kun je je vedettes trainen in bijvoorbeeld overspelen of scoren. Je kunt er ook voor kiezen ze neer te zetten in de sportschool om aan hun spieren te werken, of je geeft eentje straf door ze alle schoenen van het hele team te laten schoonmaken. Als die ene spits echt problemen heeft, verplicht je hem bij de psycholoog langs te gaan . Het ziet er allemaal zeer grappig uit, en al die verschillende opties en animaties houden je wel even zoet.

Als de zon onder gaat lopen je spelers de deur uit, op zoek naar hun eigen vermaak. Dat betekent echter niet dat je de controle over hen kwijt bent. Je bepaalt zelf in welk deel van de stad je ze neerzet. Misschien vind je het wel niet zo'n goed idee als een alcoholist de hele nacht in de kroeg hangt, of heb je liever niet dat een seksverslaafde spits meedoet aan een rondje speeddating. Tegelijkertijd is het wel van belang dat de mannen zich vermaken, omdat ze anders met een laag moraal op het voetbalveld verschijnen.

Het klinkt allemaal best aantrekkelijk en het ziet er ook prima uit, op een koddige Sims-manier. Het probleem is alleen dat het nergens zo vermakelijk of uitgebreid is als The Sims. In die game kunnen de personages ten minste voorwerpen gebruiken of op verschillende manieren met anderen communiceren. In Lords of Football is je enige optie de spelers bij hun nekvel op te pakken en weer ergens neer te zetten. Zo bepaal je welke activiteit ze moeten doen, maar daarna heb je totaal geen invloed meer. Dat zorgt ervoor dat je na een paar speeldagen alle opties wel hebt gezien, en eigenlijk alleen bezig bent om steeds je spelers op te pakken en weer ergens neer te kwakken. Niet bepaald spannende kost.

 

Geen doelpunt

Uiteraard draait een game als deze eveneens om het winnen van wedstrijden. De simulator is prima en geeft eerlijke resultaten, en de bewegingen op het veld zien er realistisch uit. Je spelers presteren daadwerkelijk slechter als ze niet in hun hum zijn, dus wat ze overdag en 's avonds uitspoken is daadwerkelijk doorslaggevend. Ook tijdens de wedstrijd kun je je als coach laten gelden en spelers nauwkeurig opdrachten geven. Van het overspelen van de bal tot het uitkiezen van de kruising waar die bal uiteindelijk in moet, het kan allemaal. Dat is fijn, want het geeft je iets te doen tijdens de wat saai vormgegeven wedstrijden.

Tactisch gezien laat de game echter een hoop steken vallen. Als je de diepgang van bijvoorbeeld een Football Manager verwacht, dan ben je bij dit spel aan het verkeerde adres. Voor de meeste instellingen heb je maar drie keuzes – de mentaliteit is bijvoorbeeld defensief, medium of aanvallend. Verwacht geen sliders waarmee je alles precies kunt instellen of individuele orders voor al je spelers. Het wordt daardoor nogal eentonig wanneer je een heel seizoen vanaf de zijlijn bekijkt, zonder dat je alles precies zo kunt instellen als je wilt. De wedstrijden simuleren is ook een optie, maar is eigenlijk een zwaktebod.

Daar komt bij dat er weinig opties zijn om een carrière op te bouwen. Wisselen van club is er niet bij, als je het voor elkaar krijgt om ontslagen te worden is het spel gewoon voorbij. Ook het scouten van nieuwe talenten is uiterst minimaal. Het enige dat je kunt doen is een lijstje met wensen voor attributen indienen, en na verloop van tijd komt er een lijstje met potentiële versterkingen om uit te kiezen. Al deze magere mogelijkheden dragen bij aan het “is dit alles?”-gevoel dat je na een uurtje spelen bekruipt.

Lords of Football is een goed idee. De combinatie tussen het managen van spelers met echte persoonlijkheden en het simuleren van wedstrijden is interessant, maar is nergens goed genoeg uitgewerkt om lang te boeien. Tel daarbij op dat alle namen van teams en spelers fictief zijn – wie zou zich in een game willen vereeuwigen als een dronken seksverslaafde? – en je zit met een spel dat een karwei is om een heel seizoen vol te houden, laat staan meerdere.