In de laatste weken van 2004 verraste EA vriend en vijand door de tankjes van Generals in te ruilen voor trollen en katapulten van de eerste Battle for Middle-earth. En met succes, de Lord of the Rings RTS kreeg goede cijfers alom. Toch was de game niet feilloos en vooral de beperkte bouwvrijheid vormde een hekelpunt. Inmiddels zijn we meer dan een jaar verder en heeft EA ook de hand weten te leggen op de licentie van de Tolkien boeken. Of er voldoende ingrediënten zijn toegevoegd om van The Battle for Middle-earth II een topper te maken, lees je in deze review. Laten we even teruggaan naar de barre winter van 2004-2005. Terwijl de sneeuw buiten voort ploeterde om te blijven liggen en de dagen kort waren, was daar The Battle for Middle-earth om deze donkere tijden te verlichten. Als Lord of the Rings liefhebber viel het spel bij mij in goede aarde en ik was dan ook zeer benieuwd naar het vervolg. Na een preview en het testen van de beta werden de verwachtingen aangewakkerd.

Terwijl het reisgenootschap uit de films en boeken druk bezig is de oorlog af te wikkelen rondom Gondor, Rohan en Mordor, woedt er in het noorden van Midden-aarde tevens strijd: de expansiedrift van Sauron reikt ver en in zijn queeste om meer lebensraum te vergaren, start hij met de ‘War of the North’ een tweede front. Dat deze aanpak niet gaat werken had hij met meer inlezen ook kunnen weten, maar goed, we moeten dit alsnog proberen te verwezenlijken in de singleplayer campagne.

Het verhaal vervolgt met ingame cutscenes die tussen missies aaneengeregen worden en de totstandkoming van de samenwerking tussen dwerg, elf en mens beschrijven. Doordat EA de licentie op de boeken heeft weten te bemachtigen, kon er van de rest van het Tolkien universum gebruik worden gemaakt, wat in de films buiten beschouwing wordt gelaten.

Voor de liefhebbers: bij de Elfen komen we leiders als Glorfindel, Thranduil en Elrond tegen. Ook de Dwergen zijn verrijkt met nieuwe gezichten waaronder Glóin en koning Dain. Aan de slechte zijde zijn de Nazgul nu ook te paard beschikbaar en maken de Mond van Sauron, Wormtong en vurige draken hun opwachting. Opvallend zijn de verschijningen van Galadriel en Sauron zelf; deze krachtige units zijn op te roepen in multiplayer wanneer een speler Gollum heeft gevonden en hem de ring afhandig maakt. Ook vrolijke frans Tom Bombadil komt een duit in het zakje doen, beter gezegd: een paar goede meppen. Deze zeer sterke figuur uit de boeken is tijdelijk op te roepen als een van de Krachten die zijn te verdienen. Tijdens multiplayer is ook het volledige reisgenootschap en een groot aantal andere bekenden uit de films te rekruteren, zoals Éomer, Arwen, Faramir en Saruman.

Het is mogelijk een eigen held samen te stellen met behulp van een aantal RPG parameters. Maak een ruwe vechter, snelle boogschutter of krachtige tovenaar en verdeel zelf de verhoudingen op het gebied van harnas, gezondheid, snelheid, aanvalskracht en welke upgrades de held per level krijgt. Geef hem een naam en neem hierna je held op avontuur in een skirmish of online match. Al zijn veroveringen en verslagen vijanden worden overzichtelijk in statistieken bijgehouden, net als je eigen online voortgang. Spelers verdienen rangen wanneer ze vaak genoeg met bepaalde rassen winnen en verkrijgen onderscheidingen voor het behalen van eervolle daden zoals het afslachten van 1000 goblins.

Een klacht over het eerste deel was de beperkte unit limiet, die torenhoge systeemeisen de kop moest indrukken. Dit stond in tegenstelling tot de enorme legers die de trailers beloofden. Via wat kleine aanpassingen was deze limiet te omzeilen, maar in dit tweede deel is de standaard sowieso verhoogd naar 1000 troepen in multiplayer. Als tegengewicht zijn de gebouwen die de unitcapaciteit verhogen (bijv. boerderijen) niet direct naast elkaar te bouwen. De grond levert nu meer inkomsten op wanneer deze volledig door één boerderij wordt bestreken. Door deze verspreiding zul je een groter gebied moeten verdedigen, wat voorkomt dat spelers op een klein kluitje legers blijven produceren.Battle for Middle-earth 2 maakt gebruik van een flink opgepoetste Sage engine, eerder toegepast in Generals & BFME. De weergave van de engine komt pas goed tot zijn recht bij idyllische sneeuwlandschappen en blauwe zeeën, waarop de zon schittert en boten worden weerspiegeld. Alle uitbreidingen aan units zijn direct waarneembaar en worden kleurrijk weergegeven. Vaandeldragers, vuurpijlen, nieuwe harnassen; ze vallen goed op en zijn aan alle natuurwetten onderhevig. Vlaggen waaien, vuurpijlen roken en de units juichen om hun upgrade. De werkelijke systeemeisen zijn hoger dan verwacht: EA beveelt een processor van 2.4GHz, 512MB RAM en een videokaart vanaf de nVidia 5700 Ultra aan, doch moest het testsysteem met 3.4GHz, 2GB RAM en een 6600GT meermaals kreunen en was er zeker online geen beginnen aan met de High Settings.

De muziek is in lijn met de composities voor de films en is apart voor het spel opgenomen. De nummers zijn rustig maar worden bij lange matches repetitief. Als de soundtrack van de films je bevalt, kijk dan uit naar de Collector’s Edition, deze bevat een extra DVD met de soundtrack plus clips. Voor de ontwerpers wordt bij beide edities de map editor World Builder meegeleverd. Nieuwsgierige lezers zullen naar het einde van deze review gesurft zijn en zich afvragen waar het ‘lage’ cijfer vandaan komt in verhouding tot het eerste deel. Het eerste deel had het element van vernieuwing. Het was het eerste RTS spel van EA gebaseerd op de LOTR films, bracht veel herkenning en zag er goed uit (War of the Ring van Vivendi viel wat tegen). Meer dan een jaar later is het nieuwe van een LOTR RTS verdwenen, brengt BFME2 herkenning met enkele namen uit de overige boeken - niet alle helden uit het Noorden worden genoemd in de drie LOTR boeken - en werkt EA nog steeds met dezelfde engine. Het geheel ziet er wel goed uit, maar met een karig singleplayer aanbod hadden de nieuwe units (zoals de boten) in deze BFME2 ook in een uitbreiding gepast voor het eerste deel. Het idee van ‘meer van hetzelfde’ zal bij BFME spelers niet lang uitblijven. Als LOTR liefhebber valt af te vragen of meer van hetzelfde nu zo onaangenaam is, maar ik had hier veel meer in gezien dan nieuwe tilesets, enkele nieuwe units en een immense draak bij de CE. Wat als EA LA het boek De Silmarillion als uitgangspunt had genomen? Daar had qua universum en verhaallijn veel meer mee mogelijk geweest. Hopelijk wordt deze optie voor een volgend deel in overweging meegenomen.