Laten we er maar niet omheen draaien: Sony heeft met LocoRoco veel op het spel staan. Vooral in Europa zo lijkt het, want de game komt hier een paar maanden voor Amerika uit, inclusief speciale PSP combo pakketten. Waarom staat er zoveel op het spel? Men heeft dringend een system seller nodig die niet een veredelde PS2 game is, maar die door zijn originaliteit, gameplay en uitstraling zowel de casual als hardcore gamer moet aantrekken. Uit onze preview bleek al dat LocoRoco waarschijnlijk inderdaad is waar ze naar op zoek waren. Wij onderwerpen uiteindelijke versie van de game nog eens grondig aan een test en kijken of het werkelijk een winnaar is. In tegenstelling van wat je zou denken, speel je in LocoRoco niet als een klein koddig geel balletje, maar als een planeet. Je bent een planeet die ineens geraakt wordt door een mysterieuze zwarte meteoriet. Hieruit komen allerlei duistere wezens die ieder levend wezen aanvallen. Hoewel erg geschrokken, laat de planeet niet over zich heen lopen. Met behulp van een aantal kleine inwoners, genaamd LocoRoco's, slaat hij terug. LocoRoco's zijn echter zeer zorgeloze ronde wezentjes, die praktisch niets anders doen dan eten en blij heem en weer huppelen. Als speler is het je taak om deze wezentjes zonder de spreekwoordelijke kleerscheuren door de verschillende levels heen te loodsen die LocoRoco rijk is en de planeet te redden.

  De LocoRoco's zijn de besturen door de hele wereld te kantelen. Als gevolg daarvan rolt het kleine ronde bolletje heen en weer. Als planeet heb je overigens nog een aantal krachten die je kunt gebruiken om de LocoRoco te helpen. Zo kun je de LocoRoco op en neer laten springen en op laten splitsen in maximaal 20 kleine LocoRocootjes. Dit is om plekken te kunnen bereiken waar een grote LocoRoco niet kan komen. Het laten bewegen van de LocoRoco gebeurt met behulp van enkel de twee schouderknoppen. Links en rechts wordt gebruikt voor het kantelen. Het tegelijkertijd indrukken en weer loslaten wordt gebruikt voor het springen. Dit zorgt voor een unieke gameplay die eerst wel wat gewenning vergt. Na een tijdje spelen voelt deze manier van spelen echter aan als een tweede natuur. Het doel is onder andere om de LocoRoco's veilig het einde van een level te laten bereiken. De meeste levels zijn niet super lang en het kost niet meer dan 10 minuten om het einde te bereiken. Door je simpelweg te richten op deze doelstelling zul je na een paar uurtjes gameplay echter al gauw het einde van de game bereiken. Het is dan ook aan te bevelen de game te spelen zoals de makers het hebben bedoeld. Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen om je LocoRoco te laten groeien door speciale rode plantjes op te eten. Een bijkomend voordeel hiervan is dat elk plantje ervoor zorgt dat bij het opsplitsen van de grote LocoRoco een extra kleine LocoRoco’s ontstaan. Elk level heeft 19 van deze plantjes, waardoor je uiteindelijk 19 extra kleine RocoRoco's kunt verzamelen. Ook bevat elke level drie MuiMui's. Deze blauwgrijze wezentjes bevinden zich op geheime plekken in de levels die met goed zoeken en enig geluk zijn te vinden. Als beloning krijg je een extraatje dat later te gebruiken is. Hierover later meer. Veel van de slechte wezens die de planeet kwaad willen doen, zwerven ook door de levels. De meest voorkomende zijn de Moyja's: vliegende wezens met zwarte rastafari-haren die de LocoRoco's proberen op te eten. Later in de game komen hiervan ook nog eindbazen langs.

Eén van de andere soorten LocoRoco

Verder is er nog een enorm scala aan kwaadaardige en behulpzame wezens, die er zonder uitzondering kleurrijk en guitig uitzien. Als je uiteindelijk alle geheimen wilt ontdekken en de bonusitems wilt verzamelen, ben je per level wel eventjes zoet. Sommige geheimen zijn niet makkelijk te vinden. Verder in het spel kom je er ook nog eens achter dat de kleine gele LocoRoco's niet de enige zijn op de wereld. Na enige tijd kom je soortgenoten tegen die allemaal hun eigen karakteristieke eigenschappen hebben. Op de gameplay heeft dit geen invloed, maar hun karakter en stem zijn stuk voor stuk uniek te noemen.Gameplay is echter maar een gedeelte van wat LocoRoco zo aantrekkelijk maakt. Het is de unieke manier waarop LocoRoco is weergegeven die ervoor zorgt dat de game een blijvende indruk achterlaat. Het is niet bekend wat de makers van deze game hebben geslikt om met dit eindproduct te komen, maar het heeft er in ieder geval wel voor gezorgd dat het spelen van de game in de buurt komt bij het ervaren van een trip. De levels zijn al even vreemd als dat ze kleurrijk zijn. Er is een bepaald aantal thema's waaruit de levels zijn uitgevoerd. Zo kun je denken aan de ingewanden van reusachtige dieren, die helemaal flexibel en elastisch van binnen zijn. Of een ijslevel waar de LocoRoco's bijna niets anders doen dan de hele tijd met grote snelheid heen en weer glijden. Elk van deze levels heeft zijn eigen achtergrondmuziek, die varieert van hypnotiserend tot atmosferisch. Het plaatje wordt nog eens compleet gemaakt doordat de LocoRoco's in bepaalde levels in hun eigen taaltje meezingen op deze muziek. Elke soort van de LocoRoco's heeft zijn eigen specifieke level waarin in koor (de kleine Loco's samen) of solo (de grote) wordt meegezongen. Sommige mensen zullen zich na een tijdje misschien wel kunnen gaan irriteren aan een aantal tunes, maar persoonlijk kon ik er geen genoeg van krijgen. De stijl van de levels en de muziek sluiten fantastisch op elkaar aan en maken de LocoRoco-ervaring helemaal compleet. Als je toch genoeg krijgt van de levels, zijn er nog voldoende andere dingen om je mee bezig te houden in LocoRoco. Zo kun je je eigen LocoRoco-huis inrichten met de bonusonderdelen die je verdient in de levels. Deze huizen zijn niet te kantelen zoals de andere levels, maar je kunt een ingewikkeld doolhof aan objecten plaatsen in een huis waar de kleine versies van de LocoRoco op eigen houtje doorheen kunnen huppen. Voor wat uitdaging zijn er ook een aantal mini-games te spelen. Deze minigames laten je spelen om bonusonderdelen, die dus weer te gebruiken zijn in het LocoRoco-huis. De eerste mini-game lijkt op de kermisattractie, waarmee je met een grijper prijzen kunt pakken. In LocoRoco zijn de prijzen extra LocoRoco's of zeldzame onderdelen voor het huis. In een tweede mini-game moet je de LocoRoco's lanceren door een ingewikkeld parcours dat vol ligt met gevaarlijke stekels. Aan het einde ligt een onderdeel van het huis. De derde mini-game is eigenlijk geen mini-game, maar een volwaardige level editor. De level editor werkt hetzelfde als het LocoRoco-huis. Je plaatst allerlei objecten in een leeg level en creëert op deze manier een uitdagend pad voor de LocoRoco's. Ditmaal zijn de LocoRoco's wel te besturen en zijn er meer te verzamelen door de bekende rode bloemen te eten. Ook deze bloemen zijn te plaatsen in het level. Bijkomend voordeel is ook nog eens dat de levels en de huizen via de Ad Hoc WiFi verbinding met anderen zijn te delen. Jammer genoeg zijn de levels en de huizen niet direct over het internet uit te wisselen. Hiervoor is trouwens wel een oplossing, want de levels worden in aparte mappen opgeslagen op de MemoryStick en kunnen gewoon via de PC worden uitgewisseld. Het noemen waard is ook de mogelijkheid om screenshots te maken van de levels. Een leuk extraatje dat je in staat stelt anderen de unieke situaties te laten zien waarin de LocoRoco's verzeild zijn geraakt.

 

De lege level-editor

LocoRoco is echter niet geheel foutloos. Er zijn bepaalde plekken in de levels waar het controleren van de LocoRoco frustrerend kan worden. Vooral wanneer het zaak is de LocoRoco te balanceren op een klein plateautje, kan de besturing tegen je werken en het bereiken van een plek irriterend moeilijk worden. Dit komt doordat drie functies (links en rechts kantelen en springen) zijn ondergebracht onder maar twee knoppen. Het is namelijk niet meer mogelijk om de wereld te kantelen als je wilt springen, want hiervoor moeten beide knoppen worden ingedrukt. Ook in een aantal gedeeltes waarin de LocoRoco terecht komt in een soort van flipperkast met allerlei objecten die de LocoRoco laten stuiteren, hangt het succes vaak meer af van geluk dan wijsheid. Als het dan net eventjes niet lukt, zit je al gauw minuten te hannesen om dat ene plekje te bereiken. Het voordeel is wel dat deze soms frustrerende delen niet verplicht zijn om het einde van een level te behalen.Tot slotHet is uiteindelijk niet zo moeilijk een keuze te maken: LocoRoco is een game die je als PSP bezitter moet hebben. Zelfs al ben je niet fan van de zogenaamde ‘kiddy games’, dan nog heeft deze game genoeg om je te vermaken. Kleine imperfecties doen nauwelijks af aan de ervaring die deze game levert. Sony heeft met LocoRoco een hit binnen gehaald die door zijn unieke combinatie van gameplay en sfeer zich in het rijtje kan scharen van games als Katamari Damacy en Rez. Meer Sony, meer!