In de wereld van LISA zijn er geen vrouwen meer. Ze zijn weg, verdwenen of gewoon uitgestorven. Alleen mannen zijn overgebleven. Die mannen zijn stuk voor stuk depressief, verknipt of simpelweg ellendig. Zo ook Brad, een voormalige karateleraar die op een dag op een klein kind stuit. Het is niet zomaar een baby, het is een meisje.

Het is het begin van een reeks bizarre gebeurtenissen in een wereld die keer op keer weet te verrassen met vreemde en schokkende momenten. Brad lijkt ondertussen nauwelijks onder de indruk van de bloederige lichamen, gewelddadige bendes en ranzige mutanten die deze wereld bevolken. De manier waarop de game wisselt tussen humor en serieuze onderwerpen is op zijn zachts gezegd opmerkelijk. Het ene moment krijg je in een flashback een paar nieuwe details over Brads tragische leven voor de geheimzinnige ramp, een moment later steek je per ongeluk een complete schoolklas in de fik.



Dat wel heel eigenzinnige gevoel voor humor, het idee dat je nooit zeker weet wat je een paar minuten verder in het spel kunt verwachten, doet een beetje denken aan Earthbound. Die vergelijking is sowieso niet vergezocht, want net zoals die excentrieke rpg voor de SNES heeft LISA een soortgelijke grafische stijl. Ook hebben beide games een vechtsysteem dat de lol van het unieke verhaal een beetje in de weg zit.

Rare bijwerkingen
Net zoals in Earthbound val je vijanden in beurten aan en neem je een aantal trouwe metgezellen mee in de gevechten. Er zijn aardig wat verschillende aanvallen, maar een goede reden om ze allemaal te gebruiken krijg je eigenlijk niet. Er zijn bovendien tal van verschillende statuseffecten die je op kunt lopen, maar de game doet op een hint ergens in het begin na, nauwelijks de moeite om uit te leggen wat de bijwerkingen precies zijn. Alleen het item Joy wordt een beetje ontwikkeld. Deze verslavende drug maakt de personages sterker, maar zorgt er ook voor dat Brad afkickverschijnselen krijgt wanneer hij een lange tijd de blauwe pillen niet slikt.

Speciale aanvallen kun je vanuit een menu selecteren, maar kun je ook uitvoeren met de juiste knoppencombinaties. Het versnelt het proces een beetje en het geeft de verder erg statische gevechten toch nog iets van dynamiek. LISA weet namelijk niet enorm te boeien in de gevechten, omdat je veel kunt bereiken door steeds op dezelfde paar aanvallen te leunen.



Dat is jammer, want er is duidelijk aardig wat moeite gestoken in de vele verschillende opties. Zo zijn er tientallen optionele leden van je reddingsteam die je kunt rekruteren. Voor de ene strijder is een fles aardappelalcohol al genoeg, de andere moet je chanteren of omkopen met een stapel vieze boekjes. Wie zich bij je aansluit bij zo’n ruil verschilt nogal. Een half mens, half vis, een luchador en boogschutter zijn maar een paar van de leden die zich bij Brad kunnen voegen. Het probleem van deze grote selectie aan partners in de gevechten is dat de personages die niet gebruikt worden ook niet stijgen in levels. Ben je dus redelijk op weg, dan is er eigenlijk geen goede reden te bedenken om een oude vertrouwde teamgenoot in te wisselen voor een nieuwe.

Verknipte wereld
Deze teamgenoten zijn te vinden in de 2D-wereld die volgestopt zit met deuren, geheime grotten en alternatieve routes. Het maakt LISA een feest om te verkennen, maar tegelijkertijd wordt de wereld er niet overzichtelijker op. Een kaart met daarop een aantal herkenningspunten was een welkome toevoeging geweest. Helemaal in het begin wil je nog wel eens eindeloos ronddwalen, opzoek naar de plek waar je nu weer naartoe moet. Dat Brad met een akelig traag drafje rondloopt maakt het allemaal des te irritanter. De game wordt stukken beter speelbaar wanneer je een kinderfietsje vindt en Brad ineens kleine gaten kan overbruggen en zich bovendien een stuk sneller voortbeweegt.


Hoewel de game wat betreft gameplay eigenlijk ietwat tekortschiet, wordt dat ruimschoots gecompenseerd door de speler constant in rare en lastige situaties te laten belanden. LISA kent behoorlijk wat keuzemomenten die in tegenstelling tot veel andere games niet bestaan uit een goede en een slechte optie. In deze game is iedere keuze die je maakt eigenlijk een slechte en in veel gevallen zijn de consequenties enorm. Zo kunnen teamleden permanent gedood worden, moeten er ledematen afgehakt worden en moet Brad kiezen tussen zijn eerste volgeling of al zijn items. Met zichtbaar plezier plaatst de game de stoïcijnse held steeds weer in de ene na de andere verschrikkelijke situatie. Hoewel Brad in het begin nog de enige persoon met een beetje gezond verstand is in deze wereld, blijft daar aan het einde van de game nog maar weinig van over.

LISA: The Painful RPG is nu voor 9,99 euro verkrijgbaar op Steam.