De wattet? Dat is misschien je eerste reactie als je de titel van deze game ziet. Ko-ro-rin-pa. In plaats van de naam van deze game in Europa op een of andere clichématige manier te vertalen, is ervoor gekozen om de titel lekker op Kororinpa te houden. Nou nou, gedurfd. Gaat het hier dan om een eigenwijs Wii-project dat we voorgeschoteld krijgen? Het is maar wat je eigenwijs noemt. Met een pandabeertje of een UFO over een grote taart rollen, dat mag je toch wel onder die noemer scharen. Kororinpa is namelijk, en de ondertitel zegt het al, een Ball-rolling Maze Game. Dat wil zeggen dat je een balletje door allerlei parkoersen moet manoeuvreren, terwijl je obstakels ontwijkt. Je bestuurt de speelwereld: door de Wii-afstandbediening te kantelen, kantel je ook de wereld. Het is dus zaak om het balletje de goede kant op te laten rollen door met de Wii-mote de omgeving in de juiste richting te kantelen. Als dit je zeer sterk aan Super Monkey Ball doet denken, dan heb je gelijk. Kororinpa kent een groot aantal omgevingen, oplopend in moeilijkheidsgraad. Zo zijn er bijvoorbeeld levels in een bos, in een speelgoedomgeving en in een stad. Deze thema’s dienen vooral als achtergrond, want de levels zelf zijn beperkt tot een in de lucht hangend geheel waar je zomaar vanaf kukelt. In het begin is het nog simpel, maar de latere levels worden moeilijker en moeilijker. De weggetjes worden steeds smaller, zodat je er zo vanaf valt, en soms heb je helemaal niet meer door wat onder en boven is. Na een aantal keer de wereld gekanteld te hebben, is het moeilijk oriënteren. Kororinpa doet dit goed. De meeste levels zijn vermakelijk en verschillen ook daadwerkelijk van elkaar. Maar hoe langer de game doorgaat, hoe minder interessant het wordt. Ontwikkelaar Hudson biedt zeker afwisseling: de omgevingen worden anders, de hindernissen breiden zich uit en het kantelen van de wereld gaat steeds verder en verder. Toch is het niet voldoende. De game botst tegen het plafond van zijn mogelijkheden. Je doet namelijk niets anders dan een balletje van punt A naar punt B rollen en ondertussen alle oranje kristallen verzamelen. Daar waar Super Monkey Ball: Banana Blitz meer levels heeft, uitdagender is, afwisseling heeft met bijvoorbeeld eindbaasgevechten en daarbovenop nog vijftig minigames, is er niets van dit alles in Kororinpa. En dan mag het balletje rollen best vermakelijk zijn, het is gewoon niet genoeg. Bovendien raas je tamelijk snel door het spel heen. De meeste levels zijn kort, en aangezien je geen tijdslimiet hebt zul je minder snel falen. Je kunt een level met een beetje kunde al gelijk de eerste keer uitspelen, aangezien je altijd opnieuw kunt starten en je verder geen limieten hebt. Bovendien bieden de latere speelwerelden savepunten, waardoor het nog een tikkeltje makkelijker wordt. Is Kororinpa daarom gelijk slecht? Nee, absoluut niet. De camerapositie is overzichtelijk, de besturing werkt echt perfect met de Wii-mote en het spel heeft een heel hoog feelgood-gehalte. De stoere pubers spreken hier misschien over kinderachtig, maar als je met een knorrend biggetje langs lieveheersbeestjes rolt, terwijl het vrolijke achtergrondmuziekje zijn werk doet, dan weet je wel beter. Dit is gewoon tof! Je kunt bovendien allerlei verschillende ballen vrijspelen, van de planeet Saturnus tot een kat en een rugbyball. Deze ballen besturen allen verschillend. De ene rolt sneller dan de ander, en sommige zijn moeilijk onder controle te houden. Ook kun je muziekjes vrijspelen, plus extra levels als je de uitdagend geplaatste groene kristallen verzamelt. Verder zit er een split-screen multiplayer modus voor twee in, waarbij het erom gaat wie het snelst zijn balletje naar het eindpunt rolt. Dat is best leuk. Eigenlijk is dat het verhaal van het hele spel: het is best leuk. Wat het doet, doet het goed, maar het doet te weinig. Elke game in elk genre heeft wel verschillende gameplay-elementen, maar Kororinpa heeft maar één gameplay-element, en niets meer. Dat betekent niet dat het spel slecht is, maar de kwantiteit schiet tekort. En dat is jammer voor een game die zo lekker wegspeelt en zo’n leuk sfeertje heeft.