Het gaat goed met de Nintendo DS. Dat is iets wat je toch wel mag concluderen sinds een maand of twee. Er komen steeds meer games uit die de handheld een unieke uitstraling meegeven en spelervaringen bieden die je nergens anders terug vindt. Dit lijkt eigenlijk alleen maar door te blijven gaan. Nu ook met Kirby: Power Paintbrush, een platformgame die je enkel en alleen bedient met het touchscreen. Geen D-pad, geen actionbuttons, hoe kan dat ooit goed gaan? Toch heeft Nintendo een poging gewaagd en het was dan ook aan ons om te peilen of ze geslaagd zijn.

Zoals wel vaker, is er weer eens stront aan de knikker in Dreamland, de thuishaven van onze vrolijke roze held, Kirby. Een vervaarlijke heks terroriseert de boel en brengt oude vijanden van Kirby weer terug. Als klap op de vuurpijl transformeert ze Kirby in een weerloze bal. Wat gaan we in vredesnaam doen aan deze catastrofe? Alles lijkt verloren. Gelukkig ben jij er nog met je stylus om Kirby een handje te helpen en de heks en haar consorten te kunnen verslaan. Dat je tot een heleboel in staat bent met alleen zo'n stylus, wordt al snel tijdens je avontuur met Kirby bewezen.

De game is opgedeeld in acht verschillende werelden, elk met drie levels die steeds langer en moeilijker worden. Kirby rolt door deze omgevingen heen en het is aan jou om hem tijdens zijn tocht te beschermen. Met je stylus kun je paden tekenen, om zo vijanden en obstakels te ontwijken en het einddoel te bereiken. Nu klinkt dit concept hetzelfde als in Yoshi's Touch & Go, maar er zijn een aantal wezenlijke verschillen. Allereerst steken de levels veel complexer in elkaar, met een hoop smalle doorgangen, hoogtewisselingen, meerdere paden enzovoorts. Ook is het zo dat je zelf Kirby moet laten rollen, want hij beweegt niet uit zichzelf naar voren. Hierdoor voelt de game veel meer aan als een reguliere platformer, waarin je een stuk vrijer bent in je bewegen en voor veel afwisselende uitdagingen komt te staan. Dat alleen al geeft Kirby: Power Paintbrush een grote meerwaarde boven Yoshi's Touch & Go.

Als je Kirby vooruit wilt bewegen, moet je hem een zetje geven door op hem te tikken. De korte boost die je hiermee activeert, zorgt onmiddellijk voor wat meer snelheid, maar dat is niet de enige functie ervan. Je kunt namelijk tegen vijanden aan boosten om ze zo uit te schakelen. Op deze manier kun je ook speciale krachten van vijanden overnemen, iets waar Kirby al sinds jaar en dag om bekend staat. Zodra Kirby een speciale kracht heeft geclaimed, activeer je deze door op hem te tikken. Hiermee vervang je dus z'n standaard boost. Er zijn aardig wat verschillende krachten beschikbaar die je zelf kunt gebruiken en eigenlijk is het aan jou als speler om ze allemaal te ontdekken en goed te gebruiken. Een tweede manier om vijanden te verslaan, is door zelf op ze te tikken. Hierdoor worden ze tijdelijk verdoofd, waarna Kirby er simpelweg tegenaan kan rollen om ze zo uit te schakelen. Het verschilt een beetje per situatie of je beter een vijand kunt verdoven, of Kirby zelf laat aanvallen. Al met al maakt dit van Kirby: Power Paintbrush een vrij actierijke titel, een stuk intenser dan Yoshi Touch & Go.

Een ander belangrijk verschil met Yoshi's Touch & Go is de dynamiek van de gameplay. De paden die je tekent, zijn eigenlijk een soort van magnetische lijnen waar Kirby aan vast blijft plakken. Vervolgens zal hij automatisch de tekenrichting van de lijn volgen, alsof hij mee getakeld wordt. Dit betekent onder andere dat Kirby niet zomaar van een lijn af zal vallen, waardoor je met gemak loopings en scherpe bochten kunt tekenen. Hiermee verhoog je ook de snelheid van Kirby, waardoor je veel sneller moet reageren en anticiperen op dingen die op je af komen. Je moet trouwens niet vergeten dat je maar een beperkte hoeveelheid inkt tot je beschikking hebt die geleidelijk weer aangevuld wordt. Je kunt dus niet naar hartelust lijnen blijven trekken door het scherm. Toch is deze verleiding vaak groot, omdat het buitengewoon leuk is om Kirby zo snel en wild mogelijk door de levels te laten bewegen. Dit gevoel is nog het best te vergelijken met een 2D Sonic game.