Review
Journey to the Savage Planet

Journey to the Savage Planet is een melige ontdekkingsreis

Wild en grappig

Geschreven door Thijs Barnhard op

Conclusie

De verrassend leuke planeet AR-Y 26 steelt in Journey to the Savage Planet de show. Deze kleurrijke speeltuin vol (on)vriendelijk leven barst van de geheimen die beetje bij beetje toegankelijker worden met iedere nieuwe upgrade. Journey to the Savage Planet krijgt het voor elkaar het allemaal in een compacte ervaring te stoppen en dat ook nog met een prettig gevoel voor humor.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Fijn verkenningsspel, perfecte lengte, bij vlagen grappig
  • Minpunten
  • Geen fantastische shooter, gebrek aan een kaart soms irritant
Het universum is koud, leeg en grotendeels hartstikke dood, maar eens in de zoveel tijd is er een planeet zoals AR-Y 26. Een kleurrijke biotoop die erom schreeuwt om verkend te worden. Niet alleen omdat er kostbare grondstoffen uit de grond zijn te halen, maar ook omdat de mysterieuze ruïnes op deze plek hinten naar intelligent leven. Genoeg te doen dus voor de astronaut die er zojuist een noodlanding heeft gemaakt.

In Journey to the Savage Planet is de ruimtevaart uitbesteedt aan corporaties die het niet zo nauw nemen met het Prime Directive. Planeten zijn er om uitgebuit te worden en de lokale flora en fauna kan de pot op. De naamloze astronaut die namens de Kindred-maatschappij – de nummer vier van het sterrenstelsel als het aankomt op ruimtereizen – de boel koloniseert doet het allemaal om zijn gigantische schuld af te lossen. De planeet pluk je leeg en bemoeizuchtige levensvormen kunnen hardhandig uit de weg geschopt worden.

Veel in zijn mars

In het spel wordt er met een wel hele vette knipoog verwezen naar de commerciële ruimtevaart, maar Journey to the Savage Planet heeft meer in zijn mars dan wat voor de hand liggende grappen over ruimtereizen met winstbejag. Het spel bevat minstens zoveel slapstick en onderbroekenlol tijdens je ontdekkingsreis.

AR-Y 26 is een diverse plek waar je met een waslijst aan taken er op uit wordt gestuurd. Het verkennen van de geheimzinnige toren die letterlijk overal bovenuit torent staat bovenaan, maar er zijn tal van andere klusjes. De lokale fauna lastigvallen met allerlei wetenschappelijk verantwoordelijke experimenten bijvoorbeeld. Daarnaast zijn er ook nog de nodige upgrades die met behulp van zeldzame mineralen uit de 3D-printer geperst kunnen worden. Een vuurwapen, een extra sprong en een grijphaak maken de planeet onderzoeken stukken makkelijker.

Journey to the Savage Planet

De waanzinnige planeet

Naarmate er meer upgrades in het spel komen, wordt Journey to the Savage planeet alleen maar beter en leuker. Veel van de gebieden hebben grote hoogteverschillen waardoor extra grote sprongen een enorm verschil maken in hoe je de wereld doorkruist. Met een eerstepersoonsperspectief platformen kan door het gebrek aan overzicht gemakkelijk verkeerd uitpakken, maar dit spel is gelukkig behoorlijk vergevingsgezind. Een extra sprong in de lucht of een drone die je weer op een veilige plek dumpt zijn nooit ver weg.

Het grootste gedeelte van Journey to the Savage draait gelukkig niet om headshots en andere precisieschoten

Rondspringen over deze planeet is zo leuk omdat het barst van de geheimen. Als speler word je bovendien niet gedwongen om vaste paadjes te bewandelen. Vooral de extra sprongen maken het mogelijk om complete delen van het buitenaardse oppervlak te omzeilen. Het valt daarbij op hoe knap deze planeet in elkaar steekt. Journey to the Savage Planet is een echte metroidvania en beloont spelers die zo nu en dan terugkeren naar oude locaties. Het is daarom wel irritant dat er geen kaart zit inbegrepen in het arsenaal van de ruimtereiziger. Het is hierdoor best lastig is om een eerder bezochte plek terug te vinden. De planeet zit vol met goed verstopte grotten, zwevende eilandjes en zo nu en dan zelfs raadselachtige levensvormen.

Journey to the Savage Planet

Focus op verkennen

Sommige wezens op de AR-Y 26 zijn vriendelijk, maar andere schepsels zitten niet zo op buitenaardse bezoekers te wachten en openen onmiddellijk de aanval. Hierin zit meteen ook het zwakste punt van Journey to the Savage Planet. Als schietspel voelt het allemaal erg simpel aan, omdat je het gehele spel met hetzelfde wapen opgescheept zit. Daarnaast worden sommige minibazen veel hergebruikt. Een keer tegen een uit de kluiten gewassen kikker vechten is prima, maar als diezelfde vijand na het gevecht onmiddellijk weer twee keer opduikt is dat wel een beetje teveel van het goede.

Het grootste gedeelte van Journey to the Savage draait gelukkig niet om headshots en andere precisieschoten. Dit is een spel dat het simpele plezier van zoveel mogelijk verzamelobjecten opspeuren en rondspringen in een kleurrijke wereld volledig begrijpt. Wie zich alleen op het geestige hoofdverhaal richt is er in zes uur wel doorheen, maar daarvoor is de rest van de taken op de to-do lijst veel te leuk. Journey to the Savage Planet is daarmee compact voor wie dat wil, maar duurt al snel een uur of vijftien voor de ontdekkingsreiziger die genoeg brandstof wil verzamelen om ook weer naar huis terug te keren.

Journey to the Savage Planet is vanaf nu beschikbaar voor PlayStation 4, Xbox One en pc. Voor deze recensie is de game gespeeld op PlayStation 4.

Dit artikel delen:

Lees meer

De beste gamedeals van de week: Nier Automata en The Outer Worlds Eerste betaalde dlc voor Dead Cells verschijnt op 11 februari
5

Reacties op: Journey to the Savage Planet is een melige ontdekkingsreis

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • avatar

    denver

    • 30 januari 2020 14:00
    Misschien is het een idee om het cijfersysteem te herzien. 95% van de games hier krijgt een cijfer tussen een 7 en een 9, waarvan denk ik de helft een 8. De range 1 tot en met 5 wordt eigenlijk nauwelijks gebruikt. Is er bijvoorbeeld ooit een 3,5 gegeven?

    Uiteindelijk vertaalt de lezer het in iets van: 1. ik moét deze nu spelen, ook al is het niet mijn favoriete genre, 2. deze is aan te raden mits het genre me bevalt, 3. deze is wel aardig, maar wacht maar tot een sale of 4. mwah, als je niks beters te doen hebt of 5. wegblijven. En het kan dat ik nog wat nuances mis, maar in dit geval zou een vijf sterren systeem voldoen.

    Mag je niet alsnog met halve sterren gaan werken, anders ben je weer terug bij af. :p

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    ErikNus

    • 30 januari 2020 17:09
    @denver Onze laatste 4 reviews waren een 8, een 5,5, een 5 en een 6.

    Er zijn imho gewoon niet zo heel veel games die echt zo slecht zijn, dat ze zo laag moeten scoren. Of ja, die zijn er wel, maar zijn vrij onbekend en reviewen we meestal niet. Het heeft namelijk geen zin om jullie te vertellen dat een game waar je nog nooit van hebt gehoord, de moeite niet is.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    denver

    • 31 januari 2020 19:45
    Dat was eigenlijk ook mijn punt: zo’n groot deel van de onderkant van de schaal wordt niet gebruikt dat er aan de bovenkant minder ruimte is voor nuances.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Charlie Mopps

    • 1 februari 2020 11:15
    @denver Goed punt

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    ErikNus

    • 1 februari 2020 15:06
    @denver van een 6 naar een 10 heb je 9 verschillende cijfers. Dat lijkt me juist meer genuanceerd dan een systeem van vijf sterren?

    Bovendien betekenen onze cijfers iets op onze schaal: een 6 is oké, 7 is goed, 8 is uitstekend, etc.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.