Hoe het kan weet ondergetekende niet, maar het aantal realistische strategiegames die zich in het heden (of een verlengde daarvan) afspelen, zijn schaars. De Tweede Wereldoorlog en de (verre) toekomst kunnen allemaal rekenen op een groot aantal games binnen hun subgenre. Gelukkig is daar nu Joint Task Force, een game die alle wapens, voertuigen en mogelijkheden die in een hedendaags leger gebruikt worden, tot zijn beschikking heeft. Wij mochten met Black Hawks in de lucht en M1A2 Tanks op de grond de strijd aanbinden met een flink aantal vijanden. De Joint Task Force is een soort Delta Force-groep, alleen internationaler. Militairen van allerlei verschillende landen zijn samengebracht onder één naam en vechten tegen het onrecht in de wereld. Om deze bad guys een of meerdere kopjes kleiner te maken heb je de beschikking over alle wapens die een geavanceerd leger tegenwoordig gebruikt. Dit betekent dus dat werkelijk alles tot je beschikking staat tijdens de missies, van een 'simpele' M1A2 Battle Tank, zoals die ook in de laatste Golfoorlog gebruikt zijn, tot aan het bestellen van een kruisraket of gewoon luchtbombardement. Alles is mogelijk in Joint Task Force, en dat is meteen al een pluspunt aan het spel. Het geheel voelt realistisch aan en doet je denken aan de missies zoals die nu bijvoorbeeld in Afghanistan of Irak plaatsvinden.  Joint Task Force kent verschillende modi, waarbij de campagne de belangrijkste is. In principe vertelt deze een verhaal, zij het flinterdun. Deze verhaallijn zorgt dat de missies netjes in elkaar overlopen en geeft je een groter gevoel van verbondenheid met je troepen. Hierbij is eigenlijk één soldaat die je bij elke missie tegenkomt, de zogenaamde hero<!--[if !supportEmptyParas]-->. Dit is de hoofdpersoon in het spel en hij moet dan ook altijd in leven blijven. Het handige aan de hero is dat hij de mogelijkheid heeft om eventuele hulptroepen te 'bestellen'. Het probleem hiervan is dat dit niet goedkoop is. Een Black Hawk helikopter vliegt natuurlijk niet voor een grote friet en twee goulashkroketten naar het front, dus zul je goed uit moeten kiezen welke troepen je in de helikopter stopt. Eventueel kan er zelfs nog een HMMVV, beter bekend als een Humvee, besteld worden. Natuurlijk zijn er ook nog de echt dure dingen, zoals een anti-tank vliegtuig zijn werk laten doen of gewoon een kruisraket op iemands dak sturen. Het budget dat tot je beschikking staat zal dus goed besteed moeten worden, en een huishoudboekje om de uitgaven bij te houden is aan te raden.

Het fijne is dat je budget ook weer kan groeien. Dit gebeurt voornamelijk wanneer je een doel in de missie tot een goed einde brengt. Moet bijvoorbeeld een bepaalde rivier overgestoken worden, dan zal er een flink bedrag op je bankrekening bijgeschreven worden wanneer dit ook daadwerkelijk gebeurd is. Er kan echter ook geld afgeschreven worden als een soort boete. Dit gebeurt eigenlijk vooral zodra de pers lucht krijgt van bepaalde zaken die eigenlijk het daglicht niet kunnen verdragen. Verwacht geen Abu Ghraib-taferelen in Joint Task Force, maar denk hierbij eerder aan het, al dan niet per ongeluk, neerschieten van burgers of het aanvallen van de perswagen. Een picture-in-picture filmpje zal je vertellen wat er precies door de pers verteld wordt, waardoor het gevoel van een echte oorlog nog iets versterkt wordt. De soldaten die tot je beschikking staan, zijn onderverdeeld in bepaalde klassen. Zo zijn er de rangers, snipers, medics en engineers. De eerste twee zijn eigenlijk voor de directe gevechten, de derde voor het helen van de gewonden en de laatste moet zorgen dat zowel je troepen als de voertuigen bevoorraad blijven. Die voertuigen spelen een belangrijke rol in het spel, want zonder hun tactische en strategische voordeel kan eigenlijk geen enkele missie tot een goed einde gebracht worden. Jammer is dat de Artificial Intelligence die de voertuigen bestuurt zodra je ze ergens heen gezonden hebt, het woord pathfinding niet in zijn vocabulaire heeft staan.

De Joint Task Force mag dan een soort V.N.-macht zijn, maar erg veel respect voor burgers en hun bezittingen hebben ze niet. Zonder pardon rijden ze door tuinen, over hekken en tegen lantaarnpalen. Hierdoor kan het soms even duren voordat je ze op de plaats van bestemming krijgt. Bevalt de manier waarop de computer je troepen naar een punt stuurt echter niet, dan maak je gewoon gebruik van de zogenaamde Direct-Control, een optie die sinds kort in steeds meer strategiegames te vinden is. Met behulp van deze functie kan een voertuig of karakter direct bestuurd worden met het toetsenbord en kan de computer niet de schuld in de schoenen geschoven worden wanneer één van je soldaten een paar extra luchtgaten krijgt.

 Zodra je in een gevecht komt met de ook al niet al te slimme tegenstanders, merk je dat je soldaten soms toch nog een klein beetje verstand in hun bolle harses hebben. Zodra de eerste kogels in het rond vliegen, duiken ze naar de grond om dekking te zoeken. De vuurgevechten zelf zijn spannend en vragen behoorlijk wat tactisch inzicht, vooral in de latere missies. Snel reageren en improviseren is een must in Joint Task Force. Voordat je het weet, moet je aan de andere kant van de map zo snel mogelijk een ziekenhuis redden, terwijl je eigenlijk nog even uit wilt puffen van het vorige gevecht. Tijdens de vuurgevechten doen je soldaten ervaring op, waarmee ze levels kunnen stijgen. Aan het einde van de missies kunnen dan eventueel soldaten gepromoveerd worden, waardoor ze een aantal extra opties krijgen. Zo kunnen ze dan troepen bestellen en kunnen er punten vergeven worden aan vaardigheden zoals stealth en het leiden van squads. Dit zorgt ervoor dat je meeleeft met je soldaten, omdat je ze wat persoonlijker leert kennen en ze niet slechts 'Ranger' zijn. Ze krijgen een naam en bijnaam en meteen zorg je ervoor dat deze soldaten wat beter beschermd zijn.Ook de gevechten tussen de voertuigen zijn vaak behoorlijk spannend en vragen net zo veel vernuft. Het zal regelmatig voorkomen dat er een simpele, doch zeer doeltreffende, omtrekkende beweging moet worden gemaakt, terwijl die Humvee even als lokmiddel dient. Werkt dit allemaal niet, bel dan even naar de lokale kruisrakettenboer om een welgemikte raket op hun dak te gooien.Een klein minpunt aan de game is de voice-acting. Persoonlijk vind ik dit één van de belangrijke aspecten van een game, aangezien dit voor een groot gedeelte de geloofwaardigheid van de karakters over moet brengen. In Joint Task Force klinken de stemmen erg geforceerd en geacteerd. Doordat alles overdreven wordt uitgesproken, valt het op dat er een script voorgelezen wordt. Vooral in de cut-scenes merk je dit. Dit punt wordt echter wel zonder meer goed gemaakt door de algehele sfeer die het spel uitstraalt. Wolken die overdrijven en schaduwen op de grond achterlaten, stof dat opwaait, gebouwen die instorten en vooral de schitterende art-direction die tot uiting komt in de omgevingen en de gebouwen. De missies op zich zijn niet zo heel vernieuwend, maar dat is niet erg, aangezien de actie erg leuk is. Red hier een hospitaal, breng VN-troepen daarheen of pak deze vijand op. Niets vernieuwends, maar wel erg leuk. Grafisch is het spel heel erg goed te pruimen. De voertuigen, soldaten en omgevingen zien er allemaal erg goed uit, zelfs wanneer helemaal ingezoomd wordt. Ondanks dit is het spel niet al te zwaar voor je computer. Een andere leuke toevoeging is de physics-engine waarmee heel wat schade aan de omgeving aangericht kan worden. Complete gebouwen kunnen met de grond gelijk gemaakt worden, lichamen vliegen door de lucht en bomen vallen waarheidsgetrouw om. Een beetje vreemd is wel, dat wanneer een soldaat die op grond ligt helemaal doodgeschoten wordt, hij eerst opstaat en dan pas omvalt om voorgoed te blijven liggen. Een beetje vreemd, maar slechts een klein detail in een uiteindelijk verschrikkelijk leuk spel.