Joe Danger leeft op het randje. En soms erover. Daarom houden we van Joe. Hij is geworden waar wij allemaal stiekem van dromen. De stuntman die over gapende gaten springt, lacht om levensgevaarlijke obstakels en wheelies maakt bij het leven. Joe is cool.

Maar is Joe Danger Touch net zo aanstekelijk als zijn tegenhangers op de PlayStation 3 en Xbox 360? Absoluut! Joe is misschien nog wel beter op iOS dan op welk ander platform dan ook. Waarom? Omdat het al vrij snel duidelijk wordt dat de touchscreen van een iPad uitermate geschikt is om Joe al scheurend en stuntend door zijn absurde wereld te lozen.

Hello Games heeft goed gekeken naar de mogelijkheden van de iOS-apparaten én naar de gameplay van hun paradepaardje. Vervolgens hebben ze geconcludeerd dat er wat moest veranderen. Dat hebben ze ook daadwerkelijk veranderd en ziedaar, plots verschijnt dé perfecte game om op je iPhone of iPad te spelen. Wat is er dan veranderd? Joe Danger is nog steeds een mix tussen een soort Sonic en Trials waarbij je, het liefst, zo snel mogelijk van links naar rechts racet. Ondertussen op zoek naar muntjes, letters of zelfs ufo’s, terwijl je springt van schans naar schans en over bakken met haaien erin.

Maar, Hello Games begreep heel goed dat je op een touchscreen liever niet de hele tijd je vinger op het scherm houdt om gas te geven. Daarom kun je in Joe Danger Touch niet langer zelf gas geven, maar wordt dat voor je gedaan. Joe Danger verandert daardoor naar een runner-achtige game waarin jij bepaalt wanner Joe springt, bukt en een wheelie of een salto maakt door middel van simpele swipe-bewegingen over het scherm. Een enkele tik resulteert in een sprong, terwijl een swipe van rechts naar links zorgt dat Joe een wheelie maakt. Een eenvoudige, intuïtieve manier van besturen die bovendien erg goed reageert op jouw input.

Combinatie van elementen

Maar het is niet alleen de perfecte besturing die van Joe Danger Touch een uitstekende iOS-game maakt. Het is vooral de combinatie van elementen die de game zijn charme geeft. Zo is er de steeds stijgende moeilijkheidsgraad die je in de latere levels meer dan eens op de zenuwen zal werken, maar nooit het gevoel geeft dat een level niet te halen is. Sommige levels zul je tientallen keren opnieuw proberen, maar doordat je altijd beloond wordt voor je moeite met gouden muntjes en nooit langer dan een paar seconden hoeft te wachten voor een restart, stoort het geen moment.

En datzelfde geldt ook voor het feit dat je niet altijd bezig bent met racen. Tijdens de levels zul je vaak genoeg met je vinger op letters, sterren, obstakels en ufo’s moeten tikken om verder te komen. Hierdoor verandert de focus van alleen maar een runner-game naar een behendigheidsspel, maar dat werkt in Joe Danger meer dan voortreffelijk. Het maakt de gameplay afwisselend en uitdagend. De makers hebben de juiste balans gevonden tussen de enerzijds stunten en springen en anderzijds timing en tikken.

Als smakelijk tussendoortje krijg je bovendien aan het einde van een reeks levels een soort eindbaas voor je kiezen waarbij je ervoor moet zorgen dat je als eerste over de finish komt. En mocht je denken dat een circusaap en een zombiebeer niet veel voorstellen dan zul je al vrij snel merken dat het geduchte tegenstanders zijn. Al is Joe natuurlijk voor niemand bang.

Getest op iPad 3