Lang geleden, in een land hier ver ver vandaan, bestond het rijk van Jade Empire. In tegenstelling tot de aarde, werd Jade Empire niet door god gecreëerd, maar strijken de knappe koppen van Bioware met de eer. Na het fenomenale Knights of the Old Republic is het nu de beurt aan het mysterieuze Jade Empire om de harten van de RPG’ers te stelen. Ditmaal geen Wookies, Orcs of Sith, maar Ying, Yang en Chi. Wij pakten onze koffers richting de oude oosterse wereld en speelden de game van A tot Z. Dit kritische reisverslag is het resultaat.

Jade Empire is Bioware’s eerste game die niet gebaseerd is op een bestaande franchise. Baldur’s Gate deed het met de Dungeon’s & Dragons licentie, Knights of the Old Republic met een bejaard Star Wars epos en nu is het dus de beurt aan het frisse oosterse thema. Je speelt in Jade Empire met een zelf gekozen figuur, dat zowel mannelijk als vrouwelijk kan zijn. De game begint relatief rustig en laat je langzaam kennis maken met de besturing van het spel en jouw rol in het epische verhaal. Je training volbreng je bij de oude wijsheer Master Li, één van de hoofdpersonen in het verhaal. Nadat je de laatste kennis opgedaan hebt bij de grijze vos, wordt de beste man echter ontvoerd door een groepering die zich de Lotus Assasins noemt.

Natuurlijk laat je de kidnapping van je meester niet op je zitten en verzamel je een groepje strijders die je graag willen helpen op je queeste. Samen met deze kompanen, plus een aantal later in te lijven vrienden, ga je op zoek naar de ware aard achter de Lotus Assasins en maak je een memorabele reis door het rijk van Jade Empire. Het verhaal is de drijvende kracht achter het spel en zorgt er ook echt voor dat de zin om door te spelen aanwezig blijft. Menig film doet qua plot en originaliteit onder voor het script van Jade Empire, iets wat de makers toch als een compliment kunnen zien.

Jade Empire verschilt in een aantal opzichten van Bioware’s eerdere games. De grootste vernieuwing zit hem in het vechtsysteem, dat van statisch naar dynamisch is gegaan, al is de invloed van het turn-based-achtige vechten uit de vorige games nog duidelijk merkbaar. Je hebt de beschikking over een tweetal aanvallen: een korte, snelle aanval en een lange, krachtige aanval. Deze laatste gebruik je wanneer vijanden geblockt staan. Daarnaast is het ook nog mogelijk om met een druk op knop de vijanden om je heen van je af te slaan. Schade doet deze beweging echter niet. Ten slotte kun je aanvallen ontwijken door weg te springen of te blocken. De gevolgen van je acties zijn ook in Jade Empire duidelijk merkbaar, daar je in de gesprekken duidelijke verschillen qua reacties hebt. Deze verschillen zijn misschien wel iets te groot en duidelijk gemaakt, daar je direct weet dat opmerking A naar de Open Palm toewerkt en opmerking B de Closest Fist in de kaarten speelt. Een iets subtielere aanpak was misschien leuker geweest, daar je als ‘goed’ spelend nu al direct ziet welke opmerking je gaat maken. Heel storend is dit echter niet, het is meer iets dat opvalt.

Grafisch heeft Jade Empire twee kanten. Allereerst zou je zeggen dat het spel er technisch niet heel geavanceerd uitziet, de omgevingen zien soms wat flets en ook de personages missen soms wat detail. Dit is echter een impressie die je de eerste tien minuten vasthoudt, maar vervolgens het hele spel laat varen. Want, och och, wat zit er een sfeer in deze game. Werkelijk alles klopt, van de architectuur van de steden, tot aan de weerseffecten die je voor je kiezen krijgt. Dit is geen bedachte wereld, dit bestaat echt! Door de gele gloed die over wereld heen gestrooid is, krijgt het spel ook direct een oosters sfeertje. Deze oosterse sfeer wordt vervolgens ondersteund door een magistrale soundtrack, die voor ieder moment wel een gepast melodietje in petto heeft.

Afgaande op alles dat je zojuist gehoord hebt, ben je nu al je schoenen aan het pakken om als een malloot naar de winkel te rennen. Wacht echter nog een paar seconden, want het kopje ‘minpunten’ is aan de orde. Hoe groots, levendig en sfeervol de wereld van Jade Empire ook is, je kunt niet ontkennen dat de vrijheid in het spel toch minimaal is. Op enkele grote speelvelden na, zoals Emperor City en Tien’s Landing, is de loopvrijheid tot een minimum beperkt. Het is echt jammer dat je niet eventjes achter gebouwen langs kunt lopen, maar als het ware door een - wel heel grote - tunnel naar je doelen geleid wordt.

Daarnaast kijk je al spelende toch ook even naar de voorganger Knights of the Old Republic, en kom je tot de conclusie dat het spel niet bijzonder veel vooruitgang geboekt heeft ten opzichte van deze game. Dit is echter niet een onoverkomelijk probleem, daar Knights of the Old Republic natuurlijk ook een fantastische game was. Toch knaagt er iets dat er nog wat meer uit Jade Empire te halen was. Laatste opmerkingen zijn dat de laadtijden wat aan lange kant zijn en de game relatief aan de korte kant is (inclusief alle sidequests doe je er zo’n 25 á 30 uur over). Laat je echter niet afschrikken door deze schijnbare lange lijst kritische noten, de voordelen wegen voor Jade Empire namelijk tien keer zwaarder dan de nadelen.

Conclusie

Jade Empire is een wereldse game geworden, die zowel door de hardcore RPG fans, als door de nieuwkomers met open armen ontvangen zal worden. De door Bioware gecreëerde wereld is zo levendig als wat, zit vol sfeer en kent een verhaal van epische proporties. Er zijn wat kleine nadelen, maar deze zullen niemand ervan weerhouden zich in het oosterse leven te storten. Pak je knapzak, steek de wierook aan en bereid je voor op een sensationele ervaring.