Op de PC is de IL-2-franchise al jaren dé WO2-vliegsim. Op de consoles is echter niets dat maar in de buurt komt. Ontwikkelaar Gajin Games wil daar verandering in brengen met IL-2 Sturmovik: Birds of Prey. Kan een échte vliegsim succesvol zijn op de consoles? Het is aan IL-2 Sturmovik: Birds of Prey om dat te bewijzen.

In IL-2 Sturmovik: Birds of Prey staan je gevechten te wachten die zich afspelen in de lucht boven Engeland, het Oostfront, Sicilië, de Ardennen en Berlijn. Tegen verwachting in weet Birds of Prey een behoorlijk meeslepend verhaal neer te zetten. De oorspronkelijke IL-2-games voor de PC waren uitmuntend in hun realisme, maar leunden volledig op de kennis die de speler had van de Tweede Wereldoorlog. De missies in Birds of Prey worden aan elkaar gepraat door een stemacteur die met zijn doorleefde en integere stem door zou kunnen gaan voor een oorlogsveteraan. Het is misschien maar een klein detail, maar wel eentje die laat zien dat de makers een samenhangend en toegankelijke speelervaring nastreven. Juist ook op de console.

De missies draaien hoofdzakelijk om het neerschieten van jagers en bommenwerpers of het bombarderen van schepen en gronddoelen. In tegenstelling tot games als Ace Combat en HAWX, beschik je niet over geleide wapens en zul je alles moeten doen met je boordkanon en ongeleide raketten en bommen. Dit maakt Birds of Prey niet minder leuk. Sterker nog, het maakt het neerschieten van een tegenstander alleen nog maar intenser. Het is zoveel leuker om na hevig manoeuvreren en diverse pogingen een Messerschmitt neer te schieten en deze in een vlammenzee naar beneden te zien storten.

Slimme Duitsers

Later in het spel krijg je ook de mogelijkheid om als boordschutter te fungeren van een bommenwerper en massa's jagers van je af te houden. Tijdens de meeste missies staan er ook nog eens squadleden tot je beschikking. De squadleden kunnen beperkte opdrachten uitvoeren, zoals het vernietigen van een doel of het verdedigen van je eigen vliegtuig. Het systeem is niet erg uitgebreid, maar toch effectief door de indrukwekkende kunstmatige intelligentie. Ze doen wat hun wordt opgedragen en weten zelfs vliegtuigen neer te schieten. Ook de tegenstanders zijn slim en zorgen geregeld voor een uitdaging. Zit je iemand op de hielen, dan herken je al gauw dat een aantal bekende manoeuvres worden gebruikt om je te ontwijken. Er is zelfs verschil te ontdekken tussen beginnelingen en echte Aces. Deze laatsten zijn moeilijk te pakken te krijgen en laten je met uitgebreide ontwijkende bewegingen je werken voor je kill.

Met de aanwezigheid van een arcade-optie wordt duidelijk dat Birds of Prey in tegenstelling tot zijn PC-tegenhanger niet alleen voor hardcore vliegsim-enthousiastelingen is bedoeld. Door in arcade te spelen, hoeft de speler zich niet druk te maken over zaken als het overtrekken van je vliegtuig of het terecht komen in een dodelijke stall, waarbij je ongecontroleerd naar de aarde valt.

Simulatie

Laten we echter niet vergeten dat Birds of Prey onder de lagen van hulpmiddelen wel degelijk een realistische simulator is. Door te spelen in de realistic-modus worden een aantal hulpmiddelen uitgeschakeld, zoals informatie over waar te schieten als een tegenstander met grote snelheid voorbij vliegt. De simulator-optie schakelt vervolgens zelfs alle hulpmiddelen uit. Het is aan jou om vijandelijke vliegtuigen te spotten met behulp van alleen een kaart. Je zult zelf je vliegtuig moeten trimmen om deze uit zichzelf rechtuit te laten vliegen. De moeilijkheid kan frustrerend zijn, maar er gaat niets boven het zelf spotten en neerschieten van een vijand of het vinden van de juiste plek om te landen.

De realistische physics en besturingsopties voelen goed aan. Toch had ontwikkelaar Gajin Games er iets meer aan mogen doen om de game met een controller beter bestuurbaar te maken. Door de kleine bewegingsvrijheid van de analoge sticks en de één-op-één-vertaling van bewegingen naar de stuurknuppel, hink je voortdurend tegen een stall aan. Met een echte vliegknuppel is dit probleem op te lossen, want hiermee zijn veel nauwkeurigere bewegingen te maken. Het overgrote deel van de mensen die deze game spelen zullen echter niet zo'n ding in huis hebben. Hoewel de diverse functies redelijk intelligent zijn ingedeeld op de controller, vraag je je af waarom de rechter analoge stick gebruikt moet worden voor zowel de gashendel, het roer en (de stick ingedrukt houdend) rondkijken. Gebruik je het ene, dan kun je het andere niet of nauwelijks gebruiken.

Uitmuntend schademodel

De compromissen in de besturing zorgen er gelukkig niet voor dat het spel niet meer speelbaar is. Bovendien weet de game op bepaalde punten torenhoog uit te steken boven de concurrentie. Zo is er het uitmuntende schademodel van de vliegtuigen. Het was na het spelen van Ace Combat zonder schademodel een schokkende ervaring om vanuit je cockpit te zien dat een granaat ervoor heeft gezorgd dat je door je vleugel heen een huis kunt zien. Om maar te zwijgen van het akelige moment dat een afgebroken stuk romp van een bommenwerper je vleugel er compleet afrukt, waardoor je in een dodelijke spin belandt. Het zijn ook de kleinere dingen die er toe doen. Vlieg je door de rook van een ter aarde stortend vliegtuig neer, dan belanden de oliedruppels op je vooruit. Alle cockpits worden in het volste detail weergegeven, inclusief bewegende meters. Deze zijn er meer voor esthetische redenen, want de meters zijn net wat te klein om goed af te kunnen lezen.

Naast de cockpits en de vliegtuigen worden de landschappen adequaat weergegeven. Ze zijn zelfs bij tijd en wijlen indrukwekkend te noemen. Net als de meeste andere vlieggames heeft Birds of Prey wel last van lage resolutie grondtextures. Van een behoorlijke hoogte vallen ze niet op, maar van dichtbij doet het toch af aan het anderzijds mooie plaatje. Daar tegenover staat wel dat elk level enorm uitgestrekt is.

Uitgebreide opties

De online multplayermodus is compleet opgezet. Er is een keuze te maken uit vier speltypes, waaronder dogfight, team battle, capture airfields en strike. Diverse factoren, zoals het type vliegtuig en weersomstandigheden, kunnen worden ingesteld voor een match met maximaal zestien spelers. Door de campagne te voltooien, zijn er talloze op zichzelf staande missies vrij te spelen. Er is geen verhaal aan deze missies verbonden, maar de uitdaging is even groot. Een andere manier om de levensduur van de game te verlengen is de mogelijkheid om trainingsmissies te spelen. Praktisch alles is in te stellen om op maat gemaakte missies te spelen en je vliegvaardigheden op peil te houden. In deze modus is ook te kiezen uit Duitse vliegtuigen. Opvallend gemis is de afwezigheid van een cockpit voor deze toestellen. Volgens de ontwikkelaar zullen een aantal cockpits ter download worden aangeboden. Het is echter jammer dat het niet mogelijk is meteen te genieten van een volledig gemodelleerde cockpit van een klassieker als de Messerschmitt BF109.