Review

Iconoclasts

Metroid was nog nooit zo kleurrijk

Geschreven door Bastiaan Vroegop op

Conclusie

  • Iconoclasts is misschien wel de mooiste Metroidvania die we in de afgelopen jaren hebben gespeeld. De achterliggende concepten van de game zijn wellicht niet héél origineel, maar dit spel voelt op ieder vlak als een liefdesbrief aan de jaren '90. Een verdomd goed geschreven brief die zeker wat gevoelens zal aanwakkeren als je in die periode bent opgegroeid.
    Score: 80 Uitstekend
    • Prachtige sprites, verrassend volwassen dialoog, goede balans tussen twee tegenstrijdige ideeën
    • Niet de origineelste game
Wie een ouderwetse Metroidvania wil spelen, kan eigenlijk nog maar amper terecht bij Nintendo en Konami. De tweedimensionale Castlevania-games lijken al een aardige poos in de ijskast te staan, terwijl Metroid pas recent weer een volwaardig teken van leven gaf met Metroid: Samus Returns op de Nintendo 3DS. Gelukkig zijn er de indies die hard hun best doen om dit haast verloren genre nieuw leven in te blazen.

Na games als Ori, Guacamelee en Axiom Verge grijpt ook Iconoclasts terug naar de ouderwetse Metroidvania. In dit kleurrijke avontuur speel je als Robin, een ingenieur met een gigantische moersleutel in een wereld waar het repareren van dingen strikt verboden is. Alleen de religieuze orde uit de hoofdstad is gecertificeerd om zelfs de simpelste reparaties uit te voeren. De gemiddelde burger leeft hierdoor onder een autoritair bewind, vrezend dat een verboden reparatie ze de toegang tot de hemel ontzegt.

Je zou door het achterliggende verhaal wellicht denken dat dit een grauwe, serieuze game is, maar het tegendeel is waar. Ieder scherm van Iconoclasts is gevuld met kleurrijke en prachtig geanimeerde sprites, die zijn vergezeld door dialoog dat zowel humoristisch als volwassen is. Iconoclasts bereikt daarmee een bijzonder middelpunt, waarbij de charme van een zorgeloos platformspel wordt gecombineerd met een onderliggend verhaal dat soms een beetje aanvoelt als een Black Mirror-aflevering. Daar slaagt de game in zonder dat één van deze twee helften ooit onnatuurlijk aanvoelt. Een bijzondere prestatie.

Metroid

Iconoclasts is in de basis een Metroidvania. Je kunt de spelwereld vrij verkennen, maar zult soms bepaalde obstakels alleen met een bepaald wapen of voorwerp kunnen passeren. Vrij vroeg in de game heb je bijvoorbeeld een raketwerper nodig om muren te vernietigen, waardoor je op zoek moet naar de locatie van dit voorwerp. Ieder wapen dat aan je arsenaal wordt toegevoegd is ook benodigd voor puzzels. Immens complex worden deze puzzels nooit, maar ze brengen de gamewereld wel tot leven.

Eens in de zoveel tijd stuit je op een baasgevecht, waarin je nieuwe wapens tot hun volle potentie gebruikt moeten worden. Deze gevechten doen vaak een beetje denken aan oude

Mega Man-games. Je leert patronen, ontwijkt aanvallen op het juiste moment en gaat wellicht een paar keer dood voordat je ze onder de knie hebt. Vooral later in de game zaten we soms op het puntje van onze stoel met zweterige handen. Tijdens die paar baasgevechten vereist de game je opperste concentratie, waardoor het des te fijner voelt als je slaagt.

Hoewel je vrij bent om te gaan en staan waar je wil, is de spelwereld opgesplitst in een aantal op zichzelf staande 'levels'. Daar kun je vanzelf vrij tussen reizen, maar voor een groot deel voelt het spel hierdoor wat lineair aan. Dat is niet per se erg: een nadruk op dialoog vereist immers dat het spel een zeker lineair pad volgt, en het schrijfwerk is slim en grappig genoeg om dit te rechtvaardigen.

Prachtig

We kunnen niet genoeg benadrukken hoe goed de sprites van Iconoclasts zijn. Personages bewegen vloeiend door de spelwereld en hebben voor zelfs de kleinste arm- of handbewegingen in filmpjes unieke animaties. Uit ieder beeld in de game wordt duidelijk dat Iconoclasts met veel tijd en liefde in elkaar is gezet. Dat is zelfs merkbaar in de spelmenu's, waarin simpele opties zoals 'ja' en 'nee' zijn vervangen met het hoofd van hoofdpersoon Robin.

Iconoclasts voelt als een liefdesbrief aan de jaren '90. De game pakt het soms doodgewaande genre van Metroid en Castlevania en combineert dat met de kleuren en sfeer van bijvoorbeeld een oude Sega Mega Drive-game. Daarmee is dit misschien niet de meest unieke game van het moment, maar dat is ook niet de bedoeling van Iconoclasts. Dit is een spel dat teruggrijpt op je gevoelens van vroeger en je daarmee een goed gevoel geeft. Dat deden eerdere Metroidvania-indies ook, maar dit is misschien wel één van de leukere uitvoeringen van dit concept.

Iconoclasts is beschikbaar voor pc, Mac, Linux, PlayStation 4 en PlayStation Vita. Voor deze review werd de game op een PlayStation 4 Pro gespeeld.

Dit artikel delen:

Lees meer

Review: HyperX Alloy Elite Nieuws van de Week: Red Dead Redemption 2 uitgesteld en Mario Kart naar smartphones
6

Reacties op: Iconoclasts

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Baukereg

    • 4 februari 2018 12:43
    Typo: "Ieder scherm van Axiom Verge is gevuld met kleurrijke en prachtig geanimeerde sprites"… Iconoclast misschien, maar Axiom Verge is alles behalve kleurrijk. XD

    Een doodgewaand genre zou ik het niet noemen. Sterker nog, we zitten in de hoogtijdagen van het genre. In de eerste paar alinea's noem je zelf al vier fantastische games van de afgelopen jaren, en dan heb je Sundered en Hollow Knight niet eens genoemd.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Agent4125

    • 4 februari 2018 17:47
    @Baukereg Lol, precies dit inderdaad, niet bepaald dood, dit genre. Hoewel ik de hype rond bv een Axiom Verge tamelijk overdreven vond. Zó bijzonder was die nu ook alweer niet. Guacamelee was wat dat betreft een stuk beter.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Baukereg

    • 4 februari 2018 18:01
    @Agent4125 Helemaal mee eens. Axiom Verge moet het van de retro-ervaring hebben en is knap gemaakt door één persoon. Guacamelee heeft meer een eigen smoel en kent een aantal verrassend uitdagende stukken. Hopelijk krijgt deel 2 ook een PC release.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Agent4125

    • 5 februari 2018 19:26
    @Baukereg Ik hoop ook nog op een Vita versie, maar ben geloof ik zo ongeveer de laatste die dat ding nog gebruikt ;-)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • BasVroegop

    • 5 februari 2018 08:53
    @Baukereg Doodgewaand is wat anders dan dood, hé. ;) Ik heb het in die passage over de perceptie van het genre, dat lange tijd wel heeft stilgelegen en nu weer wat lijkt terug te krabbelen door al die gave indies. Al vind ik het zelf wat te vroeg om over 'hoogtijdagen' te spreken.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Agent4125

    • 5 februari 2018 19:29
    @BasVroegop 'Doodgewaand' dekt met deze serie titels ook niet helemaal de lading. Spreken we hier van een bescheiden revival? ;-)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.