Het is de toekomst, alles ligt in puin en regels zijn niet langer heilig. Juist, we hebben te maken met een postapocalyptische situatie. The Event is de grote boosdoener. Deze mysterieuze gebeurtenis staat voor een serie aardbevingen die vrijwel heel de Verenigde Staten als een Jenga-toren in elkaar liet vallen. Dat er niet veel mensen meer in leven zijn, is dan ook niet zo gek. Maar jij bent dat wel en hopelijk jouw vrouw en dochtertje ook nog.

Adam, de hoofdpersoon in dit verhaal is niet het type superman. Hij schoot nog nooit met een pistool, heeft een vrij beperkte conditie en zit niet vol met scherpe opmerkingen die benarde situaties net iets luchtiger kunnen maken. Adam is wel een vindingrijke doorzetter. Zo’n vriendelijke buurman die altijd klaarstaat om te helpen met het bouwen van een schutting. Ietwat ongelukkig pakt hij op het verkeerde moment een vliegtuig, waardoor zijn vrouw en kind tijdens The Event achterblijven in thuisstad Haventon en Adam vervolgens een jaar lang moet teruglopen om op zoek te gaan naar zijn gezin.

Na de lange wandeling richting Haventon, die je overigens niet zelf speelt, is het geen verrassing dat hoofdpersoon Adam een aantal vaardigheden heeft bijgeleerd. Klimmen, zwaardvechten, boogschieten, slingeren met een hookshot, het behoort allemaal tot het repertoire van de protagonist. Gelukkig maar, want overleven in Haventon is geen simpel karwei. Dodelijke zandstormen, groepen met moeilijk kijkende mannen en obstakel na obstakel staan Adam in de weg. Daarnaast wordt hij er keer op keer op uitgestuurd om levensgevaarlijke missies voor anderen op te knappen. Het feit dat je niet kan kiezen en geforceerd zoveel risico moet nemen om klusjes voor anderen op te knappen, laat je afvragen hoe serieus Adam is wat betreft het redden van zijn familie. Het verhaal wijkt al vrij snel in de game af van de hoofdlijn en mist daardoor de urgentie die het in de introductie wel opbouwt.

Klimmen, springen, dreigen, schieten

Over het algemeen ben je in Haventon bezig met halen en brengen, klimmen en springen, en dreigen en schieten. Deze afzonderlijke elementen worden telkens op tijd afgewisseld, waardoor de verveling niet snel toeslaat. Zo hang je op het ene moment aan een richeltje van een hoog gebouw om het volgende moment op een aangemeerde boot geconfronteerd te worden met een groep vijandige plunderaars. Deze confrontaties zijn wel enigszins gelimiteerd in opzet. Vrijwel de enige uitweg is het gevaarlijkste doelwit kiezen (man met pistool), hem snel afmaken, om vervolgens de rest van het gajes onder vuur te houden (je hebt slechts een gelimiteerd aantal kogels). Wat schuurt aan deze opzet is dat het vrij repetitief is. Als speler kun je met het richten van een pistool alleen maar de vijanden naar achteren commanderen en bijvoorbeeld geen gesprek of onderhandeling starten. Dit had een interessante variatie in het spel kunnen aanbrengen.

Het klimmen, het andere belangrijke spelement van I Am Alive, is vooral een zenuwslopende bezigheid. Niet alleen is het vaak gokken waar je heen moet, maar de gestaag aflopende stamina-meter zorgt er ook voor dat je snel moet handelen. De manier waarop de klimacties in het leveldesign verwerkt zijn, is zeer goed gedaan. Het is niet klimmen voor het klimmen, maar het past daadwerkelijk binnen de omgeving, die knap en realistisch is opgebouwd. Hoewel de besturing soms niet optimaal meewerkt, krijg je nooit oneerlijke uitdagingen in de schoot geworpen.

Wanneer Adam de oppervlakte bereikt wordt hij vaak geteisterd door een zandstorm, die langzaam maar zeker het uithoudingsvermogen van de held afbrokkelt. Op tijd een paal of ladder vinden om naar een hoger platform te komen is daardoor zeer belangrijk. De zandstorm werkt niet alleen goed qua gameplay, ook grafisch komt het goed uit de verf. Het draagt bij aan de sfeer en is tegelijkertijd een handig trucje om het gebrek aan grafische details te verbloemen.

Homevideo’s maken

Eenmaal de veiligheid van een nieuwe locatie gevonden, doet een videodagboek weer een stukje verhaal uit de doeken. Adam bespreekt zo de gebeurtenissen van de laatste tijd en ontvangt weer drie retries. Oftewel drie pogingen om een situatie opnieuw te spelen, zonder daarbij de hele episode van voren af aan te beginnen. Het redden van iemand uit een lastige situatie levert daarnaast ook een extra retry op, plus dat die persoon ook iets loslaat over de achtergrond van verhaal. Je moet hier echter wel vaak een kogel of een waardevol healthpack voor opgeven, wat de keuze om iemand te redden geen gemakkelijke maakt.

I Am Alive is redelijk snel uit te spelen. Over het algemeen is het niet lastig om uit te vinden waar je heen moet, je krijgt concreet doelen en het spel zorgt ervoor dat je dit vrij gemakkelijk weet te bereiken. Zo herinnert Adam door tegen ‘zichzelf’ te zeggen dat hij ‘denkt’ dat hij de verkeerde kant op gaat, subtiel dat je er inderdaad grof naast zit. Verder zijn er genoeg retries en is het herstarten van een complete episode ook geen ramp. Slechts een iets lastigere survivalmodus weet het spel, dat binnen vijf uur uit te spelen is, iets meer uitdaging te bieden.

I Am Alive is aan te schaffen via Xbox Live Arcade en kost 1200 Microsoft-punten.