Een bezoek aan de arcadehal is eigenlijk pas compleet wanneer je er minimaal één van de vele schietspellen hebt gespeeld. Populaire titels zijn Time Crisis, Virtua Cop en House of the Dead. Van deze laatste titel is al een tijdje geleden een derde deel verschenen in de arcade. Helaas zijn er tegenwoordig niet zo veel arcade hallen meer te vinden in Nederland en het geluk is dan ook dat developer SEGA een Xbox versie heeft uitgebracht. Uiteraard moesten wij hier in Nederland even wachten, maar dan heb je ook wat.

Het verhaal van de House of the Dead reeks is simpel. Een 'mad scientist' genaamd Dr. Curien heeft via biogenetische manipulatie zombies en andere monsters gecreëerd. Als lid van één of andere speciale dienst mag jij de voortbrengselen opruimen en Dr. Curien uitschakelen. Dit dunne verhaallijntje vormt echter geen belemmering voor het speelplezier. Want uiteindelijk is een spel als House of the Dead maar voor één doel gemaakt; schieten! Zodoende vallen een hoop eisen, die je normaal gesproken juist wel zoekt in een spel, weg. De voornaamste eisen die overblijven zijn graphics en wat diversiteit in levels en 'cannon fodder'. Gelukkig is het niet de eerste keer dat SEGA een spelletje maakt en ook zij weten daarom aan welke eisen ze de meeste aandacht moeten besteden. Grafisch

In een ver verleden waren er plannen om het hele spel cel shaded te maken. Hier was destijds redelijk wat ophef over, omdat zo de 'donkere' sfeer van de eerdere series verloren zou gaan. Op de latere screenshots was de cel shader dan ook 'ineens' verdwenen en waren de graphics qua sfeer weer vergelijkbaar met deel 2. De polycount is namelijk drastisch omhoog gegaan, waardoor alle models en achtergronden een stuk gedetailleerder zijn geworden. Verder zijn de kleuren een stuk sprekender dan vorige delen en zie je af en toe nog wel wat invloeden van de cel shader fase.

Alle zombies en monsters zien er niet alleen goed uit, maar bewegen ook nog eens goed. Ze reageren bijvoorbeeld op waar je ze raakt en sommigen willen nog wel eens wat rond kruipen met één arm als je de rest van hun ledematen er al hebt afgeschoten.

Kortom grafisch is het spel een vooruitgang ten opzichte van deel 2, die destijds ook zeker niet verkeerd was. Daarmee is het spel één van de mooiere spellen op de Xbox van dit moment.

Sound

Het geluid van de House of the Dead series heeft één karakteristieke eigenschap: een aantal Japanse mensen die redelijk tot redelijk slecht de Engelstalige voice-acting voor hun rekening nemen. House of the Dead 3 is hier geen uitzondering op. Ook de zombie en andere monster geluiden zijn niet veel anders dan het standaard gegrom, gesteun en gekreun. Maar zowel de voice acting als de ehm.. grom acting horen nu eenmaal bij de House of the Dead serie, en zijn eerder grappig dan irritant.

Uiteraard is er gedurende het spel ook nog sprake van 'tension' en achtergrond muziek. Maar daar hoor je vrij weinig van, aangezien je constant aan het schieten bent.