Het stigma dat games op het iOS-platform vaak niet meer zijn dan opgevoerde minigames of gemankeerde kopies van consolegames leeft nog steeds bij veel mensen. Dit is niet gek gezien het aanbod op de AppStore. Hoewel zeker vermakelijk, zijn het vaak de Pocket Planes, Fruit Ninja’s en Tap the Frogs van deze wereld die de boventoon voeren. Als er zo nu en dan een franchise uit de consolewereld de overstap maakt naar het platform, worden we vaak getrakteerd op een slap aftreksel. Phosphor Games wil verandering in het stigma brengen en komt met een unieke franchise volledig ontwikkeld voor het iOS-platform: Horn.

Om misverstanden uit de wereld te helpen, Horn is verre van wat je tot nu toe gewend ben op je iPhone of iPad. Spelers die Infinity Blade gewend zijn, weten ongeveer wat ze op grafisch gebied kunnen verwachten, maar Horn is veel ambitieuzer. De iOS-game geeft de speler toegang tot een heuse, volledig driedimensionale fantasiewereld, waarin hoofdrolspeler Horn de taak van held op zich moet nemen. De jonge assistent van een wapensmeder wordt namelijk wakker om te ontdekken dat de gehele bevolking is omgetoverd in robotachtige monsters. Samen met een wat nukkige sidekick gaat hij op zoek naar de bron van het kwaad om iedereen weer terug te transformeren naar vlees en bloed. Ok, het is wellicht niet het meest originele verhaal, maar het biedt genoeg prikkel om het avontuur te beginnen.

Hevig geïnspireerd

Wie de wereld van Horn betreedt, maakt onmiddellijk kennis met een voor iOS-begrippen erg gedetailleerde en prachtig vormgegeven wereld. Ruïnes, rotsblokken en kabbelende beekjes wisselen elkaar af met flora en fauna. Het spel heeft in die zin wel degelijk een eigen gezicht. Iets dat misschien niet helemaal gezegd kan worden van de gameplay. De hoofdmoot van het avontuur is overduidelijk geïnspireerd op het pionierswerk dat onder andere Zelda en later games als Uncharted hebben gedaan. Denk hierbij aan standaardelementen als zwaarden, potions, kerkers en schatkisten, maar ook aan wat specifiekere elementen als een instrument (ocarina), een hookshot en quick-time events. Het zijn onderdelen die zich eerder hebben bewezen in games en ook in Horn zeker werken.

Hoewel de opzet en invulling van Horn misschien niet enorm origineel is, blijft het zeker voor een iOS-game het belangrijkste hoe het spel speelt. Het touchscreen is hierbij altijd een uitdaging. De manier waarop Horn dit oplost, is door een ‘tap’-systeem voor het lopen te introduceren. Door te swipen bedien je de camera. Waar je vervolgens heen wilt lopen,  tap je op het scherm. Het is hierdoor een soort mix geworden van een volwaardig 3D-avontuur en een point-en-click-game. Het concept werkt niet helemaal lekker. Hoewel er na een tijdje wel wat handigheid in komt, is het jammer dat er niet gekozen is voor een vierpuntsdruktoets zoals in andere 3D-games. Dat die besturing wellicht wat chaotischer is, was niet echt gevaarlijk geweest tijdens de gameplay. De gevechten met monsters zijn namelijk losstaande elementen.

Vechten, smeden, puzzelen

Een groot onderdeel van het avontuur is de strijd aangaan met grote robotachtige monsters. Wanneer je een monster tegenkomt verandert de besturing en kun je aanvallen door te swipen en aan beide kanten van het scherm de pijlen gebruiken om naar links of rechts te bewegen. Het is een vermakelijke manier van vechten en het omzeilt goed de beperkingen van het touchscreen. De wapens waarmee je vecht zijn het resultaat van forgen (smeden). In de wereld vind je blauwdrukken van wapens die je vervolgens kunt smeden mits je genoeg stenen hebt verzameld. Het is een redelijk simpel proces, maar een leuke toevoeging. Naast het vechten en ontdekken, zijn de puzzels het enige wat je nog in de weg staat om het verhaal te vervolgen. Het gros hiervan bestaat uit hendels overhalen. Af en toe komen er ook puzzels langs waarbij je de hookshot moet combineren met bijvoorbeeld een toevallig geplaatst vuur. Deze puzzels deden wel erg aan Zelda denken en hoewel leuk om op te lossen, zijn ze weinig origineel.

De attractie van Horn is dat het als geheel allemaal goed in elkaar valt en Phosphor Games een overtuigende wereld neerzet. De afzonderlijke delen zijn, op de prachtige graphics en uitstekende muziek en stemmen na, degelijk, maar niet spectaculair. Hoewel uniek op het iOS-platform, is het allemaal al eens gedaan op de consoles, waardoor je redelijk snel door het spel heenloopt en nooit echt wordt verrast. Ok, eerlijk is eerlijk, als je na een bossbattle even achterover leunt en realiseert dat je op een iPhone speelt, dan is dat zonder meer een positieve verrassing. En eigenlijk is dit precies wat Horn doet. Het zuigt je in zijn wereld en frustreert je door controls die net niet lekker werken, gebieden die soms letterlijk herhaald worden en puzzels die net wat meer vernuft hadden mogen hebben. Wanneer je vervolgens het spel afsluit en weer teruggaat naar je whatsapp-berichten of Twitter-account, realiseer je dat het voor mobiele begrippen  een toch wel heel mooie ervaring was. En dat voor €5, 49.