Vraag een Final Fantasy-fan wat het beste deel is en de antwoorden lopen uiteen. De een roept VII, de ander zweert bij VI en een verdwaalde ziel hier en daar zal vol enthousiasme beargumenteren dat X het hoogtepunt is. Vraag een groep Heroes of Might & Magic-fans wat het beste deel uit de serie is en het antwoord is unaniem: deel 3. Hoeveel moois Ubisoft de laatste jaren ook met het merk heeft gedaan, het perfect geachte derde deel is nooit meer overtroffen. Nog beter nieuws: anno 2015 blijkt dat de nostalgie ons niet bespeelt. Heroes of Might & Magic III is nog altijd die perfecte game, tijdloos als onze herinneringen deden vermoeden en tactisch zo verslavend als elke andere grote jongen uit het genre. En dan nu het slechte nieuws: tenzij je voor de iPad-versie gaat, is er werkelijk geen enkele reden om deze game aan te schaffen.

Geen bestaansrecht

Ubisoft heeft ervoor gekozen om amper te sleutelen aan deze winnende formule. De grafische upgrade is minimaal, units en objecten op de map zijn wat scherper gemaakt, maar voor de rest is deze heruitgave in beleving en spelplezier identiek aan de vanilla-versie van het origineel. En daar wringt ook de schoen. Want dat origineel is voor bijna de helft van de prijs gewoon nog online te koop. En in tegenstelling tot deze heruitgave zitten daar wél de uitbreidingen bij (ongeveer drie keer zoveel content), inclusief de geliefde random map generator.

Bovenstaande optelsom zorgt ervoor dat Heroes of Might & Magic III HD geen enkele vorm van bestaansrecht heeft. Voor minder geld koop je een meer complete versie. Het is niet eens meer relevant om te praten over hoe goed deze game was of is en waarom dat dan zo is. De simpele waarheid is dat niemand deze versie zou moeten aanschaffen. Tenminste, niemand die wil spelen op een pc of Mac; voor hen is de Complete Version op Gog.com op alle fronten een betere keuze. Dat gezegd hebbende, de redding voor Ubisoft komt met het besluit om deze titel ook naar de iPad te brengen. Ook daar voelen we het gemis van de extra campaigns, de Conflux als ras, talloze maps, items, helden en de random map generator; maar het gebrek aan beter op de App Store zorgt ervoor dat Heroes of Might & Magic III HD op de tablet wél relevant en aanschafwaardig is.

De kracht van balans

Het blijft wel knap dat een game uit 1999 vandaag de dag nog steeds standhoudt. De tactische gameplay van Heroes of Might & Magic III, waarbij spelers beurten afwisselen met hun tegenstander, behoeft geen enkele vorm van verbetering. Elke beurt staat voor een dag en elke beurt geeft de speler de kans om een nieuw gebouw neer te zetten in zijn stad en een aantal stappen te zetten met zijn held(en) buiten de kasteelmuren op de wereldkaart. Terwijl die stad groeit en om de week nieuwe units aanlevert, zijn de helden zeven dagen/beurten lang bezig met het vergaren van resources, artefacten en het verslaan van vijanden.

Dat laatste gebeurt op een raster waarbij twee groepen manschappen tegenover elkaar gezet worden. Hoe hoger het aantal van een bepaalde unit, hoe meer schade je doet als die unit aan de beurt is. Zo kan één simpele boogschutter op het scherm bijvoorbeeld honderd units vertegenwoordigen en heeft elke unit en elk ras zijn eigen eigenschappen en speltactieken. De typische high-fantasy-verhaallijn die door de campaigns heen gewoven wordt is verder de moeite van het volgen niet waard, in tegenstelling tot de werkelijk perfecte balans en uitdaging die in dit derde deel op bijna magische wijze samenkomen. Een potje Heroes of Might & Magic III start je nooit ‘eventjes’ op. Dit is het type game waaraan je begint, om er twintig jaar later achter te komen dat je vader bent geworden en je kinderen alweer het huis uit zijn. Wat dat betreft is Heroes of Might & Magic misschien van mindere faam dan een Civilization, maar beide titels onderstrepen de aantrekkingskracht van een perfect gebalanceerde uitdaging.

Nog één keer onderstrepen

Dankzij al die lovende woorden is het bijna pijnlijk om te constateren hoe absoluut nutteloos de HD-versie van deze game op de pc en Mac is. Het becijferen van een heruitgave is sowieso al een lastig iets, want ken je punten toe aan de kracht van de game an sich of dienen dit soort releases afgerekend te worden op hun vernieuwing? Om verwarring te voorkomen zullen we geen dubbele cijfers voor de pc/Mac- en iPad-versie geven maar we kunnen niet genoeg onderstrepen dat iedereen die voor de eerste kiest sowieso de verkeerde versie aanschaft. De iPad-versie daarentegen is een mooie vangst voor iedereen die een tijdloze grootheid uit genre op zijn tablet wil ervaren, ondanks het gemis van een online multiplayermodus en alle extra content die oudgedienden wel gewend zijn en wat ons betreft ook hadden mogen verwachten.