Begin deze maand kwam het er dan eigenlijk van terecht: ’s werelds meest rockende gitaarspel, het immer populaire Guitar Hero II, deed de Xbox 360 aan. Veel is er al gezegd, maar voor een fenomeen als dit zit er niets anders op dan toch nog de stoute schoenen aan te trekken; babbelen hierover ís gewoon een cruciale factor. Wij vroegen twee kenners om hun mening wat betreft Guitar Hero II. Een aantal vragen en een nóg groter aantal opzienbarende antwoorden volgden. Leest u even mee?

De eerste geïnterviewde is de heer Roc. K Gaud. Hij noemt zichzelf ‘professioneel rocker’, een beroep waarvan wij nog nooit gehoord hebben. Desalniettemin was hij de ideale kandidaat om eens flink los te gaan met Guitar Hero II voor de Xbox 360. Wij vroegen hem de oren van zijn kop over de muzikale game. Dat was geen makkelijke klus, aangezien die oren verscholen gingen achter een lange bos haar. Gelukkig lukte het ons toch om op een redelijke manier te communiceren met deze excentriekeling.

Goededag meneer Gaud. Bedankt dat U dit wilt doen.

No problem, dude. Zodra het over iets gaat dat met rock te maken heeft, ben ik van de partij. Ik was namelijk ‘Born to be Wild’, weet je. Daarom doe ik dit zo graag.

Oké, zullen we dan maar meteen beginnen met de vragen? Guitar Hero II voor de Xbox 360 heeft een andere gitaar dan de PlayStation 2 versie. Wat denkt U van deze nieuwe gitaar?

Like, dude, Guitar Hero II heeft een totaal nieuwe gitaar, de rockadelic X-plorer gitaar waarmee de echte rockgod zijn riffs nog strakker kan maken. Het apparaat is in één woord samen te vatten: Friggin’ awesome. Wat er zo killing is aan het meest brute instrument ooit uitgevonden? Op het moment dat je hem in je handen neemt lijkt het alsof je op een ‘Stairway to Heaven’ staat. Het voelt alsof je oog in oog staat met Jimi, Kurt en Elvis. Totally radical issie dus, die X-plorer gitaar.

Totally rad...

De gitaar doet zijn werk dus, maar wat denkt U van de liedjes die gespeeld mogen worden? Zijn deze een beetje waardig voor een spel van dit kaliber?

Dude….You’re kidding, right? Holy shitbreaks, hoe kan deze vraag gesteld worden? Ik noem gewoon ff een paar bands waar je deel van kan uitmaken: Alice Cooper, Rage Against The Machine, Foo Fighters, Black Sabbath, Iron Maiden en Van Halen. Dit zijn slechts een paar van de ass kickende bands die hun songs aan Guitar Hero hebben uitgeleend. Door meer te rocken speel je meer liedjes vrij, en elke keer wanneer je dat lukt krijg je ‘Good Vibrations’ door je hele lichaam. De songs zijn gewoon onvoorstelbaar goed, en met 74 liedjes op vier verschillende moeilijkheidsgraden kan er gerockt worden tot het moment dat Jimi Hendrixx gereïncarneerd is, wat helaas nog een verdomd lange tijd zal duren. Gelukkig kunnen we tot die tijd dus los gaan met de vernietigende riffs en gitaarsolo’s van al mijn favoriete bands. Rock till’ you drop dus!

Heeft U zelf nog favorieten wat betreft de liedjes die zich in het spel bevinden?

TOTALLY! De buren waren gisteren nog aan het klagen dat ik te hard bezig was met het spelen van ‘Woman’, een liedje dat uit de geniale rockbreinen van de Australische band Wolfmother is ontstaan. Ook ‘Jessica’ van The Allman Brothers is pure rock’n’roll, een echte aanrader. Ook Warrant met ‘Cherry Pie’ zorgt altijd weer voor een rockadelic dag. Maar over het algemeen zijn echt alle songs totally sweet!

Totally sweet...

Qua sound zit het dus zeker goed, maar hoe zit het met het uiterlijk? Is dit spel ook nog aangenaam voor de ogen, of is het niet om aan te zien?

Like, natuurlijk gaat het er niet om hoe het spel uitziet, het gaat om maar één ding: ROOOOCK! Aangezien ik zoveel gitaren kapotsla op een dag dat ik geen geld heb voor een awesome HD-tv speel ik het op een gewone. Problems met de cashflow, snap je. Who cares, de game ziet er ook op gewone tv bruut uit. Wat wel gezegd moet worden is dat de rockgoden in het spel, zoals Johnny Napalm en Lars Umlaut zeer professionele rockmoves uithalen, met als instant classic de ‘Devil’s horns’. Het gebeurde regelmatig dat ik na een song totaal gecrushed te hebben met één hand in de lucht zat om de duivelshoorns zelf ook te maken. Dan weet je dat een echte rocker bent en voel je je een ware ‘Free Bird’.

Nieuw aan Guitar Hero op de Xbox 360 is de mogelijkheid om liedjes te downloaden. Wat denkt U hiervan, meneer Gaud?

Man o man, een pijnlijk onderwerp. De meeste songs die gedownload kunnen worden, komen rechtstreeks uit het eerste deel van Guitar Hero. Denk aan het geniale ‘Ace of Spades’ van Motörhead of instant classic ‘Killer Queen’ van Queen. Wat een dikke bummer is, is dat die songs zo verdomde duur zijn. Zoals ik al zei, ik sla een behoorlijk aantal gitaren kapot, zoals een echte rockgod dit hoort te doen. De songs die te downloaden zijn, zijn daarom gewoon te duur voor me. Wat ik daarom doe, is gewoon de stereotoren aanzetten met het volume op 10 en gewoon luchtgitaar spelen! Goedkoper dan het downloaden van de liedjes, en in mijn hoofd rock ik net zo hard!

Totally professional...

U lijkt erg positief over de game, maar wat zijn nou liedjes die U graag in het derde deel zou willen zien?

Wow, dude…Dit is misschien wel de moeilijkste tot nu toe. Er zijn zoveel klassiekers, als het aan mij lag, zou ik honderden liedjes kunnen noemen. Ik noem er gewoon een paar die zo bij me opkomen:

Radar Love – Golden EarringMagic Carpet Ride –SteppenwolfStairway to Heaven – Led ZeppelinSultans of Swing – Dire StraitsCome out and play – The OffspringEnter Sandman - MetallicaIk zou echt nog uren door kunnen gaan, maar dit zijn toch wel een paar songs waarop ik door mijn kamer zou rocken als een idioot. Als ik er ook maar aan denk, radical…

Meneer Gaud, we bedanken U voor Uw tijd, hopelijk tot een volgende keer.

No biggie! Keep on rockin’!

Tekst: Yarno Ritzen

Introtekst: Frans Coehoorn

Tijd voor de heer Henri Jimnix. De heer Jimnix is al sinds jaar en dag freelance journalist voor (online) magazines als OORgat, 12voor3 en Modderschok. Het is knap lastig om een getalenteerd schrijver, columnist, muziekcoryfee en weblogger voor de lokale rockveteranenvereniging als hem te regelen voor een interview als onderstaande, maar gelukkig is het toch gelukt. Alvast een klein tipje van de sluier: Jimnix is - verbazingwekkend genoeg - zeer te spreken over dit nieuwe speeltje voor de Xbox 360. Goedenmiddag meneer Jimnix, laten we gelijk maar beginnen: wat vindt u van deze conversie van Guitar Hero II?

Om gelijk maar met de harde eiken deur in het spreekwoordelijke huis te vallen: Guitar Hero II is een grootheid, een ware god, een mythe, een legende onder de Xbox 360-games. Voor de PlayStation 2 was dit al zo, voor de 360 is dit niets anders. Denk er maar eens over na: Rocken. In je eigen woonkamer. Thuis. Welke zelfrespecterende gitaarliefhebber gaat hier nou niet los op? Guitar Hero II komt als een stomp in de maag, voelt als een mokerslag op klaarlichte dag, en is nu al een topper in het genre te noemen.

Ah, juist… Grote woorden om mee te beginnen. En de nieuwe gitaar dan?

De hardwerkende lieden bij Harmonix en Red Octane (de ontwikkelaars van Guitar Hero II – red.) hebben er weer een prachtapparaat van gemaakt. De X-plorer, zoals deze vakkundig benoemd is, heeft een eigen smoelwerk die identiek is aan de hele entourage van de Xbox 360. Boze tongen beweren dat dit het uit plastic gesneden rockmiddel niets meer is dan kinderspeelgoed. De Fisher Price onder de Gibsons. Of de Duplo onder de Fenders, zo u wilt. Wel, niets is minder waar.

Het mag dan wel op het eerste gezicht ietwat infantiel ogen, eenmaal in de hand zal opgemerkt worden dat het instrument een solide feeling over zich heen heeft. De knoppen zijn zeer degelijk gepositioneerd en de strumbar strumt als geen ander. Wel opmerkelijk: deze is wel ietwat lawaaierig dan zijn oudere broer op de PlayStation 2. Ten slotte zal de whammy bar, dankzij het onlangs verschenen stukje software dat de eerder genoemde issue met deze rockhendel deed oplossen, zorgen voor één brok emotie waarin elke jonge rockgod (m/v) een brokstuk ter grote van een hunebed uit het zuidwestelijke Drenthse landschap in de keel zal van gaan krijgen.

Dus u bent er wel tevreden mee?

Absoluut. Zeer zeker. Ondergetekende is menigmaal oprecht stampvoetend op de maat van de muziek door de kamer gemarcheerd, en dat mag wat zeggen, kan ik u vertellen. Schijnbaar zijn wij toch ook maar mensen.

En hoe zit het dan met de vernieuwde soundtrack? De Xbox 360-versie heeft meer nummers gekregen, zo hebben wij onlangs vernomen?

Dat is correct. De oude helden, de oldschool granaten, die eerder al opgenomen werden in de PlayStation 2-variant, zijn uiteraard terug van weggeweest, als ze überhaupt ooit al weg waren. Daarnaast heeft men een aantal nieuwe songs aan het repetoire toegevoegd. Zo kunnen wij The Trooper van Iron Maiden (één van de vaandeldragers uit het genre) verwelkomen, alsmede Hush van Deep Purple en Life Wasted van de band van het heerschap Eddie Vedder, Pearl Jam. Driewerf hulde daarvoor!

Het is niet alleen maar hosannagezang wat de klok slaat: zo worden onze oren ook ruw door de mangel genomen door middelmatige pulp als de song Dead! van de Amerikaanse emorockband My Chemical Romance. U kunt natuurlijk wel begrijpen dat muziek-coryfeeën zoals wij natuurlijk niet die muziek de hemel in kunnen prijzen, maar het kan natuurlijk prima luistermateriaal zijn voor de jonge, naïeve en – niet te vergeten – compleet losgeslagen jeugd die graag krast onder schooltijd. Eén ding scheelt wel: het nummer duurt een kleine drie minuten, maar vergeet alstublieft uw zuurstofmasker niet. U zal het niet langer vol kunnen houden zonder.

Lees meer op de volgende pagina >>>

Een zuurstofmasker? Is het zó slecht gesteld met de veelal covers van het ouvre van Guitar Hero II?

Gaarne een correctie op het eerder besproken onderwerp: Dead! is namelijk de originele versie, een positief punt wat het nummer enigszins naar een hoger niveau tilt. Met andere woorden: u zult derhalve écht het gevoel hebben zelf te rocken. Een ware natte droom voor de liefhebber! Dit geldt overigens voor nog wel een aantal tracks. Dat gezegd hebbende, om terug te komen op uw vraag: ach, welnee. Het is alleen jammer dat veel van de songs maar door een toch wat doorsnee rockband wordt gespeeld. En laten we vanzelfsprekend de vocalen niet vergeten!

Het zou toch wat wezen als de zangers, die deze zware taak op hun schouders hebben genomen, op een even exquise muzikale begeleiding konden rekenen. Wij verwachten uiteraard geen Morrissey’s (oudvoorman van populaire eighties new wave/new romantic/alternative rockband The Smiths - red.) of andere entertainers, goden, artiesten danwel zangers die vol zitten met stijl, intelligentie, humor, de Engelse kwinkslag én een fascinatie met volk, vaderland en echte-rockheldenverering, maar, zo kan ik u verzekeren, mag het orale aspect wel eens vaker in het zonnetje gezet gaan worden. "Orale" aspect...? Dus…

Ja. Maar wees niet getreurd, wat te denken over de nog te verschijnen nieuwe DLC waarin dit wellicht gaat gebeuren?

Normaliter stel ik de vragen meneer Jimnix. Maar euh, DLC?

Downloadable content, wat anders? De pakketjes die enige dagen geleden op het Xbox Live-netwerk gedeponeerd zijn, zitten vol met oude tracks uit het origineel, de wortels van deze serie, namelijk de oudere broer genaamd Guitar Hero. Het extreem jammere aan deze binnen te halen klassiekers is dat het kostenplaatje ver boven het gemiddelde ligt; de pakketjes vergen niet minder dan 500 Microsoft punten van uw budget. Omgerekend zo’n zes euro, een oprechte aderlating voor de portomonnee!

Vanaf hard de vijfde fret erbij: hard!

Betreurenswaardig is dan ook deze keuze om het voor die prijs over de virtuele toonbank te laten gaan. Met een lagere prijs, alsmede nieuwe, unieke songs zal het echter juist een heel interessante mogelijkheid zijn. Wij geven het in ieder geval de voordeel van de twijfel en zien hier absoluut een waar pluspunt in. Met de juiste instelling én de juiste, cruciale nummers kan de DLC-mogelijkheid [in de toekomst] een uppercut uitdelen die nog maandenlang na zal dreunen.

Is Guitar Hero II visueel een hoogstandje van heb-ik-u-daar?

Welnu, eigenlijk kan daar weinig over gezegd worden. Wij zien dat amper wanneer wij als een dampende gnoe op de uitstekende songs die Guitar Hero II te bieden heeft, door de testhokken heen gaan. Maar wij kunnen u wel verzekeren dat het er allemaal toch nét iets gelikter uitziet dan voorheen. Strakker, duidelijker, typisch een gevalletje wervelwind waar nog jaren over nagepraat gaat worden. Okay, dat is een leugen. Maar wij zijn in ieder geval content er mee en dat is waar het uiteindelijk omgaat als de lezers geïnformeerd willen worden, voordat ze er op uitgaan om van hun zuurverdiende centen een waardig alternatief op het rockleven van menig rockster in huis te halen.

Wat moeten we toch zonder heren als u…

De wereld zou oprecht ten onder gaan, dat kan niet anders.

Dat zal wel. Ik vrees – helaas - dat de tijd op is. Om het even mooi af te sluiten, Guitar Hero II in een notendop, hoe zou u het omschrijven?

Dat Guitar Hero II zich onder jullie, nederig gamersvolk, wenste te begeven is reden genoeg voor grote vreugde en dankbaarheid. Guitar Hero II toont stijl, klasse en vorm; zijn status is ongenaakbaar voor wie dan ook. Voor dit soort games koopt men nou een console en heel de wereld mag het weten!

Amen.

Dat is ook mijn laatste gedachte inderdaad.

Tekst: Frans Coehoorn

Met dank aan OOR, 3voor12 en Onno Cro-mag voor de inspiratie!