Met Child of Light en Valiant Hearts zette Ubisoft een nieuwe lijn kleinere games op die naast zijn grote franchises staan. De jongste telg in deze reeks is Grow Home van het Britse Ubisoft Reflections. Maar waar Child of Light zijn eigen sprookje schreef, haalt Grow Home inspiratie uit het sprookje Jaap en de bonestaak. De enige reus in Grow Home is echter een plant waarmee robot B.U.D. terug moet zien te komen op zijn ruimteschip nadat hij gestrand is op een vreemde planeet.

Grow Home

B.U.D. heeft grijpgrage handjes waarmee hij zich aan vrijwel alles vast kan klampen om het te beklimmen. Op deze manier bestijg je de reusachtige bonestaak, op zoek naar uitstulpingen om naar de zwevende eilanden met voedsel voor de plant te sturen. Zo krijgt de plant energie om steeds dichter naar het ruimteschip toe te groeien. Ondertussen maak je zelf een almaar groeiend web van zijtakken om te beklimmen.

Naarmate je hoger in het level komt, is het indrukwekkend om te zien hoe ver je wel niet bent gekomen. Waar je in het begin telkens omhoog kijkt naar de nog te bereiken plekken, zul je verderop steeds vaker de diepte onder je in staren, trots op je groene vingers. Vooral de art-style is hier verantwoordelijk voor. De Unity-engine weet ondanks of misschien juist dankzij de hoekige graphics schattige maar toch ook adembenemende uitzichten te creëren.

Grow Home

Vallen en vliegen

Het vele klimmen lijkt in het begin vermoeiend, aangezien dit maar langzaam gaat. Gelukkig groeien er bladeren aan de plant waar je op kunt stuiteren om vlot vooruit en omhoog te komen. Ook kan B.U.D. bijvoorbeeld bloemen meenemen waar hij tijdelijk mee kan zweven, of bladeren om mee te zweefvliegen.

Het spel opent zich pas echt wanneer je hier handigheid in krijgt. De leukste momenten in Grow Home doen zich dan ook voor als je van de plant af valt: dan stuur je in paniek op een grijpbaar object af terwijl je steeds sneller naar beneden suist. Of, als je bijvoorbeeld een blad paraat hebt, berijd je de windvlagen als een deltavlieger. Mede door de goede beeld- en geluidseffecten zoals de bijna voelbare windvlagen, voelt dat ontzettend goed.

Doordat de map één groot geheel is, kun je zonder problemen helemaal naar beneden vallen en weer opnieuw aan je klim beginnen, of van checkpoint naar checkpoint teleporteren. Dit biedt grote vrijheid om rond de springen, vallen en zweven zonder dat het spel je hiervoor afstraft. Bovendien stuurt het spel je tijdens je val automatisch lichtjes bij zodat je gemakkelijk van blad naar blad kunt springen of je net kunt vastgrijpen als je dreigde voorbij een tak te suizen.

Grow Home

De rek eruit

De originele spelmechanieken weten echter de geringe lengte van Grow Home niet te verbloemen: in een uur of drie kun je het spel makkelijk uitspelen. Aangezien er maar één map is, is de herspeelwaarde ook niet erg hoog. Een game als deze lijkt juist uiterst geschikt voor willekeurig gegenereerde levels, helemaal in combinatie met de plant die alle kanten op groeit.

Een optionele taak is om de kristallen verspreid over het level te verzamelen; hiermee kun je misschien nog krap een uurtje extra uit Grow Home knijpen. Hoewel dit bijvoorbeeld een jetpack en andere gadgets vrijspeelt, is het geen bijster leuke klus om alle honderd (!) kristallen te gaan zoeken.

Grow Home

Uitgegroeid

Ondanks zijn korte duur wordt Grow Home al gauw eentonig, het heeft te weinig om het lijf om lang interessant te blijven. Rondklimmen, –springen en –vliegen is op zichzelf wel leuk, maar het spel introduceert niet genoeg nieuwe spelmechanieken om deze formule lang fris te houden. Eenmaal op de helft heb je het meeste wel gezien en wordt het meer een moetje om het spel af te ronden. De soundtrack maakt dit niet draaglijker: deze bestaat letterlijk uit één akkoord in een korte loop van zo’n drie seconden. Een meer gevarieerde muziekkeuze had Grow Home zeker gesierd.

Het gebeurt bovendien net iets te vaak dat een van de zijtakken net uitgegroeid is voor je een voedselbron hebt bereikt. Uit deze verse takken ontspruiten wel weer nieuwe bloemknoppen om een nieuwe poging mee te wagen. Toch haalt een tak het zo vaak nét niet dat het haast lijkt alsof dat opzettelijk zo in het spel is gestopt, wellicht om het geheel net iets langer te rekken. Het zorgt ervoor dat je bijna geïntimideerd wordt door de vele zwevende eilanden die je nog moet bezoeken, in plaats van gemotiveerd om ze allemaal te verkennen. Dat kan haast niet de bedoeling zijn van de schattige driedimensionale klim-platformer.

Grow Home is getest op pc, het spel is beschikbaar op Steam.