De release van Giana Sisters: Twisted Dreams betekent ook meteen de viering van het 25-jarig bestaan van The Great Giana Sisters. Die game was toentertijd een regelrechte Super Mario-kloon, maar was op geen enkel vlak zo goed als Nintendo's paradepaardje. Twisted Dreams heeft veel meer een eigen gezicht en Mario is er eigenlijk helemaal niet meer in te herkennen, behalve dat het ook een platformer is.

Goed en slecht

In principe is Giana Sisters toch een vrij traditionele platformer. Je moet gewoon springen, diamantjes verzamelen, rennen en vijanden verslaan, maar er is een belangrijke twist. De hoofdpersoon leeft namelijk in een 'slechte' en een 'goede' wereld waar ze constant tussen kan wisselen. Door het wisselen van de spelwereld verandert er een hoop. Niet alleen zijn de vaardigheden van de hoofdpersoon dan anders, ook de wereld zelf verandert mee. Hierdoor kunnen platformpjes bijvoorbeeld in dodelijke objecten veranderen, is zwemwater opeens gif en gaan liften omhoog in plaats van omlaag. Ook vijanden veranderen mee waardoor ze soms sterker en soms slapper worden.

In de eerste levels is dat nog goed te behappen, maar het wordt al snel erg ingewikkeld. Het aantal vijanden neemt toe, de platformpjes worden complexer en diamanten verschijnen plots op onmogelijke plekken. Daardoor moet je razendsnel wisselen tussen de goede en slechte wereld om verder te komen. Dit resulteert in complexe puzzels en knoppencombinaties die het spel echt uitdagend maken. Gelukkig heeft de game een snel spelverloop en een goede flow, waardoor levels te leren zijn en het niet onnodig frustreert. Slechts een paar keer hadden we te maken met een kleine bug die deze flow doorbrak.

Sfeer

De game wordt vergezeld met een geweldige soundtrack, waar het origineel trouwens ook al om bekend stond. In de slechte wereld hoor je een lekkere bak metalmuziek die in de goede wereld vloeiend overschakelt naar een zoetsappige melodie. Dit vult het wisselen tussen de werelden perfect aan en stimuleert je echt om mee te gaan in de flow van het spel.

De mooie grafische stijl doet hier geen afbreuk aan. Het ziet er visueel gewoon prima uit en vooral dankzij de lichteffecten en zichtbare veranderingen is het wisselen tussen goed en slecht geen belemmering, maar iets leuks om te doen. Gewoon kijken wat er gebeurt is eigenlijk al een boeiende ervaring op zich.

Moeilijk, maar voor iedereen

Giana Sisters houdt verder rekening met alle soorten spelers. Er is bijvoorbeeld een echte hardcore modus waarbij je slechts één poging krijgt om een level uit te spelen, maar er zijn ook makkelijkere moeilijkheidsgraden die je checkpoints geven. Het is daarmee nog steeds een ouderwets moeilijk spel, maar dan toegankelijk voor een veel groter publiek. De echte uitdaging is dan ook om goed te worden in het spel en de moeilijkere spelmodi te kunnen spelen. De game nodigt hiervoor uit, omdat het nooit in één poging lukt om een level volledig uit te spelen. Er zijn altijd puzzels die je niet hebt gevonden of diamanten die je niet hebt verzameld.

Toch is Giana Sisters geen heel uitgebreide game. Er zijn slechts 23 levels, drie werelden en enkele bazen. Je krijgt daarmee zeker genoeg game voor je geld, maar het is voor een platformer een beetje kort. Binnen een uurtje of zes heb je het spel wel uitgespeeld en dat is jammer, want je wilt eigenlijk door. Desalniettemin is het een lekker ouderwetse platformer en een ijzersterke game.