Even lekker griezelen is, vooral in deze donkere dagen, een leuk tijdverdrijf. Sony heeft de release van haar survival horrorgame Ghosthunter dan ook perfect uitgemikt. Het spel is ontwikkeld door Sony Cambridge, het team dat eerder dit jaar ook al het niet onverdienstelijke Primal afleverde. Toch sloeg Primal niet aan bij het grote publiek, vooral omdat het spel erg traag op gang kwam en eigenlijk nooit de vaart erin wist te houden. De prachtige sfeer, het goede verhaal en de fenomenale graphics konden dit deels goed maken, maar toch miste Primal net iets te veel pure gameplay. Ghosthunter maakt gebruik van dezelfde technologie als Primal, maar heeft men het dit keer beter aangepakt?

In Ghosthunter stap je in de schoenen van Lazarus Jones, een jonge politieagent in Detroit welke er samen met zijn vrouwelijke partner op uit wordt gestuurd om een school te onderzoeken waar rare dingen gaande zijn. In de school gaat Lazarus de kelder onderzoeken, terwijl zijn collega een ander deel van de school voor haar rekening neemt. Lazarus komt in de kelder al snel een raar apparaat tegen en met een druk op de verkeerde knop is het hommeles. Op de een of andere manier heeft hij namelijk honderden spoken, welke in het apparaat gevangen zaten, de vrijheid terug gegeven. En omdat het zijn schuld is, mag hij voor de problemen opdraaien. Zijn collega wordt, om hem te motiveren, ook door een spook gevangen genomen.

Ghost Busters!

Lazarus zal op verschillende plaatsen spoken weg moeten jagen en krijgt de opdrachten en wapentuig van een of ander artificieel persoon zodat hij zijn doel kan volbrengen. Allereerst krijg je een korte tutorial voor je kiezen welke je uitlegt hoe je spoken dient te vangen. Er zijn verschillende soorten spoken en elk soort spook dient op een andere manier gevangen te worden. Aanvankelijk dien je vooral je magische granaat in een spook te gooien, waarna je hem met je magische geweren dient te beschieten om hem onschadelijk te maken. Andere spoken kan je weer met normaal wapentuig, zoals shotguns en pistolen, onschadelijk maken. Het schieten vergt aanvankelijk wel wat gewenning, want de controls zijn vrij gevoelen en vergen zeker wat gewenning. Ook de camera wil nog wel eens ergens staan waar hij niet hoort te staan, wat ook voor enige irritatie kan zorgen.

Zo nu en dan krijg je ook de kans uit je lichaam te treden in de vorm van Astral, een vrouwelijk spook welke in je eigen lichaam huisvest. Astral kan vliegen en derhalve op plaatsen komen die voor Lazarus niet te bezoeken zijn. Je kan Astral alleen oproepen op bepaalde plaatsen waar een grote, lichtgevende cirkel op de grond staat. Astral kan op haar beurt weer in een andere vorm veranderen (aanvankelijk één vorm, later ook nog een aantal andere) waarmee ze wederom andere dingen kan bewerkstelligen. Astral zal je voornamelijk nodig hebben om puzzels in het spel op te lossen.

Ghosthunter zit namelijk doorspekt met puzzels, welke je trouwens nog aardig wat kopzorgen kunnen geven. Het spel maakt namelijk geen duidelijk onderscheid tussen decorobjecten en objecten die je zelf kan gebruiken, iets wat in Primal ook al het geval was. Hierdoor kan het makkelijk gebeuren dat je een bepaald object continu over het hoofd blijft zien en dat je geen idee hebt wat je te doen staat. Ook zijn er veel klim en springpuzzels welke eigenlijk totaal geen gameplay bevatten. Springen en klimmen doe je namelijk door op de juiste plek te gaan staan, waarna er boven in beeld 'Jump' of 'Clamber' verschijnt. Een druk op de knop en de actie wordt uitgevoerd. Hierdoor hoef je natuurlijk niet meer te timen en is er van onnodig doodvallen geen sprake, maar alleen op een knopje drukken staat ook niet in mijn definitie van gameplay. Beter had men deze klimstukjes tot een minimum beperkt, want echt snel klimt Lazarus ook niet.