Ghost in the Shell staat bij de meeste mensen in Europa waarschijnlijk bekend om de twee films. De eerste film uit 1995, gebaseerd op een mangastrip, is ongetwijfeld de bekendste. De tweede film uit 2002 had een minder groot succes. In 2002 startte ook een anime-serie gebaseerd op de manga en de films: Ghost in the Shell: Stand Alone Complex. De personages uit de films werden gevolgd tijdens spannende missies in een gevecht tussen mens en machine. Deze keer is echter de machine lang niet altijd de tegenstander. Stand Alone Complex is nu ook overgebracht naar een spel op de PSP.

Ghost in the Shell: Stand Alone Complex is een first person shooter. De PSP heeft nog niet zo gek veel shooters, dus elke poging hiertoe nemen we met harte aan. In Stand Alone Complex krijg je de controle over vier personages uit de serie, met elk een eigen voordeel. Zo is hoofdpersonage Motoko Kusanagi net wat sneller dan de rest, Batou is wat slomer maar weer sterker, Saito kan beter overweg met een sniper rifle en Togusa heeft meer mogelijkheden om te sluipen. Deze verschillen zijn overigens vrij minimaal, dus het is prima mogelijk om het hele spel met één personage uit te spelen.

Missies

Wanneer je een personage en wapens hebt uitgekozen, mag je een missie kiezen. Meestal worden deze geïntroduceerd met filmpjes waarbij de hoofdpersonen met elkaar overleggen. Deze duren lang en er is werkelijk geen touw aan vast te knopen. Het verhaal is dan ook erg lastig te volgen en als je de serie niet gezien hebt is het vrijwel onmogelijk om te snappen waar je mee bezig bent. Dit maakt niet zoveel uit voor de missies zelf, omdat het tijdens het spelen altijd wel duidelijk wordt gemaakt wat je moet doen.

De missies wisselen erg af: het ene moment moet je gewoon alle vijanden die je tegenkomt neermaaien en verder zien te komen, het andere moment zoek je het hele gebied af naar bommen om te uit te schakelen. Dit gaat natuurlijk via een tijdslimiet en op zo'n klein schermpje zie je niet altijd alles even goed, dus goed opletten geblazen. In andere missies zal je weer iemand moeten beschermen, of juist ergens heen moeten leiden. Zo nu en dan word je tegenover een soort eindbaas gezet die extra spanning in het spel brengt. De missies bieden in ieder geval genoeg variatie.

Tachikoma

Bij elke missie krijg je een grote robot mee die je helemaal vol kunt laden met wapens. Deze robot met een onhandige kunstmatige intelligentie en een hoog piepstemmetje wordt een Tachikoma genoemd. Je kan de Tachikoma volhangen met vijf verschillende wapens waardoor het ding je vaak uit lastige moment helpt. Wanneer je levensbalk laag wordt, kun je altijd in de robot springen om dan directe controle over de Tachikoma te krijgen. Of je kunt simpele opdrachten geven als 'volg mij' en 'blijf hier'.

Allemaal leuk en aardig en hoewel de robot je meer dan eens uit de brand helpt, zal het ding ook meer dan eens een bron van frustratie zijn. Voor een robot met hoge kunstmatige intelligentie, is de AI van het ding niet altijd even handig. Zo zul je regelmatig iemand moet beschermen die in de Tachikoma gaat zitten, waarbij je zelf niet meer de controle van de robot kan overnemen. Het ding mag op dat soort moment niet kapot, maar het blijkt al snel dat de robot uit zichzelf geen healthpacks kan oppakken en dan blijft het frustrerend als je niet verder komt omdat je Tachikoma een lage levensbalk heeft. Nog leuker wordt het als je dan eindelijk bij het einde van het level terecht komt, maar je Tachikoma nog een stuk moet afleggen. De robot is ondanks haar grootte nog erg springerig en het wil op het laatste moment nog wel eens gebeuren dat het ding in een afgrond springt om een vijand te ontwijken. Dan kun je weer opnieuw beginnen.