Wanneer je bij het woord ‘shooter’ alleen maar denkt aan spellen als Call of Duty en Halo, dan heb je waarschijnlijk de hoogtijdagen van de arcadehallen niet meegemaakt. Wat op dit moment als shooter gezien wordt, is begonnen met spellen als Space Invaders, Xevious en Galaga, die we tegenwoordig bestempelen als shmup (afkorting van shoot-em-up) om het verschil aan te geven. Met het uitsterven van de arcadehallen werd de shmup ook een beetje naar de achtergrond verdrongen, maar sinds de opkomst van digitale distributie floreert het genre weer als vanouds. Vele oude arcadetitels hebben sindsdien een remake of een vervolg gekregen. Zo verscheen Galaga in 2006 al eens op de Wii en Xbox Live Arcade en verscheen voor dit laatste platform in 2008 de remake Galaga Legions. Om het nog iets ingewikkelder te maken is van deze laatste versie nu nog een remake verschenen, in de vorm van Galaga Legions DX.

In tegenstelling tot de spellen van tegenwoordig hebben arcadespellen nooit een verhaal nodig gehad. Je had geld en de machine. Het enige wat je daarvoor kon verwachten was actie tot je erbij neerviel, de machine stukging of je moest stoppen vanwege sluitingstijd. Gelukkig hoef je geen muntjes in je Xbox 360 te stoppen, komt de Red Ring of Death niet meer zo vaak voor en bepaal je meestal zelf wanneer je stopt met spelen. Hierdoor heb je eindeloze mogelijkheden om je scores te verbeteren en omhoog te klimmen op de wereldwijde ranglijsten. Want dat is waar de game uiteindelijk om draait; een zo hoog mogelijke score halen, op welke manier dan ook.

Vliegpatronen

Vijanden zwermen in groten getale over je scherm. Ze vallen van links, rechts, boven en beneden aan in een poging je ruimteschip te vernietigen. Om jezelf te verdedigen heb je de beschikking over je boordgeschut en twee satellieten die rond je schip zweven. In tegenstelling tot Galaga Legions kun je de satellieten ditmaal niet loskoppelen om ze op tactisch gunstige locaties achter te laten, maar zijn ze in alternatieve richtingen wendbaar om zo alsnog vijanden van alle kanten te bestoken. Hierdoor straalt de game een stuk meer rust uit, ondanks de overige hectiek op het scherm, en spelen de levels vloeiender dan voorheen.

De kern van het spel draait om het leren van de vliegpatronen van de Galaga en daarop in te spelen door vooraf de correcte positie in te nemen om zo snel mogelijk een bataljon aliens uit te schakelen. Vliegpatronen worden vooraf middels blauwe lijnen op het scherm getekend en daarna zie je via oranje blokken vanuit welke richting de Galaga het scherm betreden. Op deze manier kun je snel anticiperen op toekomstige aanvallen. Dat is ook nodig, want in elk level heb je een beperkte hoeveelheid tijd om een vastgesteld aantal aanvalsgolven af te slaan. Des te sneller je hier doorheen bent, des te meer tijd heb je in het laatste gedeelte van elk hoofdstuk om een haast oneindig leger aan aliens te vernietigen. In totaal kent het spel negen hoofdstukken met elk vijf levels, een Championship-modus en een Time Attack-variant, waarin je elk level afzonderlijk kunt spelen voor de snelste tijd.

Je denkt zeker dat je goed bent

De game laat je steeds denken dat je goed bent. Geen enkel hoofdstuk is bijzonder moeilijk en de Galaga zijn geen sterke tegenstanders. Je scores lopen hierdoor snel op, maar het is pas wanneer je naar de wereldwijde ranglijsten kijkt dat je beseft hoe matig je eigenlijk bent. Het gaat er dan ook om dat je continu aan je eigen vaardigheden werkt en snellere manieren vindt om de vijand te verslaan. Het handige van de ranglijsten is dat je van elke speler een herhaling kunt kijken van zijn speelsessie. Hierdoor leer je snel wat de beste manier is om in bepaalde secties hoge scores te halen. Het uiteindelijke doel is natuurlijk dat je zelf ook in de top van het klassement komt te staan. Het lijkt haalbaar en de topspelers laten het simpel lijken, maar het maximaliseren van je score is enorm uitdagend.

Galaga Legions DX is een duidelijke stap voorwaarts ten opzichte van zijn voorganger. Er is aan alle onderdelen van de gameplay gesleuteld om beter aan de wensen van de scorejagers te voldoen. Het schietsysteem werkt beter met de vastgekoppelde satellieten, de toevoeging van een tijdslimiet maakt de druk op de speler hoger om iedere keer weer te presteren en er zijn gewoon flink meer levels aanwezig. Het moet gezegd worden dat het allemaal wel een tikkeltje moeilijker had gemogen, want nu is de game zelfs op de hoogste moeilijkheidsgraad goed te doen. Het is natuurlijk leuk voor de minder begaafde speler dat hij ook goed mee kan komen met het spel, maar voor de meer ervaren spelers blijft er weinig uitdaging meer over nadat alle secties geperfectioneerd zijn. Gelukkig wil Namco Generations ook in deze behoefte voorzien door het organiseren van speciale score attack-toernooien, die op dit moment nog niet beschikbaar zijn.

Mee met de tijd

Ondanks dat Galaga zijn dertigste verjaardag viert, is het uiterlijk van het spel behoorlijk met de tijd meegegaan. Flitsende kleuren, mooie ontploffingen en enorm veel aliens vullen continu je scherm, zonder dat het chaotisch wordt. Wanneer het nieuwe visuele jasje je echter niet aanstaat en je terug wilt keren naar de oude stijl van een van de vroege Galaga-spellen kun je daarvoor kiezen in het menu. Op deze manier blijft het spel aan de ene kant trouw aan zijn wortels, terwijl het zich aan de andere kant heeft klaargemaakt voor het nieuwe tijdperk. En dat geldt voor de hele game.

Galaga Legions DX is getest op de Xbox 360 en is verkrijgbaar via Xbox Live Arcade voor 800 Microsoft-punten