Bij een nieuwe animatiefilm hoort tegenwoordig bijna automatische een op de film gebaseerd spelletje. Zo ook met G-Force. De game vertelt het verhaal over een geheim team van cavia's dat de wereld moeten redden van kwaadaardige huishoudelijke apparaten. Origineel is de game in ieder geval, helemaal omdat hoofdrolcavia Darwin tot de tanden toe bewapend is en zich voortbeweegt met behulp van een jetpack.

Het achtergrondverhaal komt tijdens het spelen nog best redelijk uit de verf, maar wordt niet echt lekker ingeleid.  Een introductie over het ontstaan van G-force en de reden waarom juist dit team op deze missie is gezet ontbreekt volledig. Dit schijnt in de film wel uitgelegd te worden, maar als je die niet hebt gezien mis je toch een groot deel van het verhaal.

Voor de doelgroep

Het spel kent, in tegenstelling tot onze verwachting, nog best uitdagende vijanden. Bijna alle vijanden hebben een zwakke plek en om deze zwakte te achterhalen, moet je een vijand scannen met een speciaal wapen, de Saberlizer. Als je de plek of manier van verslaan niet kent, zul je de toch al schaarse kogels verspillen aan nutteloze aanvallen. Zo moet je om een PC te verslaan eerst wachten tot hij zijn zijpanelen openklapt om kleine spinachtige robotjes vrij te laten die schade toe te kunnen brengen. Dit voegt een leuk tactisch element toe, maar het is wel de vraag of de doelgroep van 10 tot 12 jarigen het geduld hiervoor op kan brengen.

De focus van G-Force ligt echter niet op vechten, maar meer op puzzelen en platformen. Bij dit aspect is wel duidelijk rekening gehouden met de doelgroep. Als je een puzzel tegenkomt, laat het spel door middel van een filmpje altijd zien wat de bedoeling is. De puzzels zijn door het lage niveau en de weinige variatie echter wel verschrikkelijk saai geworden. Je krijgt een beetje het idee dat je alleen maar lasers van bewegingssensors afleidt om een deur open te krijgen. De platformelementen zijn ook simpel gehouden en missen hierdoor uitdaging. Het rondrennen, springen en gebruiken van je jetpack voelt gelukkig wel soepel aan en is goed uitgewerkt, zodat je nooit hoeft te tobben met de besturing.

Weinig frustratie

De platformelementen worden afgewisseld met het besturen van je robotvlieg Mooch. Met deze vlieg moet je door nauwe ventilatorschachten manoeuvreren en knoppen activeren waar Darwin niet bij kan. Tijdens het vliegen kan Mooch de tijd vertragen om zo tussen ventilatorbladen door te vliegen of laserrasters te ontwijken. Gaat dit fout, dan is er nog niets aan de hand. Er zijn namelijk geen consequenties aan het doodgaan met Mooch verbonden. Dit zorgt ervoor dat de vlieggedeeltes een welkome afwisseling zijn en, net als de platformelementen, geen frustrerende bezigheid vormen, waarbij constant uitgekeken moet worden voor een eventueel gevaar.

Een mogelijkheid die groot op het hoesje aangekondigd staat, de 3D-modus, schijnt deze gedeeltes tot een spectaculaire ervaring te maken. Deze mogelijkheid kan tijdens het spelen vanuit het optiemenu aangezet worden, waardoor het spel stereoscopisch op het scherm verschijnt. Met behulp van één van de twee meegeleverde brilletjes krijg je dan een 3D-ervaring. Wij kregen er alleen hoofdpijn van en werden duizelig na een paar minuten. Het is leuk dat de ontwikkelaar zoiets toevoegt, maar wij waren vooral blij dat het optioneel was.

Hulp

Een andere duidelijke handreiking naar de doelgroep is de doelnavigatie tijdens het spelen. Het is altijd duidelijk waar je heen moet en hoe je daar moet komen. Deze optie wordt pas uitgeschakeld op de allerhoogste moeilijkheidsgraad, maar dan moet het spel al minstens één keer uitgespeeld zijn. Mocht je toch nog verdwalen, dan biedt de duidelijke plattegrond uitkomst. De plattegrond wordt gaandeweg ingevuld, maar is ook volledig te koop bij een verkoopautomaat. Je kunt zelfs een plattegrond van de te verzamelen upgrade-cd's kopen, zodat je in één oogopslag kan zien of je misschien een cd gemist hebt. Cd's geven toegang tot de aanschaf van upgrades, zoals een grotere kogelvoorraad of betere gezondheid. Het probleem is echter dat de upgrades onwijs duur zijn en het je eigenlijk niet lukt om alle upgrades aan te schaffen in één doorloop. Gelukkig haal je ook zonder alle upgrades de aftiteling wel. Dit duurt zo'n twaalf uur, en dat is voor een filmgame helemaal geen onaardige score.