Bij Gamer juichen we nieuwe initiatieven altijd toe. Sterker nog, als we een game in handen krijgen waarbij het duidelijk om een fris en innovatief concept gaat, dan staan we meestal te trappelen om ermee aan de slag te gaan. Want ‘iets anders’ prikkelt onze zintuigen net even wat meer dan de zoveelste shooter of actiegame. Vandaar dat Fray onze aandacht trok. Een online turn-based-game aangevuld met de woorden simultaneous, squad en tactics. Apart!

Toegegeven, turn-based is al zo oud als de weg naar Rome. Maar in een online jasje waarbij je het opneemt tegen maximaal drie andere tegenstanders, is het toch net even wat anders. Bovendien belooft het Franse Brain Candy met Fray (de eerste titel van de kleine indie-ontwikkelaar) online leaderboards en een uitgebreid evolutiesysteem voor de zes klassen die het spel rijk is. Tot zover klinkt het dus wel aardig.

Aan de slag

Daarom starten we vol goede moed en met een gezonde dosis spanning Fray op. Dat we in het titelscherm niet direct verder kunnen - onze cursor oefent blijkbaar niet genoeg overredingskracht uit op de startknop - tempert onze verwachting allerminst. Het blijft een game van een indie-ontwikkelaar en daarin komen nog wel eens kleine schoonheidsfoutjes voor. Even teruggaan naar Windows, het spel opnieuw opstarten en we kunnen zonder verder oponthoud door naar het squad-selectiescherm.

Dat we hier weinig verrassends te zien krijgen, deert ons ook weinig. Natuurlijk hadden we graag een superoriginele klasse gezien buiten bijvoorbeeld de Tank, de Assault en de Sniper, maar we nemen genoegen met het kiezen uit een half dozijn oude bekenden. Overigens biedt het verhaal juist kansen voor de introductie van een paar afwijkende eenheden: Fray speelt zich niet af in de echte wereld, maar in een cyberuniversum. Een plek waar in principe alles kan, dus waarom niet wat meer inspiratie, Brain Candy?

Voor ons eerste gevecht kiezen we een Tank-, Assault-, Sniper- en een Support-klasse. Dat we geen Medic meenemen, blijkt een grove misstap, maar daarover later meer. Als onze squad eenmaal compleet is, mogen we nog niet direct aan de slag. Eerst nog even kiezen welke corporatie we steunen, wat naast een ander uiterlijk voor je eenheden ook specifieke voordelen oplevert.

 

De eerste scheurtjes

Als we dan eindelijk kunnen beginnen, worden we meteen weer met onze gameneus op de harde feiten gedrukt. We zien namelijk geen enkele server die een online spel host. Ja, er zijn vierentwintig spelers online, maar geen van hen speelt daadwerkelijk het spel. Gelukkig wordt er na een paar gesprekjes over en weer een game opgestart, maar met dit aantal spelers belooft het weinig goeds voor deze game. Fray is echter nog maar net uit, dus misschien dat een paar goede recensies hier verandering in brengen.

Een goede recensie van ons, die lijkt echter steeds verder weg te ebben. Want nadat de host de game heeft gestart, vliegen we er na de eerste seconden in het spel net zo hard weer uit. En dat twee keer achter elkaar. Dat we vervolgens te horen krijgen van de andere drie spelers dat deze crashes eerder regel dan uitzondering zijn, draagt niet bij aan de hoop op een goede afloop.

Gelukkig krijgen we wel de mogelijkheid om Fray dan toch te spelen. De game werkt met twee fases, waarbij we in de eerste fase (definition phase) onze eenheden opdrachten geven. Tijdens de tweede fase (resolution phase) worden die opdrachten daadwerkelijk uitgevoerd en zie je wat er gebeurt.

Uit onze eerste stapjes in Fray blijkt dat de makers absoluut weten hoe een aardige turn-based-game eruit ziet. Die kennis hebben ze helaas niet weten te vertalen naar een werkend achterliggend systeem. Alles, van afwisselende wapens tot radiale menuutjes zit erin, maar het werkt voor geen meter. Soms moeten we tien keer klikken voor we een eenheid selecteren, terwijl we in die tien keer andere eenheden per ongelijk vijf verschillende opdrachten geven. Bovendien werken de menu’s maar half en is het soms lastig navigeren voor je de juiste items en opdrachten hebt gevonden.

Bovenstaande minpuntjes vonden we al bijzonder frustrerend, maar wisten wij veel dat het enkele minuten daarna nog harder bergafwaarts zou gaan. Niet veel later zien we namelijk meer dan eens hoe spelers elkaar onder vuur nemen, zonder dat er schade wordt toegedaan. Dat er veel mankeert aan de technische kant van deze game is een understatement.

De emmer loopt over

De spreekwoordelijke druppel komt wanneer we onze gevallen squadleden niet kunnen respawnen en we uiteindelijk alleen met onze sniper tegen een overmacht aan Tank, Assault en Support-eenheden staan. De overige teams kunnen daarentegen naar hartenlust respawnen en hun gevallen kameraden bij iedere ronde weer aanvullen. Onze eerdere opmerking over dat we beter een Medic hadden kunnen kiezen, wordt volmondig beaamd door een andere speler. Die wist blijkbaar al van deze bug en stond geniepig om de hoek zijn eenheden te healen.

En dan valt alles op zijn plaats. Want ook al waren we nog best nieuwsgierig naar deze game, na de genoemde gigantische bugs, het ontbreken van een singleplayergedeelte waarin je kunt oefenen, een gebrek aan spelers waar je tegen kunt spelen en veel te veel crashes, is Fray weinig meer dan een goed idee en een klein brokje aan ambitie van de ontwikkelaars. Het was aandoenlijk om te zien hoe zij tijdens onze online sessies probeerden om sommige problemen op te lossen en ons vertelden dat ze hard werkten om de bugs uit het spel te halen. Jammer genoeg is er tot die tijd weinig goeds te halen uit Fray en kun je maar beter ergens anders je zintuigen prikkelen.