Ergens tussen twee verlaten weilanden ligt een stuk gras van 110 bij 65 meter. Door de weeks staat het leeg, maar op zondag van half drie tot kwart over vier spat de modder door de lucht heen. Tweeëntwintig hebberige, hongerige mannen hobbelen dan over het veld heen, elkaar geen centimeter gunnende. De coach praat over een hangende spits die als kapstok moet dienen, iedereen weet waar hij het over heeft. Dit is voetbal en het is cijfermatig nog nooit zo spannend geweest als in Football Manager 2007.

Voetbalmanagers zijn in essentie toch een beetje duf. Wie gaat er nu enkel de opstelling van een team bepalen, basaal gezegd, en vervolgens in z’n stoel hangen om z’n team te bekijken? Je wilt toch zelf die geweldige actie maken of die risicovolle sliding inzetten? Ook ik was na het spelen van Championship Manager 07 weer volledig uit m’n coachdroom gehaald. Echter, Football Manager 2007 bracht het plezier en de spanning die een normale voetbalwedstrijd zo kenmerkt volledig terug.

Nooit gedacht dat ik met zoveel lol Emanuelson van Ajax los kan peuteren, door hem eerst in de media een complimentje te geven, een scout op zijn wedstrijd bij Ajax af te sturen, hem een bod te doen, persoonlijk met hem te overleggen, om uiteindelijk toch op een huurperiode uit te komen. Want dát is Football Manager 2007: een onwijs uitgebreide game, waarin je al je trainersvaardigheden tot het maximum moet benutten om succes te boeken. Het mooiste hieraan is dat je de game binnen een uurtje door hebt, al laten de geavanceerde opties zich natuurlijk wat moeilijker leren, maar dat is het principe van ‘easy to learn, hard to master’.

Je begint de game blanco door een personage te creëren, een club te selecteren (of jezelf als vacature op de markt te plaatsen) en je tactiek te bepalen. Omdat je in de voorbereiding op een nieuw seizoen begint, krijg je direct een reeks taken over je heen gesprenkeld. Zo mag je voor een aantal miljoen (althans, bij Arsenal) spelers aankopen, moet je de spelers van wie het contract afloopt proberen binnen de club te houden (of op te laten stappen als je geen heil in ze ziet) en kun je het trainingsschema aanpassen om je spelers zo fit mogelijk aan het seizoen te laten beginnen. Dit trainingsschema is overigens ook per speler aan te passen door bijvoorbeeld een aanvaller (Van Persie in mijn geval) meer op dode spelsituaties en minder op tactiek te laten trainen. De keuze is aan jou, en dit is eigenlijk ook het motto van het spel.

In de voorbereiding stuur je onder andere scouts op pad, ga je om met lichte blessures, probeer je de tactiek zo goed mogelijk op de spelers af te stemmen en speel je oefenwedstrijden. Je merkt direct dat de liefde van de ontwikkelaars voor het spelletje oneindig is. Alle kleine details kloppen en de kleine slimmigheidjes die je als voetballer graag in een voetbalgame ziet, zitten erin. Als trainer houd je je niet alleen bezig met de kwaliteit van de spelers en de opstelling, maar dien je ook te handelen met het moraal van het team, de individuele wensen, de sportfaciliteiten en ga zo maar door. Nog voordat je ook maar één wedstrijd gespeeld hebt, kun je al een paar uur verder zijn door je te richten op de randvoorwaarden. En goede randvoorwaarden betekenen minder zorgen op het veld en vaak ook beter veldspel en resultaat.

Tijdens de wedstrijden krijg je het traditionele tekstcommentaar te zien en worden de hoogtepunten van een wedstrijd in een 2D-overzicht tentoongesteld. In tegenstelling tot Championship Manager 07, waar de spelers nog wel eens rare fratsen uithaalden, kloppen in Football Manager 2007 ook het vertoonde spel en de acties op het veld. Dit gaat zelfs zo ver dat je lichte tactische aanpassingen ook tijdens de hoogtepunten terug ziet komen. Bijvoorbeeld de instructie aan je rechter middenvelder om ook eens de achterlijn op te zoeken. Met de prima voorzet van Ljungberg zorgde dit ervoor dat Henry bij de tweede paal prachtig in kon koppen. Dit soort aanpassingen geven je ook voor het hele spel het gevoel ‘in control’ te zijn. Je weet dat je acties consequenties hebben en gaat daardoor een stuk tactischer te werken, zoals een echte manager dat ook zou doen. Dit verhoogt de spanning en intensiteit van de game.