Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Review
None

Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia

Oud, maar toch nieuw

Geschreven door Erwin Vogelaar op

Conclusie

  • Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia zit tussen het Fire Emblem van vroeger en nu in. Hierdoor mist de game een hoop elementen die de moderne titels zo goed maken. Wel doet de game genoeg dingen anders, waardoor het toch modern aanvoelt.
    Score: 80 Uitstekend
    • Afwisseling door dungeon crawlen en dorpjes, leuke cast, casual modus, twee legers om mee te spelen
    • Gevechten stuk minder tactisch dan moderne Fire Emblem-games
Fire Emblem Gaiden, het tweede deel in deze lange Nintendo-reeks, is nooit in het Westen uitgekomen. Daar komt nu verandering in met de remake Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia voor de Nintendo 3DS. Door de oude gameplay met nieuwe elementen te combineren, voelt deze game tegelijk verouderd als vernieuwend aan.

Eigenlijk was Fire Emblem Gaiden een vroeg uitstapje voor de serie. De game is een zij-verhaal en daarom werden er nieuwe dingen geprobeerd die niet in de volgende Fire Emblem-games terug zouden komen. Denk bijvoorbeeld aan het idee dat magische spreuken levenspunten kosten. De game is tevens gemaakt voordat veel tactische elementen die nu normaal zijn in de reeks zijn toegevoegd. Bijvoorbeeld de bekende wapendriehoek van zwaarden, bijlen en lansen.

None

Shadows of Valentia is een remake van het origineel, maar voegt ook nieuwe elementen toe. Zo is er nu een casual modus waardoor je zonder stress kunt spelen. Gaat er een personage dood in een gevecht? Dan speel je met deze modus gewoon door en leeft dat personages in het volgende gevecht weer. Wel worden personages (begrijpelijk) chagrijnig als ze vaak doodgaan en zullen ze daardoor met minder levenspunten het volgende gevecht binnenstappen. Even wat eten of bidden bij een heilig beeld en alles is weer in orde.

Een verhaal van twee legers

Shadows of Valentia vertelt een verhaal over twee jonge helden, die net als de game zelf oud en nieuw proberen te combineren. Ze hebben moeite om hun jonge leven achter te laten, terwijl de realiteit ze dwingt volwassen keuzes voor het gehele land te maken. Dit doen ze beiden op hun eigen manier en met hun eigen groep strijders. Dit betekent dat je op de wereldkaart twee personages kunt besturen en vanuit daar gevechten aangaat of locaties binnenwandelt. Hierdoor vecht je dus telkens met twee verschillende groepen personages en dat is een verfrissende afwisseling.

Shadows of Valentia houdt het niet bij de bekende turn based gevechten, want je kunt in de dorpjes en andere locaties die je tegenkomt personages spreken en onder andere je wapens upgraden. Soms mag je ook een kerker binnenstappen en dan verandert Fire Emblem in een 3D-dungeon crawler. Elke vijand die je hier tegenkomt resulteert in een vertrouwd tactisch gevecht, maar verder ben je als 3D-personage in een 3D-wereld aan het rondlopen om verborgen kisten en fonteinen die je stats upgraden te vinden. Als dungeon crawler stellen deze stukken niet zoveel voor, maar toch is het een prettige afwisseling voor de game. Hierdoor voelt Shadows of Valentia eigenlijk best nieuw en verfrissend aan, terwijl het grotendeels een game uit 1992 is.

None

Gaan met die banaan

Die extra afwisseling in de legers, locaties en dus ook gameplay is nodig, want in de bekende tactische gevechten laat Shadows of Valentia haar ouderdom goed zien. Door het gebrek aan het vertrouwde wapensysteem, komen gevechten er voornamelijk op neer dat jij en de vijand naar elkaar toe rennen en op elkaar inhakken. Uiteraard komen er wel tactische beslissingen bij kijken, zoals welke personages je gebruikt, welke spreuk je pakt en of je een beurt gebruikt om de levenspunten van een personage te restaureren of juist om een offensieve spreuk eruit te gooien. De basis van Fire Emblem zit gewoonweg heel goed in elkaar, maar over het algemeen is Shadows of Valentia minder tactisch dan we van de moderne games gewend zijn en meer gaan met die banaan.

De saaie kaarten helpen ook niet mee. De levels waarop je speelt zijn bijzonder inspiratieloos en vragen tevens niet om veel tactisch inzicht. Je hebt hier en daar een bruggetje waardoor het leger gedwongen wordt om door een trechter te gaan, of giftig water waardoor je snel vaste grond moet zoeken. Enkele gebouwen waar gevochten wordt hebben een interessante lay-out en hier en daar staat een boom waar je iets meer beschut bent. Daar moet je het mee doen, terwijl we inmiddels veel meer van Fire Emblem verwachten.

Koop Shadows of Valentia dus niet als het volgende deel in deze tactische reeks, want dan valt het vies tegen. Speel de game echter als een kijk in het verleden en laat je verrassen door de moderne twists. Dan is er genoeg om van te genieten. De game is alleen al de moeite waard om de leuke cast met een stapel grappige personages die stuk voor stuk zijn ingesproken. De verhaallijn is ook dik in orde en omdat de gevechten wat meer rechttoe rechtaan zijn, speelt de game lekker vlot door. Hierdoor konden wij, ondanks dat de game diepgang mist, niet stoppen met spelen.

Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia is nu verkrijgbaar voor Nintendo 3DS.

Dit artikel delen:

Lees meer

GTA 5 80 miljoen keer verscheept Wonder Boy: The Dragon's Trap begin juni naar pc
1

Reacties op: Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • None

    timtim96

    • 1 maand, 4 weken geleden
    Vooral het feit dat 95% van alle dialogen goed zijn ingesproken door acteurs is een mooie verbetering. Kleine grapjes worden nog leuker wanneer je hoort hoe het wordt gezegd. Het ontbreken van de Triangle is het enige wat ik een beetje mis.
    De maps zijn soms meer van hetzelfde, maar vaak juist precies wat ik miste in vorige delen. Neem de map van Sofia. Dat is echt een kasteel met verdedigingsmuren, waarbij het niet verstandig is om naar binnen te wandelen. Je moet natuurlijk eerst de boogschutters op de muur uitschakelen. Dit nodigt uit tot tactisch spelen ondanks dat wapenvoordelen niet meer aanwezig zijn.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.