F.E.A.R: First Encounter Assault Recon werd in oktober 2005 erg warm ontvangen door de PC-bezitters, en terecht. Na lang wachten konden ze eindelijk weer eens aan de slag gaan met een volledig nieuwe shooter die daar bovenop een noemenswaardige verhaallijn en een sublieme sfeer bevatte. Ondertussen zijn we al een jaartje verder en boekt de Xbox 360 nogal wat succes, uitstekend tijdstip dus voor ontwikkelaar Monolith om F.E.A.R. ook naar Microsoft hun nieuwste console te brengen.

F.E.A.R. is geen titel voor watjes, laat dat duidelijk zijn. Niet alleen zijn je tegenstanders van een uitstekende A.I. voorzien, ook het verhaal achter dit spel zou perfect dienst kunnen doen als scènario voor een angstaanjagende horrorfilm. Gaandeweg het spel zijn er namelijk enkele erg knappe plotwendingen en situaties terug te vinden die de spanning ten top zullen drijven, met als gevolg dat je elk moment uit je zetel kan opspringen van de schrik.

Jij maakt deel uit van het First Encounter Assault Recon, een team dat op zoek zal moeten gaan naar Paxton Fettel, een moordlustig iemand die de mogelijkheid heeft om volledige legers, bestaande uit klonen, met zijn geest te besturen. Als bijkomende factor heb je tijdens je missies zo nu en dan last van hallucinaties, waarin je allerlei vreemde en vooral erg verontrustende beelden te zien krijgt. Waarom krijg jij net die beelden te zien? Heeft Paxton Fettel er misschien iets mee te maken? Tijdens het spelen van F.E.A.R. krijg je beetje bij beetje antwoord op die vragen, al moet je voordat het zover is eerst een heleboel kloonsoldaten een kopje kleiner maken.

Dat doe je natuurlijk door middel van allerhande vuurwapens, want zeg nu zelf, wat is de waarde van een shooter zonder de nodige guns en granates? Gelukkig weet F.E.A.R. je een breed arsenaal aan pistolen, machinegeweren, landmijnen en ander kogelspuwend materiaal voor te schotelen, waardoor je meer dan genoeg mogelijkheden hebt om je vijand zo creatief mogelijk van zijn leven te beroven. Wat dacht je bijvoorbeeld van een wapen waarmee je tegenstanders aan de muur kan spiezen of een geweer dat plasmastralen afvuurt? Lekker toch!

Ik haalde het al eerder aan, maar de A.I. binnen F.E.A.R. is van een zeer hoge kwaliteit. Vijanden zullen letterlijk het onderste uit de kan halen om je zo snel mogelijk neer te halen. Niet alleen weten ze perfect samen werken, ze zijn bovendien nog slim genoeg om bijvoorbeeld eigenhandig een boekenrek op de grond te duwen om daarachter dekking te zoeken. Het spel geeft je op bepaalde momenten ook de mogelijkheid om wat meer stiekem te werk te gaan, al zullen de soldaten door het minste geluid of licht dat je met je zaklantaarn maakt je positie proberen te achterhalen.

Over een zaklantaarn gesproken, samen met je schietijzer is dit één van de meest essentiële dingen die je nodig hebt om je weg te vinden binnen de omgevingen van F.E.A.R. Het overgrote deel van het spel is, zoals de screenshots al doen vermoeden, erg donker en moet dus manueel belicht worden. Om het allemaal extra spannend te maken beschikt de batterij van je zaklamp over een erg korte levensduur, waardoor je meermaals, zonder het tijdig te merken, opeens in het donker komt te staan. Erg angstaanjagend, zeker als je weet dat achter elk duister hoekje een klein meisje kan staan.Inderdaad, een klein meisje! Mensen die F.E.A.R. al kennen van op de PC zullen hier natuurlijk niet van opkijken, maar laat ik voor de nieuwkomers even duidelijk maken waarom ik ondertussen een fobie heb voor kindereb rond de 14 jaar. Het kleine meisje in F.E.A.R. vindt het namelijk nogal leuk om allerlei streken met je uit te halen. Denk nu niet aan je onderbroek tussen je billen trekken, maar eerder psychologische dingen, waardoor je na een uurtje spelen helemaal begint door te draaien. Ze zal bijvoorbeeld deuren voor je neus dichtslaan, lichten laten flikkeren en opeens achter je rug verschijnen en wat staan giechelen. Bovendien komt het kleine grut ook nog eens voor in sommige van die verontrustende hallucinaties, met allerhande angstaanjagende taferelen als gevolg.

Maar goed, laat ik het even hebben over de verschillen tussen de Xbox 360- en de PC-versie van F.E.A.R. Tot mijn grote spijt kan ik daar echter niet erg lang over uitweiden, Monolith heeft er blijkbaar voor gekozen om de Xbox 360-bezitters niet te overladen met extra’s en aanpassingen ten opzichte van het PC-versie. Buiten het lichtjes bijstellen van de grafische engine en de ragdoll effecten heeft men een Instant Action mode weten toe te voegen, een speloptie waarin je het moet opnemen tegen een groot aantal soldaten in omgevingen die gebaseerd zijn op die uit de singleplayer mode. Het doel van deze de Instant Action mode is de hoogste score op Xbox Live halen, die je wereldwijd kunt vergelijken met andere spelers. Toegegeven, de gevechten die de Instant Action Mode te bieden heeft zijn leuk en vooral erg intens op een hoge moeilijkheidsgraad, maar een noemenswaardige toevoeging mag je het absoluut niet noemen. Verder is er ook nog een bonusmissie te vinden die niet in de PC-versie zat, maar ook dit extraatje is te verwaarlozen doordat je alles na een kwartiertje spelen wel gezien hebt.

Grafisch is F.E.A.R. op de X360 nog altijd een degelijk spel, maar het begint allemaal wat gedateerd aan te voelen. De rook- en lichteffecten blijven erg indrukwekkend, maar daartegenover staan erg saaie en lege omgevingen die na een tijdje echt beginnen te vervelen. Over de audio dan weer niets anders dan lof: de geluidseffecten zijn levensecht en meestal op het perfecte tijdstip te horen, zodat mensen met een 5.1 geluidsysteem regelmatig opzij zullen kijken om er zeker van te zijn dat er niemand anders in de kamer staat.

Naast het povere aanbod aan extra’s mogen we Monolith wel feleciteren met het erg goede gebruik van de Xbox 360-controller en de mogelijkheden daarvan. Alle bewegingen die je met je personage moet maken gaan opmerkelijk vlot en brengen geen frustraties met zich mee, net zoals het mikken ook erg lekker blijkt te werken. Een goede besturing is van groot belang tijdens de singleplayer van een spel, maar als je het online tegen elkaar opneemt is de vlotte besturing van een nog groter belang. Toch is en blijft F.E.A.R. voornamelijk een spel dat je in huis zou moeten halen om zijn sublieme sfeer uit de singleplayer mode, met in je achterhoofd het Xbox Live multiplayer gedeelte als leuk extraatje.