Wat gebeurt er als twee van de snelste krachten op aarde elkaar raken? Laat je natuurkundige kennis maar achterwege, want we hebben het hier over twee funracers die uitgerekend op dezelfde dag verschijnen: het door een zekere blauwe egel geleide scheurfestijn Sonic & All-Stars Racing Transformed en de zaterdagochtendcartoonachtige Formule 1-afgeleide F1 Race Stars.

Eigenlijk verschillen ze minstens zoveel als de vrijwel gelijktijdig en dus veelvuldig met elkaar vergeleken racegames Forza Horizon en Need for Speed: Most Wanted, maar door het overeenkomstige genre en lanceermoment zijn ook de twee nieuwste funracers veroordeeld tot een duel. Die van Sega toont zich een ode aan alles wat het illustere gamebedrijf groot maakte, gepresenteerd als een ijzersterke rollercoasterrit. Bovenstaand scoreblok verraadt al dat het Codemasters niet is gelukt om die prestatie te overtreffen. Zelfs niet met het gebruik van de officiële Formule 1-licentie.

Officieel creatief

Op het eerste gezicht heeft men behoorlijk creatief gebruikgemaakt van die bevoegdheid, zeker gezien de doorgaans strenge maatstaven van het Formula One Management rond gelicenseerde games. Zo zijn alle 24 coureurs en hun twaalf teams van het huidige Formule 1-seizoen vereeuwigd als kleurrijke, herkenbare karikaturen, aangevuld door een aantal (veelal vrouwelijke) fictieve rijders. De virtuele circuits hebben weinig van doen met de in het echt gebruikte omlopen, maar zijn wel nadrukkelijk geïnspireerd op de bijpassende landen en steden. Zo vindt de Grand Prix van België deels plaats in een bierbrouwerij en ontaardt de Braziliaanse race al gauw in een wilde rit door de jungle. Het geheel oogt charmant, maar ook een tikje basaal.

De ontwikkelaars zijn wel trouw aan het karakter van de sport zijn gebleven, maar bij het racen zijn de conventies van funracers niet meegenomen. Terwijl driften en stunten allang gemeengoed zijn in de wereld van funracers, vind je niets van dat in F1 Race Stars. Sterker nog: voor een aantal bochten kun je maar beter bijtijds op de rem trappen om te voorkomen dat je genadeloos van de baan vliegt. Een originele en bij de Formule 1 passende gedachte, maar ook een die het speelplezier voor zowel beginners als gevorderden verpest. De game had zowel een stuk toegankelijker als diepgaander kunnen zijn met de implementatie van een herkenbare driftmechaniek.

In plaats daarvan beschik je wel over het uit de eredivisie van de autosport bekende Kinetic Energy Recovery System (KERS), dat je in de game een stevige snelheidsboost geeft door in bepaalde bochten met de juiste timing het gaspedaal te beroeren. Deze handeling is echter verre van herkenbaar uit de echte Formule 1, terwijl het achtervleugel omlaagklappende Drag Reduction System (DRS) helemaal in geen velden of wegen te bekennen is. Wel kun je door botsingen opgelopen schade laten repareren in speciale pitstraatgedeeltes. De voor een funracer obligate power-ups zijn overigens ook aanwezig, maar het merendeel bestaat uit ongeïnspireerde gekleurde bubbels om je tegenstanders mee te hinderen.

Rollercoastergehalte

De creativiteit is juist wel merkbaar wanneer je voor het eerst over elk van de elf standaard circuits sjeest. De meeste banen hebben een hoog rollercoastergehalte en zitten vol met alternatieve routes (waarbij voor de meest effectieve eerst een speciale sleutel moet worden gevonden), terwijl ook het weer in sommige gevallen een rol speelt. Maar ondanks de duidelijke inspiratie op bijpassende landen en steden voor de elf omgevingen, bieden ze weinig memorabele stukken die je doen verlangen naar een nieuwe sessie. Bovendien is het aantal tracks aan de karige kant voor een racegame anno 2012. Om nog maar te zwijgen over het feit dat het eerste extra circuit nu al wordt aangeboden als downloadable content tegen betaling van een paar euro.

De game is verdeeld in losse races en tientallen kampioenschappen, die op hun beurt bestaan uit een mix van circuits en verschillende wedstrijdtypes. Wie genoeg heeft van het beslechten van de strijd op snelheid, kan er ook voor kiezen om te winnen op basis van onder andere gescoorde punten door ‘stijlvol’ rijgedrag, het volgen van een soort slalomparcours of het bezetten van zoveel mogelijk zones. Jammer genoeg omvat de carrièremodus niets meer dan het één voor één afwerken van de genoemde kampioenschappen, terwijl de publieke online speelstand een onduidelijke en (tijdens onze speelsessies) nogal onderbezette indruk maakt. Wel leuk: bijna elke modus kan met vier mensen op hetzelfde scherm gespeeld worden, waarbij de beeldsnelheid nauwelijks tot niet inboet.

De kleurrijke maar eenvoudige grafische stijl en de beperkte inhoud zouden te rechtvaardigen zijn als F1 Race Stars voor niet meer dan twee tientjes te koop is, maar er wordt het dubbele gevraagd. Bovendien maakt de game het zichzelf lastig door het driften buiten beschouwing te laten. Vergelijk het met de Carnaval Festival-attractie in de Efteling: een leuke tour rond de wereld die vooral jong publiek vermaakt, maar voor ouderen is het ritje te doorzichtig en technisch beperkt. Voor het funracer-equivalent van de Vliegende Hollander moet je zonder enige twijfel bij Sega wezen.

Getest op Xbox 360